Οι τρεις διαστάσεις της 12ης Δεκεμβρίου

 

Η 12η Δεκεμβρίου αναγνωρίζεται και γιορτάζεται   ως Μέρα του Αγίου Σπυρίδωνος του θαυματουργού. 1741 χρόνια μπροστά, το 270, γεννήθηκε ο Σπυρίδων ο Τριμυθούντος, ο Θαυματουργός, ένας από τους σπουδαιότερους άγιους της Ορθόδοξης Εκκλησίας, τα λείψανα του οποίου βρίσκονται στην Κέρκυρα. Αυτή είναι και η αρχαιότερη διάσταση της 12ης Δεκεμβρίου.

21 χρόνια μπροστά το 1990, η 12η  Δεκεμβρίου πήρε  μια δεύτερη διάσταση.

Μια άλλη εικόνα μπήκε στην ζωή των Βορειοηπειρωτών. Μια εικόνα φρίκης, βίας και τρομοκρατίας, μια εικόνα που συμβολίζει το αντίθετο αυτών που μας διδάσκει ο Άγιος Σπυρίδωνος, που συμβολίζει την καταπίεση, την σκλαβιά, τον αποκλεισμό και τα ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα. Είναι η μέρα  που το δικτατορικό κομμουνιστικό καθεστώς δολοφόνησε εν ψυχρώ τέσσερις Βορειοηπειρώτες: τον Αηδόνη Ράφτη, τον Ευθύμιο Μάσσιο, τον Θανάση Κώτση  και τον Ευάγγελο Μήτρο από το Αλύκο και τη Γέρμα της Βορείου Ηπείρου, καθώς

Κοκαβέση Ελεονώρα ομιλία στην Βουλή των Εφήβων το 1996 (βίντεο)

Ήταν Παρασκευή 19 Ιουνίου του 1996, όταν στην Α' σύνοδο της Βουλής των Εφήβων η νεαρή Ελεονώρα Κοκαβέση έκλεψε την παράσταση. Κατάφερε σε δέκα μόλις λεπτά να παρουσιάσει το τεράστιο πρόβλημα της έλλειψης Ελληνικών σχολείων στη Βόρειο Ήπειρο αλλά και τα προβλήματα των Βορειοηπειρωτών που ήρθαν να ζήσουν στην Ελλάδα. Το βίντεο αυτό έπαιζε για μέρες σε όλα τα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια αλλά και στις εφημερίδες που έκαναν αναφορά με σχετικά άρθρα. Ένα εξ' αυτών (ΕΘΝΟΣ 20-6-96) έγραφε μάλιστα πως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κ. Στεφανόπουλος δάκρυσε και η Βουλή ρίγησε!

Ο ύμνος της Αυτόνομης Ηπείρου

Πεντακόσια χρόνια σκλάβοι,
κάτω απ’ άγριο ζυγό,
ζούσαμε με μιαν ελπίδα,
η Ήπειρός μας πως θα γίνει
μιαν ημέρα Ελληνική.

Και μιαν αυγινή του Μάρτη,
σπάνε ξάφνου τα δεσμά
και με περισσή λαχτάρα
χαιρετάμε δακρυσμένα
την πανώρια Ελευθεριά.

Τη χαρήκαμε ένα χρόνο
μ’ όλη της την ομορφιά

Συνέντευξη του οδηγού τανκ που εισέβαλε στο πολυτεχνείο.

Το άρμα μάχηςΗ εισβολή του άρματος μάχης στο Πολυτεχνείο δεν σημάδεψε μόνο τους εξεγερμένους, αλλά και τον εικοσάχρονο τότε στρατιώτη που είχε διαταχθεί να οδηγήσει το άρμα μέσα στο Πολυτεχνείο.

 

Τ’ όνομά του Α.Σκευοφύλαξ, αλλά μικρή σημασία έχει. Σημαντικές είναι οι αναμνήσεις ενός ανθρώπου, όπως τόλμησε να τις πει μία και μοναδική φορά σε συνέντευξή του στο Βήμα, στην επέτειο του 2003. Η Ιστορία πολλές φορές κάνει ανθρώπους απλούς, πρωταγωνιστές. Κάποιες φορές αρνητικούς πρωταγωνιστές. Όπως εκείνο το εικοσάχρονο παιδί στο άρμα μάχης. Που τότε όπως εξομολογήθηκε, πίστευε ότι έκανε το καθήκον του εναντίον των «εχθρών κομμουνιστών». Και μετά, όταν η τραγωδία πέρασε και έγινε πολίτης, ψήφισε δύο φορές ΚΚΕ!

 

Η διήγησή του για εκείνη τη νύχτα ήταν συγκλονιστική:

Χειμάρρα του Κ.Παλαμά (ποίημα)

 

 

Τέλος να πήρε ο πόλεμος; Άλλος δεν είναι αγώνας;

Ελλήνων ιεροί λόχοι,

για ύπνο βαρύ σας δέχτηκε της δόξας ο λιμιώνας;

Η δάφνη αμάραντη; - Όχι!

 

Λαλούμενα ξενύχτηδων. Σωπάτε, χαροκόποι!

-Ω σπαθωτή κιθάρα

τυρταία, φόρεσε πύρινη, μπροστά στην κρύαν Ευρώπη

κορώνα τη Χειμάρρα!

Χιμαριώτες μισθοφόροι πολεμιστές τον 15ο αιώνα

Στραντιότι

OI ΣΤΡΑΝΤΙΟΤΟΙ

Στη διάρκεια των τεσσάρων αιώνων της οθωμανικής κυριαρχίας στα Βαλκάνια, πολλοί Έλληνες αλλά και άλλοι πολεμιστές από τα Βαλκάνια, βρήκαν καταφύγιο και υπηρέτησαν σε μεγάλους αριθμούς στις γειτονικές χριστιανικές δυνάμεις. Για παράδειγμα, μονάδες Ελλήνων και Χριστιανών Αλβανών υπηρέτησαν τη Βενετία και την Ισπανία στα Βαλκάνια και την Ιταλία, λίγο μετά την πτώση του Βυζαντίου.

Χειμάρρα πάρε τ'άρματα

Το κύμα, που ξαπλώνεται στου Πελάου την Αγκάλη,
Και καρτερεί ένα φύσημα να στηλωθή, ν' αγριέψη.
Να πνίξει κάθε κάτεργο και κάθε περιγιάλι,
Ποιος άνεμος βουλήθηκε ποτέ να το μερέψη;
Τ' άλογο εκείνο τ' ανήμερο πόμαθε από πουλάρι
Ελεύθερο ανυπότακτο να τρέχη ν' ανεμίζει
τη χαίτη του στην έρημο και δίχως Καβαλλάρη
Ποιός λέγει του βάζει τη θηλιά και σκλάβο το γυρίζει;
Του λόγγου τ' αγριοδάμαλο που τούναι νεροκράτης
το ρέμμα τ' ασπροπόταμου κ' έμαθε να κεντρώνη
τα δ'ενδρα με τα κέρατα, ποιός είπε ζυγολάτης
πώς του φορτώνει το ζυγό και τ' οδηγαέι και οργώνει;
Τον σταυραετό που πέλεται, απ' τα μικρά του χρόνια
Μεσουρανεί στα σύν νεφα και σμίγει με τ' αστέρια
Τα φλογερά τα μάτια του και πίνει από τα χιόνια
Να τον σκλαβώση ποιός μπορεί, μ'όσια κι' αν έχει χέρια;

Επίγραμμα Πανόρμου

Στρίψτε τις πλώρες άφοβα, θαλασσοπόροι ξένοι,
θάλασσα μες το Πάνορμο, θυμός αναίμου σβαίνει,
κι' αυτό όπου στο μέτωπο μου βλέπετε σαν άστρο,
είναι τη νίκης τρόπαιον, αστραποβόλον κάστρο.
Νυφάδες Χιμαριώτισσες τ' αναστησαν με ζήλο,
άφιλο προς τους άφιλους, και προς τους φίλους φίλος.
Με γνώρισε ο Φαέθοντας μ' είχε παλιούθ' ο Πύρρος,
Αλής ο πρώτος με κρατεί Τεπελενιώτης ήρως,
αφέντης πληρεξούσιος στης Ήπειρου τα μέρη,
και στρατηγός ασύγκριτος με το σπαθί στο χέρι.
Πέντε μυριάδες στράτευμα κρατεί στον ορισμό του,
άγρυπνα πάντα κι άφοβα ενάντια στο εχθρό του,
στα Γιάννενα αναπαύεται το άνδρειο το λιοντάρι,
της Αθηνάς το γέννημα, τ' ανάθρεμμα του Άρη.

Οι Έλληνες συμμετείχαν 100% στην απογραφή λένε οι Αλβανοί!

Πολλά τα ερωτηματικά για την αντικειμενικότητα της διαδικασίας!

Ολοκληρώνεται η απογραφή στην Αλβανία και η στατιστική αρχή της γειτονικής χώρας υποστηρίζει ότι στην πόλη και στην περιφέρεια των Αγίων Σαράντα το ποσοστό Ελλήνων που απογράφηκαν αγγίζει το 100%. Αυτό δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να συμβαίνει για δύο λόγους. Πρώτον, διότι πολλοί Βορειοηπειρώτες, όλοι σχεδόν, που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα, δεν ταξίδεψαν στην Αλβανία, για να απογραφούν.

Η συνάντηση Γκράτσι - Μεταξά και το Ιταλικό τελεσίγραφο

Ο τότε πρεσβευτής της Ιταλίας στην Ελλάδα Γκράτσι στο βιβλίο του «Η αρχή του τέλους» γράφει για τη δραματική συνάντηση που είχε με τον Μεταξά την 3η πρωινή της 28ης Οκτωβρίου:

«…Η συνείδησίς μου με επίεζε ότι την στιγμήν αυτήν εγενόμην συνένοχος μιας ατιμίας. Είδα επί τέλους να ανάβη το φως και τον Μεταξά να κατεβαίνη. Με εγνώρισε και διέταξε τον σκοπόν να με αφήση να περάσω.

Βόρειος Ήπειρος 1990

Δίχως σχόλια...