Ημέρα μνήμης της εκτέλεσης των τεσσάρων νεαρών Βορειοηπειρωτών απ' το Αλύκο

Ημέρα μνήμης της εκτέλεσης των τεσσάρων νεαρών Βορειοηπειρωτών απ' το Αλύκο

Αποφράδα ημέρα η σημερινή για τον ελληνισμό της Αλβανίας, καθώς συμπληρώνονται τριάντα χρόνια από την εν ψυχρώ δολοφονία τεσσάρων ομογενών του χωριού Αλύκο, ενώ επιχειρούσαν να διαφύγουν στην Ελλάδα, από τις δυνάμεις ασφαλείας του καταρρέοντος κομμουνιστικού καθεστώτος.

Η αντίδραση του ελληνικού στοιχείου υπήρξε άμεση: εκατοντάδες μειονοτικοί της περιοχής συγκρότησαν αυθόρμητα μαχητική διαδήλωση, μεταφέροντας στα γύρω χωριά τα φέρετρα με τα σκοτωμένα παιδιά, ξεσηκώνοντας τους συντοπίτες τους εναντίον του καθεστώτος. Η γενίκευση της σύγκρουσης, που θα εξελισσόταν σε μακελειό, αποφεύχθηκε την ύστατη στιγμή.

Ήταν ξημερώματα της 12ης Δεκεμβρίου του 1990, όταν τέσσερις νέοι από το χωριό Αλύκο, που απέχει λίγα χιλιόμετρα από τα ελληνοαλβανικά σύνορα, οι Θύμιος Μάσιος, Βαγγέλης Μήτρος, Θανάσης Κώτσης και Αηδόνης Ράφτης, αποφάσισαν να διαφύγουν κρυφά στην Ελλάδα, διασχίζοντας την αυστηρά φρουρούμενη και θωρακισμένη με ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα ακόμα, μεθόριο. Τους αντιλαμβάνονται όμως οι φρουροί και τους πυροβολούν. Πέφτουν και οι τέσσερις νεκροί.

Η θλιβερή είδηση φτάνει στο χωριό, προκαλώντας θρήνο και αγανάκτηση. Οι κάτοικοι συγκεντρώνονται στην κεντρική πλατεία και περίπου διακόσιοι εξ αυτών ξεκινούν για τα σύνορα που απέχουν έξι ώρες πεζή.

Στη διαδρομή, αγανακτισμένοι, καταστρέφουν ή "απαλλοτριώνουν" κρατικά αυτοκίνητα ακόμα και τρακτέρ, ωστόσο ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις τους μπλοκάρουν σε μια γέφυρα ώστε να μην φτάσουν στον τόπο της δολοφονίας και τα σύνορα.

Το πρωί της επομένης, όταν τα πτώματα μεταφέρθηκαν στο χωριό, συνέβη κάτι πρωτοφανές για τα δεδομένα της εποχής εκείνης, που ακόμα όλα "τα 'σκιαζε η φοβέρα": τρεις χιλιάδες άνθρωποι του Αλύκου και των γύρω χωριών, κρατώντας τα φέρετρα των παιδιών και φωνάζοντας συνθήματα, όπως "κάτω η δικτατορία", "Ραμίζ Αλία δολοφόνε" κ.ά, συγκρότησαν πορεία προς την πόλη των Αγίων Σαράντα. Φοβούμενο εξάπλωση της εξέγερσης, εάν οι διαδηλωτές έφταναν στους Αγίους Σαράντα, πόλη με ισχυρό ελληνικό στοιχείο, το καθεστώς ανάπτυξε στρατό, αστυνομία και άρματα μάχης στην διαδρομή στο ύψος των στενών της Γκιάστας.

Ακολούθησε "μάχη" με τους εξαγριωμένους ομογενείς να πετροβολούν τις δυνάμεις του καθεστώτος και τις τελευταίες να απαντούν με πραγματικά πυρά, τραυματίζοντας σοβαρά έναν μειονοτικό. Ενώπιον του κινδύνου να εξελιχθεί η πορεία σε αιματοκύλισμα, οι ομογενείς υποχώρησαν και επέστρεψαν στα χωριά τους.

Μετά την πτώση του καθεστώτος στην πλατεία του Αλύκου ανεγέρθηκε ανδριάντας στη μνήμη των τεσσάρων ομογενών αλλά και εις ανάμνηση της ηρωικής εξέγερσης των Ελλήνων κάτοικων εναντίον του βάρβαρου καθεστώτος.

Έκτοτε, κάθε χρόνο στις 12 Δεκεμβρίου, γίνονται στο χωριό εκδηλώσεις μνήμης. Σήμερα, παρουσία πλήθους κόσμου και παραγόντων της ελληνικής ομογένειας τελέσθηκε στο χωριό μνημόσυνο για τους δολοφονηθέντες νέους και εκφωνήθηκαν λόγοι για την ιστορική αυτή πράξη αντίστασης των Ελλήνων της μειονότητας στην Αλβανία.

Αρχαιοελληνική περικεφαλαία ανακαλύφθηκε στη Δαλμα...
Τρίτη ημέρα επεισοδιακών διαδηλώσεων στα Τίρανα
 
  1. Σχόλια (1)

  2. Σχολίασε

Σχόλια (1)

This comment was minimized by the moderator on the site

Δεν το ήξερα αυτό το γεγονός αν και προσωπικά έχω ασχοληθεί με την ιστορία της Βορείου Ηπείρου και έχω ξαναγράψει εδώ μερικές φορές.

Λυπηρά πράγματα και ένας λαός που είχε (και ακόμα συνεχίζεται το ίδιο) αφεθεί στην τύχη του από την μητέρα πατρίδα να αφανίζεται και να εξανδραποδίζεται ζητώντας μάλιστα πολλές φορές θαλπωρή στην αφιλόξενη Αλβανική πολιτεία.

Δεν έχουν όμως αναζητηθεί ούτε ευθύνες ούτε εξηγήσεις για όλα αυτά. Οι παλιότεροι έφυγαν απο την ζωή, οι νεότεροι κοίταξαν το μέλλον τους και κάποιοι ηρωικοί πατριώτες σαν αυτά τα παιδιά, τον Κατσίφα αλλά και πάρα πολλούς άλλους (μην ξεχνάμε και τις γυναίκες της Βορείου Ηπείρου που επίσης τράβηξαν πολλά) δεν έτυχαν της αναγνώρισης που τους πρέπει.

Υπάρχουμε και εμείς οι Έλληνες όμως που συμπαρασταθήκαμε ανέκαθεν ((η οργάνωση ήτανε πολύ δύσκολη, η Ελλάδα, το Ελληνικό κρέτος ανεξαρτήτως ποιός κυβάρναγε, δεν βοήθαγε)) στους Βορειο Ηπειρώτες και συνεχίζουμε και το κάνουμε.

Ας ξέρουν όλοι ότι υπάρχουν ΄Ελληνες συμπαραστάτες που και αυτοί ακόμα διώκονται, η Ελλάδα μας κυνηγάει, δυστυχώς.

Δεν υπάρχει κάποιο σχόλιο στο άρθρο

Αφήστε τα σχόλια σας

Συνημμένα (0 / 3)
Share Your Location

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://www.himara.gr/

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ

Μπορείτε να μας βρείτε και να συνδεθείτε μαζί μας στα παρακάτω μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Ακολουθήστε μας:


Η σελίδα είναι αφιερωμένη στην μνήμη του Γιώργου Γκιώνη