Φεβ
13

Η Βόρειος Ήπειρος στην αρχαιότητα και ο αρχαιολογικός χώρος του Βουθρωτού

Η Βόρειος Ήπειρος στην αρχαιότητα και ο αρχαιολογικός χώρος του Βουθρωτού

Η ιστορία της Βορείου Ηπείρου για εμάς είναι ταυτόσημη με την ιστορία της υπόλοιπης Ηπείρου. Πρόκειται για μια περιοχή τόσο κοντά σ' εμάς αλλά και τόσο άγνωστη για εμάς. Θα επιχειρήσουμε μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία αυτής της περιοχής κατά τη διάρκεια της αρχαιότητας και ειδικότερα θα εστιάσουμε στον αρχαιολογικό χώρο του Βουθρωτού που αποτελεί μνημείο της παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.

Φεβ
06

Η ιστορική πορεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αλβανία

Η ιστορική πορεία της Ορθόδοξης  Εκκλησίας στην Αλβανία

Η Ορθόδοξη Εκκλησία στην Αλβανία καθόλη τη διάρκεια του περασμένου αιώνα, ακόμη και στις αρχές του 21ου, αντιμετώπισε πλήθος προβλημάτων, τα οποία απείλησαν ακόμη και την υπόστασή της. Θλιβερά γεγονότα, διώξεις, κατατρεγμοί, φυλακίσεις, θάνατοι, αποσχηματισμοί, εξορίες ιερέων, με αποκορύφωμα την κατάργηση της θρησκείας, σημάδεψαν στον 20ο αιώνα την πορεία της Ορθοδοξίας στη γειτονική και συγγενική μας χώρα.

Ιαν
06

Τα Αγία Θεοφάνεια


Τα Αγία Θεοφάνεια είναι μία από τις αρχαιότερες εορτές της εκκλησίας μας η οποία θεσπίσθηκε το 2ο αιώνα μ.Χ. και αναφέρεται στη φανέρωση της Αγίας Τριάδας κατά τη βάπτιση του Ιησού Χριστού. Η ιστορία της βάπτισης έχει ως εξής: Μετά από θεία εντολή ο Ιωάννης ο Πρόδρομος εγκατέλειψε την ερημική ζωή και ήλθε στον Ιορδάνη ποταμό όπου κήρυττε και βάπτιζε. Εκεί παρουσιάσθηκε κάποια ημέρα ο Ιησούς και ζήτησε να βαπτισθεί. Ο Ιωάννης, αν και το Άγιο Πνεύμα τον είχε πληροφορήσει ποιος ήταν εκείνος που του ζητούσε να βαπτισθεί, στην αρχή αρνείται να τον βαπτίσει ισχυριζόμενος ότι ο ίδιος έχει ανάγκη να βαπτισθεί από Εκείνον. Ο Ιησούς όμως του εξήγησε ότι αυτό ήταν το θέλημα του Θεού και τον έπεισε να τον βαπτίσει. Και τότε μπροστά στα έκπληκτα μάτια των θεατών διαδραματίσθηκε μία μοναδική και μεγαλειώδης σκηνή, όταν με την μορφή ενός περιστεριού κατήλθε το Άγιο Πνεύμα και κάθισε επάνω στο βαπτιζόμενο Ιησού, ενώ συγχρόνως ακούσθηκε από τον ουρανό η φωνή του Θεού η οποία έλεγε: «Ούτος εστίν ο Υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησα» («Αυτός είναι ο αγαπημένος μου Υιός, αυτός είναι ο εκλεκτός μου»).

Νοε
17

Το Βορειοηπειρωτικό στις αρχές του 20ού αιώνα

Το βασικό πρόβλημα στις ελληνοαλβανικές σχέσεις υπήρξε η διεκδίκηση της περιοχής, την οποία οι Αλβανοί ονομάζουν Νότια Αλβανία και οι Έλληνες, όπως είναι και το ορθό, Βόρειο Ήπειρο.

Οι ελληνικές θέσεις σ’ αυτή τη διεκδίκηση στηρίζονταν σε ιστορικά γεγονότα και σε φυλετικές και θρησκευτικές διακρίσεις. Οι Αλβανοί διεκδικούσαν τμήμα του Ηπειρωτικού χώρου με το αιτιολογικό ότι στο τμήμα αυτό κατοικούσαν αλβανόφωνοι ορθόδοξοι και μουσουλμάνοι. Ένα πρόβλημα που κληροδοτήθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι συνήθιζαν στις απογραφές να κατατάσσουν τους πληθυσμούς της Αυτοκρατορίας ανάλογα με το θρήσκευμα που ακολουθούσαν. Αυτή η συνήθεια των Τούρκων να θεωρούν τη θρησκεία και όχι την εθνική συνείδηση ως κριτήριο καθορισμού της εθνικότητας, υπήρξε η αιτία της διαμάχης μεταξύ Ελλήνων και Αλβανών.

Οι μουσουλμάνοι Αλβανοί που ασκούσαν στην Ήπειρο την τουρκική εξουσία, δημιουργούσαν σύγχυση των ορίων Ηπείρου και Αλβανίας. Έτσι ιστορικά οι Έλληνες τοποθετούσαν τα όρια της Ηπείρου, όπως είναι ιστορικά αποδεδειγμένο, στο Γενούσο (Σκούμπι) ποταμό, ενώ οι μουσουλμάνοι Αλβανοί επεξέτειναν τα όρια της Αλβανίας μέχρι τον Αμβρακικό κόλπο. Η διαμάχη αυτή συνεχίστηκε μέχρι το 1912, χρονιά που οι Αλβανοί κατόρθωσαν να διασφαλίσουν σημαντικές παραχωρήσεις από τους Νεότουρκους, με κυριότερη την εδαφική καταγραφή της Αλβανίας, αφού μέχρι τότε ήταν απλά μια γεωγραφική έκταση χωρίς όρια.

Νοε
12

Η ειρήνη των Παρισίων και το Βορειοηπειρωτικό


Μετά την ήττα και την αποχώρηση των Γερμανών από την Ελλάδα, στις 18 Απριλίου 1944, ο Έλληνας πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου που επέστρεψε στην πατρίδα, εκφώνησε στην πλατεία Συντάγματος τον «λόγο της απελευθερώσεως», στον οποίον διετύπωσε και τις εθνικές διεκδικήσεις, που περιελάμβαναν: την Βόρειο Ήπειρο, τα Δωδεκάνησα και την τροποποίηση των ελληνοβουλγαρικών συνόρων.

Στο Παρίσι το 1946 πραγματοποιήθηκε η Διάσκεψη των τεσσάρων νικητριών Δυνάμεων (Αμερική, Αγγλία, Σοβιετική Ένωση, Γαλλία). Στις 25 Απριλίου συνήλθε στο Παρίσι το Συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών των τεσσάρων Δυνάμεων, για να καταρτίσουν τα σχέδια των συνθηκών ειρήνης με την Ιταλία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Φινλανδία και Αυστρία. Οι εργασίες των υπουργών διεξήχθησαν σε δύο φάσεις: Η πρώτη 25 Απριλίου έως 16 Μαΐου και η δεύτερη 15 Ιουνίου έως 4 Ιουλίου.

Το 1946 ήταν η χρονιά που θα ξεκαθαρίζονταν οι εκκρεμότητες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Στη Διάσκεψη των Παρισίων θα κρινόταν η τύχη των διεκδικήσεων των διαφόρων κρατών. Ο βασικότερος στόχος των μεταπελευθερωτικών κυβερνήσεων ήταν το αίτημα των πολεμικών αποζημιώσεων από τις καταστροφές και οι εθνικές διεκδικήσεις. Στη διάσκεψη η Ελλάδα δεν έθεσε το θέμα της Κύπρου. Έτρεφε όμως την ελπίδα και θα έδινε τη μάχη, μετά από τόσες θυσίες και τόσους αγώνες και μετά μάλιστα από τόσες υποσχέσεις των συμμάχων, για την ικανοποίηση των υποσχέσεων εκ μέρους των συμμάχων για εθνική ολοκλήρωση και εξασφάλιση των συνόρων από μελλοντικές εισβολές.

Νοε
08

Αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ, οι προστάτες της Χιμάρας


Η σημαία της Χειμάρρας κατά την Τουρκοκρατία, εικονίζονται οι Αρχάγγελοι, Μιχαήλ και Γαβριήλ ως οι προστάτες της πόλης

Νοε
04

Εν αναμονή απάντησης για την απελευθέρωση της Χιμάρας, 4 Νοεμβρίου 1912

Το βράδυ 4ης Νοέμβρη μέρα Κυριακή, παρευρέθημεν στη λιτανεία λειψάνων Αγίου Σπυρίδωνος όπου τοποθετήθην με Πολυξίγγη και επισήμους. Τιμητικά προσκύνησα σώμα Αγίου και τα άνθη ρόδων που έλαβα τα φυλάω για να τα στείλω στους γονείς μου. Μετά τη λειτουργία καθήσαμε μετά του δημάρχου στο καφενείο του ξενοδοχείου ενώπιον της ωραίας πλατείας και του παλαιού φρουρίου της πόλης. Μετά τηλεγραφήσαμε προς Βενιζέλο και Σαπουτζάκη παρακαλούντες να περάσουμε στην Ήπειρο.

Απ' το ημερολόγιο
του Καπετάν Στυλιανού Γαλερού
Απόσπασμα απ' το υπό έκδοσιν βιβλίο
για τη δράση του σώματος του Στυλιανού Γαλερού
στη Χειμάρρα το 1912-13

Οκτ
28

Το Ύψωμα 731 (Οι Θερμοπύλες του 1940)

Η «Εαρινή Επίθεση» των Ιταλών απέτυχε. Ο Μουσολίνι έφυγε ταπεινωμένος. Το ύψωμα 731 έγινε δόξα και το όνομά του γράφτηκε στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη: «731».

Μεγάλη συμβολή στον Β' ΠΠ είχε και η χώρα μας. Πιο γνωστή στο ευρύ κοινό, η ελληνο-ιταλική σύγκρουση και η Μάχη της Κρήτης (Επιχείρηση Ερμής). Ένα περιστατικό ηρωικό από το ελληνο-αλβανικό μέτωπο που δεν είναι τόσο πολύ διαδεδομένο, διαδραματίστηκε κατά την διάρκεια της "Εαρινής Επίθεσης" των Ιταλών...

«Το εν λόγω ύψωμα βρίσκεται περί τα 20χιλ βόρεια της Κλεισούρας. Ήταν ένα από τα ισχυρότερα ερείσματα, που κατέλαβε ο Ελληνικός Στρατός κατά τους χειμερινούς αγώνες, που προηγήθηκαν, κλειδί της όλης τοποθεσίας, στον κεντρικό τομέα της Αλβανίας. Η παραμονή σε ελληνικά χέρια του υψώματος αυτού καταδίκαζε κάθε προσπάθεια των Ιταλών. Η αρχή της ιταλικής επίθεσης έγινε νωρίς το πρωί της 9ης Μαρτίου, με σφοδρή δράση του πυροβολικού με όλμους και αεροπορικό βομβαρδισμό των ελληνικών θέσεων.

Οκτ
28

Το χρονικό της 28ης Οκτωβρίου 1940

Το επίσημο ιταλικό τελεσίγραφο

Στις 3 τα μεσάνυχτα της 28ης Οκτωβρίου ο πρεσβευτής της Ιταλίας στην Ελλάδα κόμης Γκράτσι επιδίδει στον πρωθυπουργό της Ελλάδας Ιωάννη Μεταξά το παρακάτω τελεσίγραφο

(απόσπασμα)
... Η ουδετερότης της Ελλάδος απέβη ολοένα και περισσότερον απλώς και καθαρώς φαινομενική. Η ευθύνη δια την κατάστασιν ταύτην πίπτει πρωτίστως επί της Αγγλίας και επί της προθέσεώς της όπως περιπλέκη πάντοτε άλλας χώρας εις τον πόλεμον. Η Ιταλική Κυβέρνησις θεωρεί έκδηλον ότι η πολιτική της Ελληνικής Κυβερνήσεως έτεινε και τείνει να μεταβάλη το ελληνικόν έδαφος, ή τουλάχιστον να επιτρέψη όπως το ελληνικόν έδαφος μεταβληθή εις βάσιν πολεμικής δράσεως εναντίον της Ιταλίας. Τούτο δεν θα ηδύνατο να οδηγήση ή εις μίαν ένοπλον ρήξιν μεταξύ της Ιταλίας και της Ελλάδος, ρήξιν την οποίαν η Ιταλική Κυβέρνησις έχει πάσαν πρόθεσιν να αποφύγη.

Οκτ
22

Η προσφορά της Εκκλησίας στους Ελληνορθόδοξους της Βορείου Ηπείρου


Οι κληρικοί (επίσκοποι και ιερείς) κατά την οδυνηρή περίοδο της Οθωμανικής κυριαρχίας πρόσφεραν πολλά στην κοινή υπόθεση της αποκατάστασης της ελευθερίας και της συγκράτησης των χριστιανών στην ορθόδοξη πίστη τους. Η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσα από ολιγογράμματους μοναχούς στα μοναστήρια υπήρξε καταλυτική και βοήθησε πάρα πολύ τους ελληνικούς πληθυσμούς να μην χάσουν τη γλώσσα τους και τις ελληνορθόδοξες παραδόσεις τους.

Πολλοί κληρικοί μαρτύρησαν για την πίστη τους και τα ελληνικά τους φρονήματα πριν, αλλά και μετά από την απελευθέρωση του 1913.

Να θυμίσουμε τον Πατροκοσμά, τον Άγιο των Σκλάβων, ο οποίος με τις συνεχείς περιοδίες του από το 1763 μέχρι το 1779 στην Ήπειρο και ειδικότερα στην Βόρειο Ήπειρο, εμψύχωνε και ενθάρρυνε τους χριστιανούς, αναπτέρωνε το ηθικό τους σε μια εποχή που οι αναγκαστικοί εξισλαμισμοί είχαν πάρει τη μορφή χιονοστιβάδος. Στις δύσκολες αυτές ώρες των απηνών διώξεων, ο ιερομόναχος Κοσμάς ο Αιτωλός κατέχει κορυφαία θέση. Ο Άγιος Κοσμάς, κατά κόσμο Κώνστας (1714-1779) υπήρξε ο μεγαλύτερος λαϊκός αναγεννητής. Φλογερός ρασοφόρος που απέτρεψε την τελευταία στιγμή τον εξισλαμισμό των κατοίκων του βόρειου Ηπειρωτικού τμήματος και ξαναζωντάνεψε την «αποσταμένη ελπίδα» και την πίστη των ραγιάδων στο «ποθούμενο».

Οκτ
16

Το παζάρι του Αργυροκάστρου και οι κολιάκηδες

Παρακάτω θα διαβάσετε έναν μεσελέ (ιστοριούλες στα πεζούλια και τις εξώθυρες) του Αλέξανδρου Χ. Μαμμόπουλου από την μεγάλη του συλλογή στους τόμους "ΗΠΕΙΡΟΣ" του 1961
.
Μια ξεχωριστή νότα ευτράπελη και εξυπνότατη του Αργυροκάστρου ήταν οι κολιάκηδες, οι αγυιόπαιδες, τα χαμίνια, οι γαυριάδες. Άφθονη τροφή για δράση τους έδιναν οι πολυποίκιλοι τύποι, που κατέφθαναν στην πόλη τους απ' όλες τις περιφέρειες, που αναφέραμε. Ποιος μπορεί να τους λησμονήσει; Απ' αυτούς έγινε το συνώνυμο κολιάκης, που σημαίνει, σ' όλη την περιφέρεια, τον Καστρινό προς δήλωση πειράγματος, μα και τον πανούργο, τον έξυπνο, εκείνον που δεν σέβεται τον μεγαλύτερό του.

Μια επαρχιώτισσα γριά μπαίνει στην είσοδο της πόλεως. Ξεκαβαλλικεύει, σέρνει το γαϊδούρι από το καπίστρι και σκυφτή, κουφή, στηριζόμενη στο μπαστούνι ανέβαινε το καλντερίμι για το παζάρι.

Ο κολιάκης, αθέατος, από το διπλανό σοκάκι έχει ανέβει κιόλας στο σαμάρι του γαϊδάρου της γριάς και θρονιασμένος κουνάει τα πόδια του δαγκάνοντας ένα ψημένο καλαμπόκι.

Η θριαμβευτική πομπή συνεχίζει μέχρι την αγορά, όπου ο κολιάκης πασίγνωστος δέχεται τα πυρά των ομοίων του και σβέλτος, όπως είναι κατεβαίνει κι εξαφανίζεται ανάμεσά σ' αυτούς.

Οκτ
06

Η πόλη των Αγίων Σαράντα - χθες και σήμερα (φωτογραφίες)


-- Αγχιασμός ή Ογχησμός, Σκάλωμα - Άγιοι Σαράντα, Porto Eda, Saranda......
-- Η νύφη του Ιονίου
-- Η πόλη των Αγίων Σαράντα είναι κτισμένη στην ειδυλλιακή θέση του αρχαίου Ογχησμού ή Αγχιασμού και άκμασε σαν εμπορικός σταθμός τα Ρωμαϊκά χρόνια καθώς εξυπηρετούσε το εμπόριο μεταξύ Ηπείρου και Ιταλίας. Ήταν έδρα επισκοπής. Μετά την καταστροφή της από τις αλλεπάλληλες επιδρομές των Γότθων (552 μ.Χ.)οι κάτοικοί της κατέφυγαν στην Χειμάρρα.

Στα χρόνια της τουρκοκρατίας δημιουργήθηκε στην τοποθεσία της τελωνειακός και στρατιωτικός σταθμός γνωστός με το όνομα Σκάλωμα ή Σκαλα των Αγίων Σαράντα ,από την γειτονική ομόνυμη εκκλησία.Την Εκκλησία των Σαράντα Μαρτύρων της Σεβαστείας οι ιστορικοί την περιγράφουν ως πρωτοβυζαντινής τεχνοτροπίας ,με δύο σειρές κολώνες και αψίδες.Λένε ότι στον περίβολό της υπήρχαν 40 εκκλησίες ,μία για κάθε Μάρτυρα.

Η σύγχρονη πόλη έχει την αρχή της στα τελευταία χρόνια του 19ου αιώνα μετά την επανάσταση και την καταστροφή στο γειτονικό Λύκουρσι και τα πρώτα ταραγμένα χρόνια του 20ου αιώνα.Τότε συνοικίσθηκαν κοντά στο λιμάνι πολεμόπληκτοι αγρότες των γύρω περιοχών και νομάδες Βλάχοι ,οι οποίοι είχαν πάντοτε εκεί τα χειμαδιά τους.

Σεπ
21

Ο Χότζα εκθέτει τους Αλβανούς που παραποιούν την προέλευση των αρχαιολογικών ευρημάτων στη χώρα τους


«Όσοι υποστηρίζουν την άποψη περί Πελασγικής καταγωγής των Αλβανών αναπτύσσουν τη σκέψη οτι οι Πελασγοί δεν αφομοιώθηκαν ποτέ απ' τους Έλληνες, μάλλον - μάλλον προχωρούν πιο πέρα λέγοντας ότι είναι αυτός ο Πελασγικός πολιτισμός που επηρέασε τον Ελληνικό πολιτισμό κ.λπ.

Τούτο σημαίνει ότι ο Πελασγικός πολιτισμός θα έπρεπε να ήταν αρκετά πιο εξελιγμένος απ' τον Ελληνικό πολιτισμό, ναι όμως η ανθρωπότητα σήμερα δεν διαθέτει στοιχεία για την ύπαρξη κάποιου τέτοιου πολιτισμού. Εάν κάποιος ισχυριστεί να επιβεβαιώσει οτι ο Ελληνικός πολιτισμός έχει επηρεασθεί από τοπικούς αυτόχθονες, η ίδια η ύπαρξη των οποίων είναι αμφίβολη, θα πρέπει εκ των προτέρων να απορρίψει τα όσα μέχρι σήμερα ισχύουν για την παγκόσμια επιστήμη.

Σεπ
13

25 πρέσβεις του ΟΑΣΕ επισκέφθηκαν την Κοιλάδα του Πρέσεβο


Περίπου 25 πρεσβευτές του ΟΑΣΕ από ευρωπαϊκές χώρες, διαπιστευμένοι στη Βιέννη, έχουν επισκεφθεί την Κοιλάδα.

Οι πρέσβεις του ΟΑΣΕ συναντήθηκαν με το δήμαρχο του Μπουγιάνοβατς, Ναγκίπ Αρίφι, του Πρέσεβο, Ραγκμί Μουσταφά, και τον πρόεδρο του δημοτικού συμβολίου του Μπουγιάνοβατς, Ιονούζ Μουσλίου καθώς και άλλους Αλβανούς πολικούς της Κοιλάδας του Πρέσεβο.

Σκοπός της επίσκεψής τους, ήταν η ενημέρωσή τους για την πολιτική κατάσταση και η ασφάλεια στην Κοιλάδα του Πρέσεβο, όπου κατά πλειονότητα κατοικείται από πολίτες αλβανικής καταγωγής.

Ο Δήμαρχος του Μπουγιάνοβατς είχε την ευκαιρία να ενημερώσει τους 25 πρέσβεις του ΟΑΣΕ την πολιτική πλατφόρμα την οποία έχουν υπογράψει οι τρεις δήμοι της Κοιλάδας, Πρέσεβο, Μπουγιάνοβατς και Μέντβεντζας.

Σεπ
04

Κίνδυνος στη Συρία για τους απογόνους του Βυζαντίου


Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επαναστάσεως ο Βορειοηπειρώτης οπλαρχηγός Χατζημιχάλης Νταλιάνης έφθασε έως τον Λίβανο και τη Συρία για να ξεσηκώσει την ορθόδοξη χριστιανική κοινότητα της περιοχής κατά των κατακτητών οθωμανών. Ο Χατζημιχάλης, ο οποίος τελικά φονεύθηκε μαχόμενος στο Φραγκοκάστελλο της Κρήτης, εστάλη από τους επαναστατημένους Ελληνες για να εντάξει στη μεγάλη Ελληνική Επανάσταση φιλικούς πληθυσμούς, οι οποίοι δεν μιλούν ελληνικά, αλλά θεωρούν εαυτούς απογόνους της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της Ρωμανίας. Οι Ελληνες του 19ου αιώνα είχαν πλήρη συνείδηση ότι η βυζαντινή κληρονομιά τούς συνέδεε με το ποίμνιο του Πατριαρχείου Αντιοχείας, τους Ρουμ Ορτοντόξ (Ρωμιοί ορθόδοξοι) της Συρίας και του Λιβάνου.

Τώρα που δυσάρεστα γεγονότα ξαναφέρνουν τη Συρία στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, είναι χρήσιμο να εστιάσουμε την προσοχή μας -και την προσευχή μας- στους ομόδοξους αδελφούς μας. Το Πατριαρχείο Αντιοχείας έχει το όνομα μιας ιστορικής πόλεως των ελληνιστικών και βυζαντινών χρόνων, αλλά εδρεύει στη Δαμασκό της Συρίας. Η Αντιόχεια είναι πλέον τουρκική πόλη, έπειτα από μία περίεργη συνεργασία Γάλλων και Τούρκων εις βάρος της Συρίας κατά τις παραμονές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η περιοχή αυτή λέγεται στα αραβικά Χατάι και στα τουρκικά Ισκεντερούν Σαντζάκ (νομός Αλεξανδρέττας). Θεωρείται από τη Συρία ως έδαφος παρανόμως κατεχόμενο από τους Τούρκους.

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ

Μπορείτε να μας βρείτε και να συνδεθείτε μαζί μας στα παρακάτω μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Ακολουθήστε μας:


Η σελίδα είναι αφιερωμένη στην μνήμη του Γιώργου Γκιώνη