On January 14, 1920, the Peace Conference issued a statement, the fourth paragraph of which it stipulated that Italy would retain control of Vlora and the mandate for Albanian affairs, while the southern border of Albania would be the line proposed by the French and British delegations to the Commission on the Greek-Albanian border.
In the Italo-Albanian negotiations that followed, in mid-April 1920, an agreement was reached, under which the Italian troops were to withdraw from Gjirokastra, Premet and Leskovik, while the following month the French troops also withdrew from Korçë, without any agreement with the Greek government to replace the French forces with Greek ones.
The greek-Albanian negotiations ended on 15/28 May 1920 in Protocol of Kapestitsa, according to which Greece pledged not to occupy Korçë, awaiting the settlement of the issue either by the Conference or following a bilateral agreement between Greece and Albania. Based on the same Protocol, Albania pledged to take charge of the protection of the Greek element of Northern Epirus and to respect any decision made by the Great Powers regarding the Greek-Albanian borders.
Έτσι στις 17 Μαΐου 1920 η Αμερικανική Γερουσία αναγνώρισε με σχετικό της ψήφισμα τα ελληνικά δίκαια στη Βόρεια Ήπειρο.370 Στα τέλη Ιουνίου 1920 ο νέος πρωθυπουργός της Ιταλίας, Giovanni Giolitti, μίλησε δημόσια για την ανεξαρτησία της Αλβανίας, ενώ στις 22 Ιουλίου 1920, ο νέος υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας, Sforza, κατήγγειλε τη συμφωνία Tittoni- Βενιζέλου, στηριζόμενος στο άρθρο 7 της παραπάνω συμφωνίας, το οποίο αναγνώριζε το δικαίωμα σε κάθε πλευρά να αποδεσμευθεί από την υποχρέωση τήρησης των όρων της συμφωνίας εφόσον δεν ικανοποιούνταν οι διεκδικήσεις της.
Απίστευτο πόσο μπλέκονταν οι δυνάμεις στην περιοχή τότε. Κανείς δεν ήξερε ποιος θα κρατήσει τι.
Αυτά τα πρωτόκολλα… όλο ιστορίες για τα σύνορα! Πότε θα ησυχάσει αυτή η γωνιά του κόσμου;
Πάντα οι γείτονες και τα πρωτόκολλα! Φαίνεται πως οι διαπραγματεύσεις δεν έχουν τέλος ποτέ.
Πρωτόκολλο της Καπεστίτσας… Μια ιστορία ακόμη για σύνορα και μεγάλες δυνάμεις να παίζουν μπάλα.
Φαντάσου να ‘ξερες τότε τι θα ακολουθούσε. Ποτέ δεν μαθαίνουμε από τα λάθη μας!
Απορω για ποιο λογο συζητουμε ακομα το θεμα των Ελληνοαλβανικων συνορων. Η Ελλαδα δεν μπορουσε να αντσταθει στην τοτε μεγαλη Δυναμη Ιταλια. Η οποια ηθελε την Αλβανια ως προτεκτορατο.
Πότε ηρεμήσαμε στα Βαλκάνια; Πρωτόκολλα υπογράφουμε, σύνορα χαράζουμε, αλλά το “κοτέτσι” μένει.
Αχ, αυτά τα πρωτόκολλα! Πάντα με τις πλάτες των ‘μεγάλων’ γράφονται. Και μετά απορούμε.
Μα τι πρωτόκολο, λες να άλλαξε κάτι ουσιαστικα; Πάντα τέτοια, και μετά πάλι τα ίδια.
Τοτε, οπως και τώρα, οι ξένοι αποφάσιζαν τα σύνορα. Αλαγή; Καμία! Ιστορία επαναλαμβάνετε.
Πόσα πρωτόκολλα να υπογράψεις τελικά για να βρεις την ησυχία σου στα Βαλκάνια;