Έλληνες Αρβανίτες και Αλβανοί έποικοι…

arvanites-pinakas

Ο όρος «Αλβανοί» και οι άλλοι όροι «Άλβανον», «Αλβανία» που αναφέρονται στο έθνος των Σκιπετάρων είναι κατασκεύασμα των λογίων. Κατά τους υστεροβυζαντινούς χρόνους το «Άρβανον» έγινε «Άλβανον» και το Αρβανίτης έγινε Αλβανίτης.

Για τους εποικισμούς των Ελλήνων από το Άρβανο, όπως και Σκιπετάρων στην Ελλάδα γράφουν υστεροβυζαντινοί ιστορικοί και ιστορικοί του 19ου αιώνα. Για τη χώρα των Σκιπετάρων γράφει ο Γεώργιος Ακροπολίτης κατά τον 13ο αιώνα. Πολλοί ιστορικοί (Νικηφόρος Γρηγοράς (1292-1360), Φραντζής, ΙωάνΑνης Κατακουζηνός, Γεώργιος Χαλκοκονδύλης) κάνουν λόγο για Αρβανίτες και Αρβανιτία. Είναι φανερό ότι οι ιστορικοί αυτοί επηρεάστηκαν από την ευρέως διαδεδομένη αρβανιτοφωνία των εποίκων, κάνουν λόγο για Αλβανούς (Σκιπετάρους), χωρίς να υποψιάζονται ότι οι περισσότεροι από τους εποίκους ήταν αρβανιτόφωνοι Ηπειρώτες.

Τα ίδια επαναλαμβάνουν και οι ιστορικοί του 19ου αιώνα μιλώντας για Αλβανούς ή Αλβανίτες ή Ιλλυριούς. Γενικά οι ιστορικοί θεωρούν τους Αλβανούς αδελφικό φύλο και στα γραπτά τους φανερώνουν και τα προσωπικά τους αισθήματα συμπάθειας προς τους Αλβανούς. Βέβαια, ο αλβανικός λαός εντεύθεν του Γενούσου ποταμού, χάρη στην υπεροχή του ελληνικού πολιτισμού είχε εξελληνιστεί σε μεγάλο βαθμό. Οι Τόσκηδες έτρεφαν αισθήματα αδελφικής αγάπης προς τους Έλληνες.

Να θυμίσουμε ότι μέχρι τα χρόνια της Ελληνικής Επαναστάσεως οι Αλβανοί δεν είχαν εθνική συνείδηση. Χριστιανοί Αλβανοί μπήκαν στην Ελλάδα και πολέμησαν για την ελευθερία της. Ο Δημήτριος Υψηλάντης το 1821 έγραφε στους ανδρείους Τόσκηδες: «Εσείς, ω ανδρείοι Τόσκηδες, δεν κατάγεσθε ούτε από τους μικροψύχους ανατολίτας, ούτε από τους αδόξους Σκύθας· και τώρα ενωθέντες με ημάς διά την ελευθερίαν, θεωρείσθε ως αδελφοί μας· και αφού ο Παντοδύναμος Θεός και πρώτος Υπερασπιστής της ελευθερίας μας χαρίση αυτό το ουράνιον καλόν, θέλομεν σας έχομεν πάντοτε συμμετόχους και το όνομά σας θέλει μείνει χωρίς αμφιβολίαν αθάνατον, ακουόμενον και δοξαζόμενον εις όλα τα βασίλεια της γης». (Λαμπρυνίδης Ν., Οι Αλβανοί κατά την κυρίως Ελλάδα και την Πελοπόννησο, 1907, σελ. 86).

Μετά την ευτυχή κατάληξη της Ελληνικής Επανάστασης, Αλβανοί μουσουλμάνοι μπέηδες παρακαλούσαν τις πρώτες ελληνικές κυβερνήσεις να βοηθήσουν στην απελευθέρωσή τους και να ενσωματωθούν στην Ελλάδα. Πολλοί ιστορικοί (Παπαρρηγόπουλος, Λαμπρυνίδης, Ασώπιος) θεωρούν συγγενική προς τους Έλληνες την αλβανική φυλή. Ο Λ. Λεόντιος (Λ. Λεόντιος, το Αλβανικό ζήτημα, 1897, σελ. 76) αναφέρει ότι οι Αλβανοί έχουν κοινά με τους Έλληνες, όχι μόνο την καταγωγή, τις παραδόσεις και την ιστορία, αλλά και την ελληνική γλώσσα, αφού, εκτός από τους Γκέκηδες, οι Τόσκηδες, οι Τσάμηδες και οι Λιάπηδες, είναι δίγλωσσοι, μιλούν και την αλβανική και την ελληνική.
Ο Αλέξ. Μαμμόπουλος (Μαμμόπουλος Αλέξ., Ο μύθος της αλβανικής συμβολής εις την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, 1963, σελ. 18) μας δίνει παραστατικά την εικόνα των Αλβανών: «Οι Αλβανοί, μαχηταί και ποιμένες, γενναίοι και φιλότιμοι, ριψοκίνδυνοι και υπολογισματικοί, περιπλέκονται εις τον ελληνικόν κορμόν ως ο κισσός και μετά των Ελλήνων συγχωνεύονται μάλλον και μετά άλλων, μεταξύ των οποίων διατηρούντες ζηλοτύπως και μετά πείσματος τα χαρακτηριστικά των, έχουν την συνοχήν σταγόνων ελαίου επί του ύδατος». Όσον αφορά για τη χρήση του ελληνικού και του λατινικού αλφάβητου να θυμίσουμε ότι κατά τον 19ο αιώνα οι Γκέκηδες, με την παρακίνηση των καθολικών Μιδριτών, χρησιμοποίησαν το λατινικό αλφάβητο, ενώ οι Τόσκηδες, ως τις αρχές του 20ού αιώνα, χρησιμοποιούσαν αποκλειστικά το ελληνικό. Γνώριζαν ελληνική ανάγνωση και γραφή και τις επιστολές, συμφωνητικά, αποδείξεις πληρωμής και άλλα έγγραφα, τα έγραφαν στα ελληνικά. Ο Αλή Πασάς των Ιωαννίνων γνώριζε πολύ καλά την ελληνική γλώσσα. Τα διατάγματα γράφονταν στην ελληνική, όπως και τα έγγραφα που στέλνονταν από αντιπροσώπους των ευρωπαϊκών δυνάμεων, ήταν γραμμένα στην ελληνική (Κ. Καραστάθης, Έλληνες από το Άρβανον, 2014, σελ. 115).

Τα αίτια που απομάκρυναν τους δύο λαούς, Έλληνες και Αλβανούς, ήταν τα εξής: Με τη Συνθήκη του Βερολίνου το 1878 ένα τμήμα της Ηπείρου αναγνωρίστηκε ως τμήμα του ελληνικού κράτους. Αυτή την εποχή, Αλβανοί υποκινούμενοι από την Τουρκία, αγωνίζονταν να αποδείξουν ότι οι Αλβανοί δεν έχουν καμία σχέση με τους Ηπειρωτες. Το 1878 ιδρύθηκε ο «Αλβανικός Σύνδεσμος» με σκοπό να αποφευχθεί η Ένωση της Ενιαίας Ηπείρου στην Ελλάδα.

Τελικά όταν η Αλβανία έγινε κράτος στις αρχές του 20ού αιώνα, οι ισχυροί της εποχής, Ιταλοί, Αυστριακοί και Ούγγροι, οι οποίοι ενδιαφέρονταν για τον έλεγχο της Αδριατικής, αποφάσισαν διαφορετικά και η εξέλιξη των πραγμάτων απέβη δυσμενής για την Ελλάδα. Το χειρότερο ήταν ότι πέτυχαν να δημιουργήσουν φανατική εθνική συνείδηση και μεγαλοϊδεατισμό στους Αλβανούς και εχθρικά αισθήματα προς τους Έλληνες. Αυτό ήταν το δεύτερο ρήγμα στις σχέσεις των δύο γειτονικών χωρών. Το πρώτο και καίριο ρήγμα είχε επιφέρει πολύ νωρίτερα ο βίαιος και εκούσιος εξισλαμισμός του μεγαλύτερου μέρους των Αλβανών (Καραστάθης, σελ. 121).
Αξίζει να αναφέρουμε όσα γράφει ο Σ. Σπυρομήλιος (Σ. Σπυρομήλιος, Αλβανοί και Αλβανιστές, 1914, σελ. 27), καθώς και για την απογοήτευσή του για την αποξένωση των δύο συγγενικών λαών: «Ημείς γεννηθέντες εις την Βόρειον Ήπειρον, γείτονες των Λιάπηδων και Τόσκηδων, χριστιανοί ορθόδοξοι Έλληνες, ομιλούντες την Ελληνικήν και γνωρίζοντες και την Αλβανικήν, έχοντες μίαν μόνον συνείδησιν από της αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως, την ελληνικήν και πολεμήσαντες τον κατακτητήν διά την συνείδησιν αυτήν, ζώντες με τους Αλβανούς ως αδελφοί μέχρι της Αλώσεως και με τους περισσοτέρους εξ αυτών μέχρι της εποχής του Αλή Πασά, ότι οι νότιοι ούτοι Λιάπηδες και Τόσκηδες άλλαξαν θρησκείαν και εγένοντο Μουσουλμάνοι. Ημείς είμεθα επί κεφαλής της ιδέας ότι οι αδελφοί μας ούτοι παρ’ όλα τα σφάλματά των έπρεπε να ενωθώσι μετά της μητρός μας Ελλάδας, αποκτώντες την ελευθερίαν, την παιδείαν και τον πολιτισμόν, χωρίς ν’ απολέσουν την νέαν θρησκευτική των συνείδησιν. Τούτο επιστεύομεν από συνειδότος και τούτο εδιδάσκομεν εν Ελλάδι. Τούτο δε και πας Έλλην εννοεί, καίτοι δεν έζη μεταξύ Τουρκαλβανών. Είναι γνωστόν δε πόσον η Ελλάς επροστάτευσεν πάντας δι’ όλων των μέσων προστασίας, όσοι συνέπιπτε φεύγοντες την τουρκικήν δίωξιν να καταφεύγωσι προς αυτήν».

Πιστεύουμε ότι σήμερα κανένας ιστορικός δεν θα αποκαλούσε Ιλλυριούς ή Αλβανούς τους αυτόχθονες Έλληνες της Βορείου Ηπείρου, οι οποίοι από τις περιοχές Σπαθία, Χιμάρα, Αγίους Σαράντα, Κοριτσά, Άρβανον, κατηφορίζουν πρόσφυγες στην Ελλάδα για να αποφύγουν και σήμερο τις βιαιοπραγίες και καταπιέσεις, απόρροια της μισαλλοδοξίας των Αλβανών.

πηγη:proinoslogos.gr/ΝΙΚΟΣ ΥΦΑΝΤΗΣ

Ο φόβος της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου αναγκάζ...
Η Αμερική θα δημιουργήσει τρεις στρατιωτικές βάσει...
 
  1. Σχόλια (1)

  2. Σχολίασε

Σχόλια (1)

This comment was minimized by the moderator on the site

Βορεια και Nοτια Σιπερία, συμβολη στη χαώδη διαφορά των

Γεγονότα του πολέμου και της κατοχής


[url]http://ikee.lib.auth.gr/record/132386/files/Hoxha.pdf[/url]

Αποσπάσματα από την παραπάνω εργασία

''''''Με τη κατάρευση του μετώπου του 1940 πολλοι ορθόδοξοι ενταχθηκαν στην εθνικη αντισταση με το ΕΑΜ Αλβανιας....
σημαντικό ρολο στην επιλογή αυτή
επαιξε οτι και η φυλετικη του συσταση του ΕΑΜ Αλβανιας καθως απαρτιζοταν κυρίως από Τοσκηδες του νότου ''''
'''Το 1942 το ΚΚΑ αρχισε να βρίσκει ανταπόκριση στους πλυθησμους της υπαίθρου
και ιδιαίτερα στο νοτο
στους τοσκικούς πλυθησμούς μπεκτασήδων και ορθοδόξων'
''''Το Νοεμβρη του 1943 ,οι γερμανοι οργάνωσαν επιχείρηση κατα των Κομμουνιστικων ομαδων σε ολη τη χωρα
με αποτελεσμα τον περιορισμων των ανταρτικων δυνάμεων στους ορεινους ογκους του νότου ''''
''''Κατα την απελευθερωση της Σκοδρας απο τις κομμουνιστικές δυνάμεις το Νοεμβριο του 1944 ,ντόπιοι εξεγερμενοι προσπαθησαν να ανακαταλαβουν την πολη...
Την ευθυνη της εξεγερσης την εριξε ο Χοτζα στον καθολικο κληρο ,

Ενβερ Χότζα...
'''Οσο αναφορα την αιρεση των Μπεκτασήδων πολλοί από τους οπαδούς του εδειξαν πατριωτικη σταση
η ιδια κατασταση επικρατει και μεταξυ των ορθοδοξων χριστιανων :
g030:τοσο της ιεραρχιας οσο και και αναφορικα προς τους πιστους...
Η καθολικη εκκλησια και ο κλήρος ηταν εξαιρετικα συντηριτικοι....
Μονο το δικο μας καθεστως ,η δικτατορία του προλεταριατου καταφερε και έθεσε τέρμα στην δωσιλογη δραστηριότητα της καθολικής εκκλησίας''''


Πάμε παρακάτω
Γερμανικό Εγγραφο για τη διαφορα Νοτου - Βορρα
και το ρόλο των Ελλήνων της Σιπερίας που επιβεβαιωνει ολα τα παραπάνω...

Γερμανικό εγγραφο με ημερομηνία 17.9.1943 οπως το παρουσιαζει ο Γκοντοβος στο περιοδικο Αρδην τευχος 114.....
Εκει αναφέρει μεταξύ άλλων .....
''''''Το πρωτίστως ελληνορθόδοξο και κομμουνιστικά διαβρωμένο νοτιο τμήμα της χώρας ειναι στη μεγαλη πλειοψηφεία του εχθρικό απέναντι στη Γερμανία.
Αντιθέτως η κεντρική και βόρεια Αλβανια δείχνει φιλογερμανική στάση.''''......
'''Το κομμουνιστικό κόμμα μπόρεσε να βάλει πόδι στον ορθοδοξο πλυθησμό της νοτιας Αλβανίας
ο οποίος ειναι αναμεμειγμένος με σημαντικό ποσοστο Ελλήνων
''' :grfl:
Η νοτια Αλβανια και αν μερει η κεντρική κυριαρχούντε σχεδον ολοκληρωτικά από κομμουνιστικές συμμορίες..''.....
''Στη κεντρική και βόρεια Αλβανία υπάρχουν κυρίως εθνικές ομάδες ,ορκισμενοι εχθροί Ιταλων και Κομμουνιστών.
Ηδη ορισμένες εξ αυτων εχουν τεθει στη διαθεση των στρατευμάτων μας''''
Οι περισσοτεροι Αλβανοι δείχνουν σεβασμό απέναντι στον Γερμανό και φροντίζουν να καλιεργησουν μια καλη σχέση μαζί του.''''

Συνεχιζεται ετσι εν πολλοις ο γλωσσικος ,πολιτισμικος, θρησκευτικος, κλπ διαχωρισμος που ειδαμε προηγουμενα .

Στο νότιο τμήμα οι Μπεκτασηδες και οι Ορθοδοξοι ....Στο βόρειο Σουνιτες και Καθολικοί
https://img.pngio.com/religion-in-albania-wikipedia-religious-people-in-the-1600s-png-658_709.png
Με μωβ οι ορθόδοξοι....

Κάτω οσοι εξ αυτων μιλάνε ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ελληνικα η βλαχικά
https://scontent-ams4-1.cdninstagram.com/vp/d7a478c5f372dbc8ca241f942cf6965e/5E4E5B54/t51.2885-15/e35/66078063_2324922697824736_3073272297258384926_n.jpg?_nc_ht=scontent-ams4-1.cdninstagram.com&_nc_cat=104
Με κίτρινο οι Βλαχοφωνοι με μπλε οι ελληνόφωνοι :grfl:

Κάποια πρώτα συμπεράσματα..
Παρατηρούμε καταρχάς οτι η ορθοδοξια επιβίωσε στη λεγόμενη ΝΕΑ ΗΠΕΡΟ , σημερινη Τοσκαρία...
Μια πρώτη συνδεση δηλαδή της ελληνοφωνίας -του ελληνικου πολιτισμού με τον ορθοδοξη πίστη :g030:

Παρατηρούμε ομως και κάτι πιο συγκεκριμένο και σημαντικό
Οτι η ορθοδοξία επιβιωσε κυριως και συμπαγώς σε μέρη που
κατοικουντε ΩΣ ΣΗΜΕΡΑ
η κατοικουνταν μεχρι πριν μερικούς αιώνες

α]Απο ελληνόφωνους
β]Από Βλαχοφωνους
γ]Από αλβανοελληνοφωνους η αλβανοβλαχόφωνους
Μια δευτερη λοιπόν συνδεση της ελληνοφωνίας , του ελληνικου πολιτισμικού υπόβαθρου με τον ορθοδοξη πίστη :g030:


Ποια είναι η Νεα Ηπειρος;;
https://i.postimg.cc/MGjhZJDt/Epirus-modern-borders.jpg
Η ΝΕΑ ΗΠΕΙΡΟΣ η αλλιώς ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΛΛΥΡΙΑ-ΙΛΛΥΡΙΑ ΓΚΡΕΚΑ
περιοριστηκε ΝΟΤΙΑ ΤΗΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΜΑΥΡΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ
και συμπιπτει σχεδον απόλυτα με τη σημερινή Τοσκερία


Καταρχήν από τον παραπάνω χάρτη [που συμπιπτει με ΟΛΕΣ τισ αναφορές αρχαίων συγγραφέων ]
Η ΠΑΛΑΙΑ ΗΠΕΙΡΟΣ συνέπιπτε με τη σημερινή Ηπειρο και ΟΛΗ τη σημερινή βορεια Ηπειρο....
Η ''''ΝΕΑ ΗΠΕΙΡΟΣ''' ηταν η ελληνοιλλυρικη πλέον , νοτια Ιλλυρία, και για αυτό ονομάστηκε ΙΛΛΥΡΙΑ ΓΚΡΕΚΑ :grfl:

Αξιοσημείωτο το εξής ...
ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΡΩΜΑΙΟΙ [και όχι οι Αρχαιοι Ελληνες ]
ονόμασαν την περιοχή αυτή ως[b] '''Ιλλυρία Γρεκα'
'' και ''''Νεα Ηπειρο'''[/b]

''Ταύτην δή την οδόν εκ των περί την Επίδαμνον και την Απολλωνίαν τόπων ιούσιν
εν δεξιά μεν εστι τα Ηπειρωτικά έθνη κλυζόμενα τω Σικελικώ πελάγει μέχρι του Αμβρακικού κόλπου,
εν αριστερά δε τα όρη τα των Ιλλυριών..Στράβωνος Γεωγραφικά, Ζ', 323.

Παρά την πάροδο χιλιετιών από την πληροφορία του Στράβωνος και παρά τις εν τω μεταξύ παντοειδείς, ιδίως γλωσσικές[24], αλλοιώσεις διατηρούνται ευδιάκριτες πολλές πτυχές του περιπετειώδους και ταραχώδους βίου των κατοίκων των δυο πλευρών του Γενούσου.

''''Επιπλέον,υπάρχουν φυλετικές διαφορές ανάμεσα στους Γκέγκηδες που ζουν στον άγριο βορρά και τους Τόσκηδες στο λιγότερο τραχύ νότο.
Θα έλεγε κανείς πως ανήκουν σε διαφορετικές εθνότητες .Κα πράγματι αυτό συμβαίνει.Θα ήταν εύκολο να αποδείξει κανείς πως οι Αλβανοί δεν είναι ένας λαός αλλά μισή ντουζίνα λαοί
. ''''(Frazer,σ. 257-258)

πχ Κ.Δ Σεγιόπουλος '''' τα βόρεια σύνορα της Ηπείρου''' σελ 66
'Η έρευνα των λαογραφικών στοιχείων κατω του Γενουτσου ποταμού και ιδιαίτερα των ιστορικών λειψάνων
[ ηθη έθιμα , τραγουδι ,τροπος συνοικήσεως κλπ] καταδεικνύει οτι η χώρα νότια του Γενουσου
μοιάζει πολύ η μάλλον κατα πάντα προς τη νοτια Ηπειρο
... :grfl:

Ενώ τα ιδια αναφέρει τα ιδια και ο Αινιάν για τους νότιους Αλβανους εχθρους των Ελλήνων κατα το 1821...
''''Η δύναμις του Ομέρ Βρυώνη εσύγκειτο από Αλβανούς έχοντες την αυτήν ενδυμασίαν, τον αυτόν οπλισμόν
και τα αυτά σχεδόν ήθη και έθιμα με τους Έλληνες
[/b][/i]».''''
[Απομνημονεύματα Δημητρίου Αινιάν , Η βιογραφία του Γεωργίου Καραϊσκάκη" σελ 323].


Ενώ και ο Κοσμάς Θεπρωτός αναφέρει..
''Οι Γκέκηδες διαφέρουν πολύ από τους Ηπειρώτες Αρβανίτες ,
κατα τον ιματισμό , το ανάστημα τον οργανισμό και το πνεύμα..'''

Ηπειρωτικά χρονικκά τόμος 6 σελ 58


Αλλά και η γλώσσα η σκιπεταρικη
ηταν μεν η ίδια στις 2 αυτές διαφορετικές φυλές
αλλά με μεγάλες διαφορές προφοράς ,συνταξης και λεξιλογίου.

Μερικές χαρακτηριστικές μαρτυρίες

George Finley σελ 80 ''Η Ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως'''
'''Εις Γκέκας και είς Τόσκας δεν εννοούσι αλλήλους κατα την πρώτη συνάντησην..'''

'''Ή διαλεκτική διαφορά μεταξύ Γκέκηδων και Τόσκηδων εΐναι τοιαύτη
ώστε ό αλβανόφιλος Hahn
αναφέρει δτι
οί απεσταλμένοι τοϋ Άλή πασα τών ’Ιωαννίνων πρός τον Μουσταφα πασαν τής Σκόδρας, αν και ’Αλβανοί την καταγωγήν,
ήσαν ύποχρεωμένοι νά έχουν μαζί τους καί διερμηνείς , έάν τυχόν οΐ ίδιοι δέν έγνώριζον τήν Γκέγκικην γλώσσαν»


Οι ιδιοι οι Ελληνες το 1821 διαχώριζαν Γκέκηδες και Τόσκηδες-Αλβανούς σαν να ηταν 2 διαφορετικοί λαοί

Δημήτριος Αινιάν σελ 232 ''Απομνημονευματα Καραισκάκη κι αλλων αγωνιστών'''
'''Οι εχθροι επιτίθεντο εις το χωριό από τρία διαφορετικά μέρη,
από δεξιά οι Αλβανοί ,
κατά πρόσωπο οι Χαλδουπηδες
από δε αριστερά οι Γκέκηδες
..'''

Φραντζής, Αμβρόσιος, Επιτομή της Ιστορίας της αναγεννηθείσης Ελλάδος Τόμος 2
'''Καθότι αυτοί Γκέκηδες όντες και Αλβανοί κατηφάνησαν πολλούς Αραβας και αναχώρησαν δια την πατρίδα των'''


Και ο Σουρμέλης σελ 174 '''Ιστορια των Αθηνών''' ,
αναφέρει κάτι παρόμοιο....
''''Ησαν μετ αυτων πολλα γενη βαρβαρων,[b]Βοσνακηδες,Γκεκηδες ,Aλβανοι ,Ασιανοι ...
Οι Γκέκηδες καθοπτώμενοι αλαζονικώς των Αλβανών [/b],οτι εδήχθησαν άνανδροι στη κατάληψη του Λεονταρίου
'' :a015:

Ο Τρικούπης αναφέρει στην πολιορκία της Ακρόπολης υπό τον Κιουταχή
περιστατικό όπου Αλβανοί ειρωνεύονται :a015: Γκέγκηδες μετά από αποτυχημένη έφοδό τους. .

Ακομα και προσεχτικοι ξενοι περιηγητες οπως ο Πουκεβιλ τους διαχωρίζουν ...
'''''.... τή ταχύτητει τής οπισθοχωρήσεως ενέπεσαν εν τώ μέσω τήν Γκέκηδων Σκυπετάρων
οίτινες έκραζον ότι τούς εδολοφόνουν ,καί ότι οι Αλβανοί Ηπειρώται
τούς επρόδιδον.
[Απομνημονεύματα Πουκεβίλ β]

Ακόμη μία μαρτυρία
[Χρυσανθακόπουλος Απομνημονεύματα περί της Ελληνικής Επαναστάσεως - Τόμος β΄ ]
Ανέφερε προς τους Ελληνες ένας Αλβανός λιποτάκτης
'''Και αν θελετε να φυγετε να περασετε απο το ταμπούρι το δικό μας , αλλά να φυλάγεσθε από τους Γκέκηδες μην σας βαρέσουν....
Aυτά είπε ο Αλβανός προς τον Σταυρόπουλο...
Τα οχυρώματα των Αλβανων δεν τους βάρεσαν , από τα δε Γκέκικα ταμπούρια οι Γκέκηδες δεν βγήκαν καθόλου από αυτά'''


Κασομουλης σελ 198 ''Ενθυμήματα στρατιωτικά της Επαναστάσεως των Ελλήνων 1821-1833''' Τόμος 1...
'''Οι Τούρκοι εις αυτόν τον πόλεμο εφάνησαν ως 4.000 ,Αλβανοί ,Γκέκηδες και Κόνιαροι..'''


Η επιστολή του ΥΨΗΛΑΝΤΗ στους αρχηγους των Τοσκικών στρατευμάτων κατά την έναρξη της επανάστασης
Φιλήμων τόμος Δ σελ 447 ,Δοκιμιο περι της ελληνικης επαναστασεως...
'''ΑΝΔΡΙΟΙ ΚΑΙ ΠΙΣΤΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ ....ΣΟΥΛΕΙΜΑΝ ΜΕΤΟ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΤΟΣΚΗΔΕΣ''''
'''Αλλα εσεις ω ανδρίοι Τόσκηδες δεν κατάγεσθε από τους μικρόψυχους ανατολίτας ... αλλά είστε απόγονοι των προγόνων μας ηρώων...'''

Και ο Σουλιώτης Κουτσονίκας αναφέρει στη σελίδα 263 στον τόμο Δ του βιβλίου του ''γενική ιςτορία της Ελληνικής Επαναστασεως''''
''''Φιλοτημηθέντες δε οι Αλβανοί και οι Γκέκηδες έκαμαν έφοδο αλλά αποκρούσθησαν ..'''
Ενώ στη σελίδα 274 αναφέρει
'''....έτρεψε σε φυγή του εχθρούς Αραβας ,Αλβανούς και Γκέκηδες...''''

Ενώ στη σελίδα 135 του Τομος Β αναφέρει τα εξείς για τη διαφορά Γκεκηδων και Τοσκηδων
[url]http://arvanitis.eu/wp-content/uploads/2012/01/%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%91-2-%CE%95%CE%9B%CE%9B%CE%97%CE%9D%CE%99%CE%9A%CE%97%CE%A3-%CE%95%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%91%CE%A3%CE%95%CE%A9%CE%A3-%CE%9A%CE%BF%CF%85%CF%84%CF%83%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%B1%CF%82-%CE%9B%CE%AC%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82.pdf[/url]

Για του Τοσκοφωνους ως το Ντουράτσο-Δυρράχιο ....
''προερχοντε εκ της ελληνικής φυλής ,
διαφέροντες μονο κατα τη διαλεκτο
αλλα έχοντες την αυτη φυσιογνωμια,νοημοσύνη τα αυτά ήθη έθιμα σύμφωνα με τα των κατοίκων της ελευθέρας Ελλάδας
.... εκ των εθιμων μετεβληθησαν οσοι παρεδεχθησαν τον ισλαμισμο
.....

Ενω για τους Γκέκηδες αναφέρει ....
'''...Εις τους κατοικους της Ιλλυριας δεν βλεπει τις τα αυτα πραγματα
γιατι αν μεταβη στα ενδοτερα ,προς το Ιλλυρικο.
αμεσως παρουσιαζοντε
φυσιογνωμιαι διαφορετικαι,
αναστηματα μεγαλυτερα ,
γλωσσα τραχυτερα,
και ηθη διαφορετικα
..

Μπορεί να είναι υπερβολική η αναφορά του σε'''''' ελληνονγενείς Τοσκηδες''''
αλλά δειχνει οτι η διαφορετικότητα αυτη των αρχαίων χρόνων
εντεύθεν του Σκουμπι ποταμού
διατηρήθηκε ως τα νεότερα χρόνια

πράγμα αξιοσημείωτο

Και όλα αυτά από τον Σουλιώτη Κουτσονίκα , κάποιον dhlad;h , που οι Αλβανοι fασιστες βαφτίζουν ως ..Αλβανό


Για τους Αλβανοτσάμηδες την μεικτή καταγωγή των οποίων παρατήρησε και ο Γούντχαουζ...
Πιο συγκεκριμένα, στην αναφορά του με τίτλο «Σχετικά με τους Τσάμηδες» της 16ης Οκτωβρίου
του 1945 αναφέρει χαρακτηριστικά: «Οι Τσάμηδες ανήκουν φυλετικά εν μέρει στην
τουρκική, στην αλβανική και στην ελληνική φυλή.


Είναι επίσης χαρακτηριστικο οτι μόνο οι νοτιότεροι των Τοσκηδων είχαν οι ΙΔΙΟΙ αίσθηση της συγγένιας τους με τους Ελληνες
[url]http://balkaneana.eu/explore/uploads/pdfs/569f6fc93f68a.pdf[/url]
Για τις επαρχίες Λεσκοβικιου ,Καραμουρατιάς κλπ αναφέρει
''Στην πλειοψηφεία τους οι μουσουλμανικοί αυτοι πλυθησμοί ,
[b]αν και θεωρουσαν, όπως ολοι οι Τοσκηδες,οτι είναι συγγενικός λαός με τους Ελληνες
...''''

Σπυδίδων Σπυρομήλιος ''Αλβανοί και Αλβανισται'' σελ 28,αναφερόμενος για τους Λιαμπηδες Κουτσιώτες μουσουλμάνους
''''Πως είναι δυνατόν να λησμονηθεί αυτός ο σύνδεσμος αυτός αφού από της αλλαξοπιστίας των δεν ελησμόνησαν την συγγένεια αίματος'''

[/b]Σελ 80 Ζωτος Μολοσσος ,Ηπειρωτικαι μελέται
Αναφέρει εκεί ότι Οι ΝΌΤΙΟΙ Τουρκαλβανοί [Αργυροκάστρου , Πρεμετής κλπ ] λέγουν για τους Ρωμιους συντοπίτες τους
''γιάστε νγκα Μπέσα Γεμι Βλεζερ'''
τουτέστιν '''Εξω από τη πίστη είμαστε αδέρφια'''


Από που ήρθαν οι Ελληνες Αρβανίτες;;;

Μα από τα πιο ''ελληνικά μερη της σημερινής Τοσκαριάς''''....


Πάμε στα σοβαρα....

Από που ήρθε η πλειοψηφεία των Ελληνων Αρβανιτων;;;

Το σημαντικό είναι οι παραδόσεις των ιδιων των Αρβανίτων όπως κάποτε είχε παρουσιάσει ο Μπουας.
¨Το κείμενο που ακολουθεί είναι απ' το βιβλίο “Athenes, Ancienne et Nouvelle” του Guillet de la Guilletiere, 1676, σελίδα 89.
'''Ils sont en par....... Magnottes sont sur mer...”

Μτφ
''''Ενα μέρος τους [δηλ των Αρβανιτων της Αττικής ] προέρχεται ...
απ' τα μέρη που είναι κοντά στην Απολιμένα και την Σαπόζα
κι ένα άλλο απ' την περιοχή της Ηπείρου κοντά στα βουνά της Χειμάρας''''.

Τα μερη αυτα ειναι η Μουζακιά και εν μερει Μαλακάστρα και Λιαπουριά
Οπου ω τι συμπτωση έχουμε τα παρακάτω αξιοσημείωτα


ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ Κουτσονίκας Λάμπρος σελ 94 Τόμος Α.
''Oι της Ηπειρου Αλβανοί διδουν ως κυριοτέρα ονομασία της φυλής τους τη του Σκιπεταρη..
Μονο οικάτοικοι της Αρμπαρίας ονομάζοντε εξαιρέτως Αρμπαρ
''''


Σαμι Φράσερι
Η Αλβανία: τι ήταν, τι είναι και τι θα απογίνει) σελ 1
'''''Αλλά εμείς από μόνοι μας
με τη λέξη “Arbërë” έχουμε συμπεριλάβει μόνο μια φυλή του έθνους μας, την οποία
ονομάζουμε και “Lap
, ''''

Travels in northern Greece / by William Martin Leake.
σελ257
''Η Λιαπουριά κάποιες φορές καλείτε από τους Αλβανούς ως Αρμπερία'''
σελ252
''Αλλά αυτό το όνομα δεν είναι γνωστο η τουλαχιστον ποτε δεν χρησιμοποιηται από τους ιθαγενείς
οι οποίοι ονομάζουν τη χώρα Σιπερια και τον Αλβανο ως Σκιπεταρ'''

ΠΑΜΕ ΠΑΡΑΚΆΤΩ
Në Berat, për shembull, arbër është quajtur banori i Muzaqesë'
''Μεχρι πριν λίγα χρόνια ο κατοικος του Μπερατιου αποκαλούσε ως Αρμπερ τον κατοικο της Μουζακιάς '''
Με λίγα λόγια οι Τοσκηδες καλούσανε ως Αρμπερεσους τους κατοικους της Παράλιας Αλβανίας νοτίως του Δυρραχίου ως τα βουνά της χειμάρας


Kurse në Gjirokastër është shënuar kjo këngë popullore:
Στο Αργυρόκαστρο [ Λουντζερία ] είναι γνωστό το παρακάτω παραδοσιακό τραγούδι .
Nusja jonë arbërore Arbërore;
E bardha si qumështore Arbërore
E kuqe si kokërr molle Arbërore.[25] [26]
[25]V. edhe shembuj të tjerë te: Ç abej, Studime etimologjike, II, p. 64.
[26]Cituar sipas: Çabej, Studime etim., II, 64.



Βλέπουμε δηλαδή ότι το ονομα Αρμπερ-Αρμπερές
έχει επιβιωσει μεταξυ των Σκιπεταρων
και με αυτό αυτοί δεν προσδιορίζουν τον εαυτο τους , ούτε καν τους προγόνους τους g030:
αλλά μονάχα τους κατοικους μιας συγκεκριμένης περοχής , της σημερινής παράλιας Τοσκερίας
δηλ, από Μουζακιά ως Λαμπερία.
Και είναι ακριβώς τα μέρη από τα οποία οπως είδαμε παραπάνω προήλθαν οι περισσοτεροι Ελληνες Αρβανίτες :grfl:


Τι στοιχεία έχουμε για αυτή τη περιοχή;
Συνταρακτικα στοιχεια

Mιχάλης Κοκκολάκης
Κάνει αναφορά στη Σελίδα 51 '''το ύστερο Γιαννιώτικο Πασαλίκι : χώρος, διοίκηση και πληθυσμός στην τουρκοκρατούμενη Ηπειρο (1820-1913),]'''
''''ελληνικό τοπωνυμικό υπόστρωμα των αλβανόφωνων περιοχών
στις παράλιες πεδινές ζώνες Φαναριού, Πλαταριάς και Μουζακιάς :
o:o . :grfl:
Δηλαδή στις παράλιες περιοχές Φαναρίου και Μουζακιάς
έχουμε ....ελληνικο τοπονυμιακό υπόστρωμα :grfl:

''''Με δεδομένο το
ελληνικό υπόστρωμα του αλβανικού ιδιώματος της Μουζακιάς :):) (Tzitzilis 1997),''''
παρατηρούνται αξιοσημείωτα γλωσσοπολιτισμικά ισόγλωσσα με την Κ. Ιταλία και τα Επτάνησα
''''Kυριαζής 2012

Δηλαδή στη μονόγλωσση-αλβανόφωνη Μουζακιά
η αλβανικη γλώσσα που ως σήμερα μιλιέται εκεί
έχει ..ελληνικο γλωσσικό υπόστρωμα.
.. :grfl:



Μια αλλη μαρτυρία απο το 1570 αυτή τη φορά για την ιδια περιοχή και εξηγεί εν μέρει τα παραπάνω
'Da Dulcino finno alla Valona si usa anco ligua Greka''' :grfl:
Δηλαδη απο το Δουλτσινο ως την Αυλωνα ομιλειτε ακομα η ελληνικη γλωσσα

https://myfilesrepository.files.wordpress.com/2018/10/hicri-835-tarihli-suret-i-defter-i-sancak-i-arvanid-map.jpg
Ιδου λοιπόν τα [τότε] έρημα σχεδόν μέρη από τα οποία κατήλθε η πλειοψηφεία των Ελλήωνν Αρβανιτών


Ολα αυτά βεβαια δεν έχουν καμία σχέση με τους Γκέκηδες της κεντρικής και Βόρειας Αλβανίας .

Υπάρχουν Αλβανοι που ισχυρίζοντε οτι [b]μόνο αυτοί είναι οι '''γνήσιοι'''[/b] και αυτοί φυσικά βρίσκοντε
όχι στον νότο αλλά στον απώτατο βορρά[/b]
Ο Βασίλης Ραφαηλίδης στο βιβλίο του «Οι λαοί των Βαλκανίων» εκδόσεις '''ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ''' Αθήνα 1994 σελ181 γράφει:
«…………..[b]οι Κοσσυφοπεδίτες Αλβανοί ισχυρίζονται πως αυτοί είναι οι ‘γνήσιοι’ Αλβανοί!
»

Και είναι λογικό αφού οι Κοσσοβάροι και οι περισσόρτεροι βορειοαλβανοί κατοικούσαν εκτος Νεας Ηπειρου..
είχαν ερθει από τις περιοχες της Βοσνίας....


Οι Γκέγκηδες κατοικούν σήμερα, στην πλειοψηφία τους, την περιοχή της βόρειας Αλβανίας και του Κοσόβου. Ομως, σύμφωνα με τις δικές τους παραδόσεις, οι Γκέγκηδες δεν είναι αυτόχθονες των περιοχών που ακτοικούν σήμερα αλλά ήρθαν στα μέρη εκείνα απο διάφορες άλλες περιοχές αλλά κυρίως απ' την Βοσνία. Ας το δούμε αυτό.

Το 1908 η (Αλβανόφιλη) Βρετανίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας Mary Edith Durham επισκέφθηκε την βόρεια Αλβανία κι, ανάμεσα σε άλλους, τις “φυλές” των Γκέγκηδων. Κι οι Γκέγκηδες της είπαν πως, σύμφωνα με τις δικές τους (προφορικές) παραδόσεις, δεν κατοικούσαν πάντα σ’ εκείνα τα μέρη, αλλά πως είχαν έλθει εκεί προερχόμενοι κυρίως απο την Βοσνία η την Ερζεγοβίνη. Κι η Durham κατέγραψε αυτές τις (προφορικές) παραδόσεις στα βιβλία της “High Albania and its Customs in 1908”, “High Albania” και “Some Tribal Origins, Laws and Customs of the Balkans”.

Παρ' όλο που, για την υπόθεση που εξετάζουμε, το βιβλίο που ίσως θα ταίριαζε καλύτερα θα ήταν το “Some Tribal Origins, Laws and Customs of the Balkans” το οποίο αναφέρεται πιο αναλυτικά απ' τα υπόλοιπα στην καταγωγή των Γκέγκηδων αλλά κι άλλων πληθυσμών της ίδιας περιοχής, θα χρησιμοποιήσουμε εδώ κείμενα απ' το πιο “λιτό” και συνοπτικό βιβλίο της M.E. Durham το οποίο είναι το “High Albania and its Customs in 1908”.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι απ' το βιβλίο της Mary Edith Durham “High Albania and its Customs in 1908”, σελίδα 454. Στο κείμενο αυτό η M.E. Durham καταγράφει τις (προφορικές) παραδόσεις των Γκέγκηδων της Maltsia e Madhe σχετικά με την καταγωγή τους.

“These tribes are divided into several marked groups. The first group Ι visited was Maltsia e madhe,......... precise district unknown.”

Ας το μεταφράσουμε...

"Αυτές οι “φυλές” διαιρούνται σε αρκετές “ξεχωριστές” ομάδες. Η πρώτη ομάδα που επισκέφθηκα ήταν της Maltsia e Madhe , της Μεγάλης Ορεινής Γής. Αυτή αποτελείται από πέντε μεγάλες “φυλές” και τρείς μικρές. Κάθε μία απο τις τέσσερεις απο τις πέντε μεγάλες [“φυλές”], διηγείται πως οι πρόγονοι της ήρθαν απο τον βορρά με τις οικογένειες τους δεκατρείς η δεκατέσσερες γενιές πριν, υποχωρώντας απο τους Τούρκους που προέλαυναν. Σε μερικές περιπτώσεις βρήκαν έρημη γη και εγκαταστάθηκαν σ’ αυτή. Σε άλλες, πολέμησαν με τους ανθρώπους που κατοικούσαν ήδη την γη και τελικά εγκαταστάθηκαν ανάμεσα τους. Αυτούς, τους προηγούμενους κατοίκους, τους αποκαλούν Άνα, το οποίο, στο σύγχρονο Αλβανικό Λεξικό ερμηνέυεται ως “αυτόχθονες...”

Παντρεύτηκαν με τους Άνα. Λίγες οικογένειες στους Hoti εξιστορούν ακόμη την απ’ ευθείας καταγωγή τους απο τους Άνα, από την πατρογονική γραμμή. Και οι τεσσέρεις αυτές “φυλές” (Skreli, Hoti, Gruda, Kilmeni) διηγούνται πως ήλθαν απ' την Βοσνία ή την Ερζεγοβίνη, χωρίς να γνωρίζουν την ακριβή περιοχή...”''

Σε σχέση με τον χρόνο “άφιξης” τους στην βόρεια Αλβανία, η αλήθεια είναι πως όλες οι φυλές των Γκέγκηδων δεν έφτασαν ταυτοχρονα σ' εκείνα τα μέρη. Μία απ' αυτές τις φυλές έφθασε πολύ νωρίτερα απ' τις υπόλοιπες, γύρω στα 1350, κι “άνοιξε” τον δρόμο για τους υπόλοιπους. Αυτή η “φυλή” ήταν οι “Κράσνικι” η οποία “ήλθε” σ' εκείνα τα μέρη για να “βοηθήσει” την οικογένεια/δυναστεία των Δουκατζίνη. Κι επειδή αυτή η ομάδα “υπηρέτησε” εκείνη την δυναστεία, πήρε και το όνομα Δουκατζίνη.

Επιβαιωση της καθοδου τους μεσα πο πολιτισμικα στοιχεια.
Το κείμενο που ακολουθεί είναι απ' το βιβλίο “Albanian Folk Verse: Structure and Genre” του Σκυπετάρου (πατριώτη) διανοούμενου Arsi Pipa, σελίδες 126-127. Αναφέρεται στα επικά τραγούδια των Γκέγκηδων.

“An area in northern Albania including Malci e Madhe, Dukagjin, and Kosove, cultivates a particular genre of epic songs sung .........he same with minor modifications...”.

Ας το μεταφράσουμε...

“Σε μία περιοχή της βόρειας Αλβανίας που περιλαμβάνει την Maltsia e Madhe, την [περιοχή του] Δουκατζίνη και το Κόσοβο “καλλιεργείται' ένα ιδιαίτερο είδος “επικών τραγουδιών” τα οποία τραγουδιούνται με την χρήση της lahute, ενός [μουσικού] οργάνου που είναι το ίδιο με την Σερβο-Κροατική gusla. Ενα συνηθισμένο όνομα γι' αυτά τα τραγούδια είναι “ kange kreshnikesh”, [δηλαδή] “ηρωϊκά τραγούδια”. Η λέξη kreshnik προέρχεται απ' την [λέξη] “krajisnik” (Σερβο-Κροατικά “krajina”, σύνορο) που αντιστοιχεί στην Ελληνική “ακρίτης”, “στρατιώτης των συνόρων”, “miles limitaneus” (=στρατιώτης των συνόρων). Αυτά τα τραγούδια είναι όντως τραγούδια των συνόρων, ακριβώς όπως εκείνα που αποτελούν τον “κύκλο” του Διγενή Ακρίτα. Σύμφωνα με τον Stavro Skendi, τα Αλβανικά “ηρωϊκά τραγούδια” (kreshnike) προέρχονται απ' τα Βοσνιακά “επικά τραγούδια”. Τα περισσότερα απ' τα “θέματα” είναι τα ίδια, αν κι η “ανάπτυξη” τους συχνά αποκλίνει, αντικατοπτρίζοντας ηθικές και εθνικές διαφορές. Όταν οι Τούρκοι κατέλαβαν την Κροατία στο πρώτο μισό του 16ου αιώνα), δύο απ' τις περιοχές της, η Lika και η Krbva, έγιναν μία συνοριακή ζώνη στην οποία οι Τούρκοι κι οι Σλάβοι έδωσαν αιματηρές μάχες. Ο Mujo κι ο Alil (Αλβανικά: Muji και Halili), οι γιοί ένος Τούρκου “ιππότη” που κυριαρχούσε σ' εκείνη την περιοχή, ξεχώρισαν σ' εκείνες τις μάχες, και “ξεκίνησαν” την δημιουργία πολλών “επικών τραγουδιών”.

Σαν αποτέλεσμα της Αλβανικής επέκτασης στα Μετόχια, το Κόσοβο και το Σαντζάκ προς τα τέλη του 17ου αιώνα οι Γκέγκηδες ήλθαν σ' επαφή με τους Ερζεγοβίνιους και τους Βόσνιους οι οποίοι είχαν ήδη μεταστραφεί στον Μωαμεθανισμό. Εφόσον κι οι ίδιοι οι Γκέγκηδες ήταν ήδη Μουσουλμάνοι κι αφού τα Βοσνιακά τραγούδια “επαινούν” τους Μουσουλμάνους που μάχονται ενάντια σε Ορθόδοξους Σλάβους, τους παραδοσιακούς εχθρούς των Γκέγκηδων, Μουσουλμάνων και Καθολικών, οι Γκέγκηδες υιοθέτησαν και “καλλιέργησαν” αυτά τα τραγούδια. Οι πιο όμορφες ραψωδίες μπορούν πραγματικά να βρεθούν ανάμεσα στους Καθολικούς Γκέγκηδες, μια απόδειξη πως η εθνικότητα, κι όχι η θρησκεία, είναι αυτό που έχει διαχρονική αξία για τους Αλβανούς. Υιοθετώντας τον “κύκλο” Muji-Halil, οι Γκέγκηδες διατήρησαν ανέπαφο το γεωγραφικό υπόβαθρο. Οι δύο ήρωες δίνουν τις μάχες τους πολύ μακριά απ' την Αλβανία: η [πόλη] Jutbine (Udbine) κι η (Velika) Kladusha, δύο κύριες “ηρωικές τοποθεσίες” βρίσκονται στην “καρδιά” της Κροατίας, νότια και βόρεια απ' το Bihac αντίστοιχα, ενώ ακόμη ένα “κέντρο” το Sinje (Sinj) βρίσκεται βόρεια απ' το Σπαλάτο (Spilt). Οι ήρωες κι οι ηρωίδες είναι επίσης ίδιοι με μικρές τροποποιήσεις...”

Ας το αναλύσουμε...

Στις περιοχές που κατοικούν οι Γκέγκηδες, λέει ο (Σκυπετάρος πατριώτης διανοούμενος) Arshi Pipa τραγουδιέται ένα “ιδιαίτερο” είδος επικών τραγουδιών, που έχουν αντίστοιχίες με τα Ελληνικά ακριτικά τραγούδια του κύκλου του Διγενή Ακρίτα. Όπως και τα τραγούδια του κύκλου του Διγενή Ακρίτα, αυτά τα επικά τραγούδια εξυμνούν τα ηρωϊκά κατορθώματα μιας ομάδας ανθρώπων που ζεί σε κάποια συνοριακή περιοχή και μάχεται εναντίον “εχθρικών” πληθυσμών που ζούν στις γειτονικές περιοχές.

Αυτό βέβαια δεν είναι παράξενο. Σχεδόν όλοι οι Ευρωπαϊκοί λαοί έχουν αντίστοιχα επικά τραγούδια. Κι αυτά τα επικά τραγούδια έχουν μία χρησιμότητα για τους ερευνητές. Απ΄τα τοπωνύμια που αναφέρονται σ' αυτά τα τραγούδια μπορεί κάποιος να προσδιορίσει την συνοριακή περιοχή στην οποία έζησε ο λαός που τα πρωτοδημιούργησε. Ετσι, για παράδειγμα, τα τραγούδια του κύκλου του Διγενή Ακρίτα μας “οδηγούν” στα σύνορα του Βυζαντινού κόσμου με τον Αραβικό. Θα περίμενε λοιπόν κανείς κάτι αντίστοιχο και για τα επικά τραγούδια των Γκέγκηδων. Όμως αυτό δεν συμβαίνει. Αντί τα τοπωνύμια των επικών τραγουδιών των Γκέγκηδων να βρίσκονται στην βόρεια Αλβανία ή ακόμη και το Κόσοβο, όπως θα περίμενε κανείς, τα τοπωνύμια αυτά εντοπίζονται σε περιοχές που είτε βρίσκονται σήμερα στην Κροατία, είτε στην Βοσνία. Με άλλα λόγια οι ήρωες των επικών τραγουδιών των Γκεγκηδων δεν ζούσαν στην βόρεια Αλβανία αλλά στην Βοσνία.

Ποια είναι η εξήγηση γι' αυτην την “παραδοξότητα”; Οι Σκυπετάροι διανοούμενοι δεν μπορούν βέβαια να αρνηθούν την Βοσνιακή καταγωγή αυτών των επικών τραγουδιών. Όμως ταυτόχρονα δεν μπορούν να αποδεχθούν και μία συνύπαρξη των Γκέγκηδων με τους Βόσνιους στην περιοχή της Βοσνίας αφού κάτι τέτοιο θα κατέρριπτε τον “μύθο” της “αυτοχθονίας” των Γκεκηδων Σκυπετάρων στην βόρεια Αλβανία και στο Κόσοβο, έναν καθαρά πολιτικό μύθο.

Για να “ξεπεράσουν” αυτό το πρόβλημα οι Σκυπετάροι διανοούμενοι “ανακάλυψαν” τον “δανεισμό” των επικών τραγουδιών απ' τους Βόσνιους και τους Ερζεγοβίνιους στα τέλη του 17ου αιώνα, όταν οι πρόγονοι των Σκυπετάρων του Κοσόβου “εισήλθαν” υποθετικά απ' την βόρεια Αλβανία στο Κόσοβο, στα Μετόχια και στο Σαντζάκ. Όμως η αλήθεια είναι πως οι Σκυπετάροι του Κοσόβου, οι οποίοι όντως εισήλθαν στις περιοχές εκείνες στα τέλη του 17ου και στις αρχές του 18ου αιώνα, δεν δανείστηκαν τα επικά τραγούδια απ' τους Βόσνιους, όπως υποθέτουν οι Σκυπετάροι διανοούμενοι, αλλά τα έφεραν μαζί τους, απ' την Βοσνία, απ' όπου κι αυτοί προέρχονταν.

Οι Σκυπετάροι του Κοσόβου προέρχονται, κατά κύριο λόγο, απ΄την “φυλή” των Χότι. Κι όπως οι “αυθεντικοί” Χότι, προέρχονταν κι αυτοί απ' την Βοσνία. Κι αυτό δικαιολογεί την “σίγουρη” Βοσνιακή προέλευση των Σκυπετάρικων επικών τραγουδιών.

Δεν υπάρχει κάποιο σχόλιο στο άρθρο

Αφήστε τα σχόλια σας

Συνημμένα (0 / 3)
Share Your Location

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ

Μπορείτε να μας βρείτε και να συνδεθείτε μαζί μας στα παρακάτω μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Ακολουθήστε μας:


Η σελίδα είναι αφιερωμένη στην μνήμη του Γιώργου Γκιώνη