Ανακαλύφθηκε αρχαίος ελληνικός τάφος 2.300 ετών στην Ρουμανία

Μια ομάδα αρχαιολόγων έφερε στο φως έναν εντυπωσιακό αρχαίο τάφο, ηλικίας περίπου 2.300 ετών, κοντά στην πόλη Μανγκάλια της Ρουμανίας, στη σημερινή ακτή της Μαύρης Θάλασσας, εκεί όπου στην αρχαιότητα βρισκόταν η ελληνική αποικία Καλλατίς. Στον τάφο βρέθηκε πλούτος περίτεχνων κοσμημάτων, που εκτιμάται ότι ανήκαν σε μέλη μιας εύπορης ελληνικής οικογένειας της περιοχής.

Παρόλο που υπάρχουν ενδείξεις πως ο τάφος είχε λεηλατηθεί λίγο μετά την κατασκευή του, φαίνεται πως αποκαταστάθηκε σχεδόν άμεσα από τους ίδιους τους ανθρώπους της εποχής. Στο εσωτερικό του εντοπίστηκαν πέτρινες πλατφόρμες όπου αρχικά είχαν τοποθετηθεί δύο ξύλινοι σαρκοφάγοι, οι οποίοι όμως δεν διατηρήθηκαν. Το ταφικό μνημείο ξεχωρίζει για τις διαστάσεις του: ύψος 12 μέτρων και μήκος 70 μέτρων, γεγονός που το καθιστά το μεγαλύτερο του είδους του στην ευρύτερη περιοχή.

Η τοποθεσία του τάφου, ορατή από τη θάλασσα, δείχνει πως λειτουργούσε όχι μόνο ως τόπος ταφής αλλά και ως ένδειξη εξουσίας και κοινωνικού κύρους. Η αρχιτεκτονική του επιμέλεια και το μέγεθος της κατασκευής παραπέμπουν σε ισχυρές επιρροές από τη μακεδονική πολιτιστική και πολιτική παράδοση, γεγονός που ενισχύει την υπόθεση ότι οι ενταφιασμένοι ανήκαν σε υψηλόβαθμη οικογένεια.

Ο τάφος βρίσκεται εντός των ορίων της αρχαίας Καλλατίδας, μιας αποικίας που ιδρύθηκε στις αρχές του 4ου αιώνα π.Χ. από αποίκους της Ηράκλειας του Πόντου και των Μεγάρων. Κατά την ελληνιστική περίοδο, η Καλλατίς εξελίχθηκε σε ένα από τα σημαντικότερα και πλουσιότερα αστικά κέντρα της Μαύρης Θάλασσας, διατηρώντας σχέσεις συμμαχίας με γειτονικούς θρακικούς και σκυθικούς λαούς. Μάλιστα, στα τέλη του 3ου αιώνα π.Χ., αντιστάθηκε στις επεκτατικές φιλοδοξίες του Λυσίμαχου, ενός από τους διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο οποίος είχε αναλάβει την εξουσία της Θράκης μετά τον θάνατο του Μακεδόνα βασιλιά.

Ανάμεσα στα ευρήματα ξεχωρίζουν τρία επιτάφια στεφάνια από επιχρυσωμένο χαλκό, διαμορφωμένα ώστε να μοιάζουν με φύλλα μυρτιάς και κισσού, τοποθετημένα πάνω σε ξύλινο σκελετό. Διακοσμητικά επιχρυσωμένα κεραμικά φρούτα συμπληρώνουν την κατασκευή, αποδεικνύοντας την υψηλή αισθητική και την τεχνική δεξιοτεχνία των δημιουργών τους.

Επιπλέον, στο χώρο της ταφής βρέθηκαν αντικείμενα από χρυσό, χαλκό και γυαλί, ανθρώπινα οστά, κεραμικά αγγεία και θραύσματα από ζωγραφισμένο ξύλο. Οι δύο χαμένοι σαρκοφάγοι πιθανώς βρισκόταν πάνω στις πρόσφατα εντοπισμένες πλατφόρμες, ενώ διασώθηκαν μαρμάρινα και ασβεστολιθικά τμήματά τους. Εντοπίστηκε επίσης καμαροσκέπαστη κατασκευή χτισμένη με προσεγμένα επεξεργασμένη λιθοδομή.

Παρότι ο τάφος είχε παραβιαστεί στην αρχαιότητα, οι αρχαιολόγοι εντόπισαν ίχνη άμεσης αποκατάστασης και ενδείξεις τελετουργικής επαναχρησιμοποίησης. Οι προσφορές που βρέθηκαν υποδηλώνουν συμμετοχή σε τελετές με κατανάλωση σημαντικών ποσοτήτων αλκοόλ.

Ανάμεσα στα ανθρώπινα κατάλοιπα εντοπίστηκαν τα οστά δύο τουλάχιστον ατόμων — ενός εφήβου 16 έως 18 ετών και ενός παιδιού ηλικίας περίπου 8 έως 11 ετών. Ορισμένα από τα αντικείμενα δείχνουν ότι τουλάχιστον ένας από τους νεκρούς ήταν γυναίκα.

Η έρευνα αποτελεί μέρος του ευρύτερου αρχαιολογικού «Kalla Project», που ξεκίνησε το 2023 και επικεντρώνεται στη μελέτη των αρχαίων ταφικών τύμβων στην περιοχή της σημερινής Μανγκάλια. Το έργο τελεί υπό την επίβλεψη του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου της Ρουμανίας και χρηματοδοτείται από το Υπουργείο Πολιτισμού της χώρας, στο πλαίσιο του Εθνικού Προγράμματος Αρχαιολογικών Ερευνών, με καθοδήγηση από την Εθνική Επιτροπή Αρχαιολογίας. Οι ανασκαφικές εργασίες συνεχίζονται, ιδιαίτερα στον διάδρομο πρόσβασης προς τον κεντρικό θάλαμο του τάφου, καθώς οι επιστήμονες προσπαθούν να συνθέσουν το ιστορικό παζλ ενός μοναδικού αρχαιολογικού μνημείου.