Ο Έλληνας Πρωθυπουργός και Υπουργός των Στρατιωτικών Ελευθέριος Βενιζέλος στις 22 Φεβρουαρίου 1913, αμέσως μετά την απελευθέρωση των Ιωαννίνων, ενημέρωσε τον Αρχιστράτηγο Διάδοχο Κωνσταντίνο ότι υπέρτατο πολιτικό συμφέρον καθιστούσε αναγκαία τη συνέχιση της προελάσεως, με μέρος των δυνάμεων, για την απελευθέρωση και της υπόλοιπης Ηπείρου, μέχρι των οριστικών ορίων των εθνικών διεκδικήσεων, ενώ ο όγκος του Στρατού θα συγκεντρωνόταν στη Θεσσαλονίκη για την αντιμετώπιση της απειλής που είχε δημιουργηθεί από τις επεκτατικές βλέψεις των Βουλγάρων.
Τα όρια των εθνικών διεκδικήσεων στην Ήπειρο, σύμφωνα με την επίσημη διακήρυξη της Ελληνικής Κυβερνήσεως περιορίζονταν στην γραμμή: κόλπος του Αυλώνα, Κλεισούρα, λίμνη Αχρίδα.
Μετά την άφιξη του Ελληνικού Στρατού στη γραμμή αυτή, θα έμεναν στην Ήπειρο δύο μεραρχίες για την εκκαθάριση και εξασφάλιση της περιοχής.
Το Γενικό Στρατηγείο, επιθυμώντας να προσαρμόσει τις στρατιωτικές ενέργειες στις νέες πολιτικές και εθνικές ανάγκες, διέταξε την ανασυγκρότηση και αναδιάταξη των δυνάμεων και από τις 28 Φεβρουαρίου άρχισε η προώθηση του Ελληνικού Στρατού προς τις βόρειες περιοχές της Ηπείρου.
Τις πρώτες πρωινές ώρες της 1ης Μαρτίου 1913 η 8η Μεραρχία κινήθηκε προς τα βόρεια, μέσω Καλπακίου, για να λάβει την επαφή με τις τουρκικές δυνάμει, που σύμφωνα με πληροφορίες του 1ου Συντάγματος Ιππικού, είχαν καταλάβει θέσεις στην περιοχή Κτίσματα – Κακαβιά.
Απόσπασμα της Μεραρχίας (15ο Σύνταγμα Πεζικού – δύο πυροβολαρχίες), που κάλυπτε το δεξιό πλευρό της, στις 6 μ.μ. της 2ης Μαρτίου επιτέθηκε εναντίον τουρκικών δυνάμεων στην περιοχή Χρυσόδουλη, οι οποίες μετά τους πρώτους πυροβολισμούς συμπτύχθηκαν προς την κοιλάδα του Δρίνου. Η κύρια φάλαγγα της Μεραρχίας έφτασε στο χωριό Κτίσματα.
Την επομένη, 3 Μαρτίου 1913, η 8η Μεραρχία αφού διέθεσε τάγμα Ευζώνων στην κατεύθυνση προς το Δέλβινο, συνέχισε την προέλαση προς το Αργυρόκαστρο. Στις 11:30 το πρωί το 1ο Σύνταγμα Ιππικού, που κάλυπτε την κίνηση της Μεραρχίας, εισήλθε στο Αργυρόκαστρο, όπου οι Έλληνες κάτοικοι της πόλεως του επιφύλαξαν ενθουσιώδη υποδοχή. Την ίδια μέρα στις 3 μ.μ. εισήλθε στο Δέλβινο και το Τάγμα Ευζώνων.
Το σύνολο των συλληφθέντων Τούρκων αιχμαλώτων στην περιοχή έφτασε στους 1.500 άντρες περίπου. Ο όγκος του τουρκικού Στρατού που υπολογιζόταν σε δύναμη 8.000 αντρών, συνέχισε την υποχώρηση προς το Τεπελένι.
Πηγή: Ο Βορειοηπειρωτικός Αγώνας (ΔΙΣ/ΓΕΣ)
Τι φοβερη ιστορια! Ο Βενιζελος παντα μπροστα! Αργυροκαστρο και Δελβινο, Ελλαδα παντου! Πρεπει να διαβασω ολο το αρθρο, ακουγεται πολυ ενδιαφερον. Μπραβο για την αναρτηση!
REALLY interesting. Den iksera oti o Venizelos eixe toso vathi orama gia tin aperteleftherosi tis Ipeirou. Kala ekane kai den stamartise sta Giannena, afta einai ta sosta.
A re Venizelos panta mprosta! Poli simantikes oi apofaseis tou gia tin apeleftherosi tis Voreiou Ipeirou. Kala ta leei kai i perilepsi. Istoria pou prepei na xerei oloi!
Ti istoria! O Venizelos to ipe sosta, i apeleftherosi eprepe na sinexisti. Poso simantiko itan na ftasoume sta oria pou diekdikousame. Bravo stous progonous mas gia to tharos tous! Den ksexna tin Hpeiro.
Aa polly simantiki mera gia tin istoria mas! O Venizelos to ixe provlepsi kala na sinexisoun! Bravo stous Ellines tou 1913 gia tin apeleutherosi Argyrokatrou kai Delvinou.
Ενδιαφέρον άρθρο! Ο Βενιζέλος ήταν πραγματικά οραματιστής. Η ιστορια της απελευθερωσης της Ηπειρου ειναι τοσο σημαντικη και συχνα παραμελημενη. Καλό που αναδεικνύεται.
Πολυ ενδιαφερον αρθρο! Δεν ηξερα οτι ο Βενιζελος ειχε δωσει τετοια εντολη για την επεκταση των ελληνικων συνορων στην Ηπειρο. Σημαντικο κομματι της ιστοριας μας.
Ενδιαφερον αρθρο! Πολυ σημαντικο κομματι της ιστοριας μας, ειδικα ο ρολος του Βενιζελου και η προελαση στην Ηπειρο μετα τα Γιαννενα. Ποσοι θυμουνται αυτες τις λεπτομερειες σημερα;
Πολύ σημαντικη περιοδος για την ιστορία μας! Η επιμονη του Βενιζελου για την απελευθέρωση της Ηπείρου, ακομα και μετα τα Ιωαννινα, δειχνει το οραμα του. Χρειαζονται τετοια αρθρα.
ΠΟΛΥ σημαντικη η αποφαση του Βενιζελου για την Ηπειρο μετα τα Γιαννενα. Αυτες οι στιγμες χτιζουν την ιστορια. Θα το διαβασω ολο το αρθρο.