Η Αλβανία διαθέτει το χαμηλότερο επίπεδο οικονομικής στήριξης προς τις ευάλωτες οικογένειες, όχι μόνο στην περιοχή των Βαλκανίων αλλά και σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Παρά το γεγονός ότι οι κοινωνικές ανάγκες έχουν αυξηθεί, αντί για ενίσχυση, τα κονδύλια που προορίζονται για την οικονομική βοήθεια καταγράφουν συνεχή μείωση τα τελευταία χρόνια.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών της Αλβανίας, κατά το επτάμηνο του 2025 τα κονδύλια για την οικονομική ενίσχυση ανήλθαν σε 128 εκατ. ευρώ, ποσό μειωμένο κατά 5% σε σύγκριση με την ίδια περίοδο του 2023. Πρόκειται για το χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων έξι ετών.
Η κορύφωση των δαπανών καταγράφηκε το 2020, όταν λόγω της πανδημίας COVID-19 οι δαπάνες έφτασαν τα 145 εκατ. ευρώ. Από τότε όμως η τάση είναι πτωτική: το 2021 οι δαπάνες μειώθηκαν σε 139 εκατ. ευρώ, το 2022 σε 135 εκατ. ευρώ, ενώ το 2023 σημειώθηκε μια μικρή ανάκαμψη με 137 εκατ. ευρώ. Το 2024 οι δαπάνες υποχώρησαν ξανά στα 135 εκατ. ευρώ, για να φτάσουν στο επτάμηνο του 2025 μόλις τα 129 εκατ. ευρώ, που αποτελεί ιστορικά το χαμηλότερο επίπεδο μετά το 2020.
Την ίδια στιγμή, ο πληθωρισμός και το κόστος ζωής έχουν αυξηθεί σημαντικά, με αποτέλεσμα η μείωση της στήριξης να βαθαίνει περαιτέρω τις κοινωνικές ανισότητες. Έκθεση του ΟΗΕ έχει ήδη επισημάνει ότι οι φορολογικές και κοινωνικές πολιτικές της Αλβανίας δεν έχουν συμβάλει στη μείωση των ανισοτήτων.
Η χώρα συγκαταλέγεται ανάμεσα σε εκείνες με τις χαμηλότερες δαπάνες για κοινωνική προστασία, σε σχέση με το ΑΕΠ, τόσο στην περιοχή όσο και στην ΕΕ. Η Παγκόσμια Τράπεζα, σε πρόσφατη μελέτη της, υπογράμμισε ότι το ύψος της βοήθειας προς τις ευάλωτες οικογένειες στην Αλβανία δεν ξεπερνά τα 70 ευρώ τον μήνα. Για σύγκριση, η οικονομική βοήθεια ανέρχεται σε 304 ευρώ στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, 282 ευρώ στη Σερβία, 267 ευρώ στο Μαυροβούνιο, 207 ευρώ στα Σκόπια και 191 ευρώ στο Κόσοβο.
Για πολλές αλβανικές οικογένειες η οικονομική βοήθεια αποτελεί τη μοναδική πηγή εισοδήματος, ωστόσο το σημερινό ύψος της δεν καλύπτει ούτε τα στοιχειώδη μηνιαία έξοδα, απέχοντας πολύ από το ελάχιστο όριο διαβίωσης.
Την ώρα που η Αλβανία επιδιώκει την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση έως το 2030, το χάσμα στις κοινωνικές δαπάνες λειτουργεί αποτρεπτικά και δεν ευνοεί την ευρωπαϊκή της προοπτική.
