Οι ελληνικές αρχές αποκάλυψαν τη δράση ενός καλά οργανωμένου κυκλώματος, το οποίο δραστηριοποιούνταν επί χρόνια στον χώρο των καυσίμων εξαπατώντας τόσο το κράτος όσο και τους καταναλωτές.

Στο πλαίσιο του παράνομου μηχανισμού χρησιμοποιούνταν εικονικοί προορισμοί, μεταξύ των οποίων εμφανιζόταν και η Αλβανία, χωρίς ωστόσο να έχει εισέλθει ποτέ καύσιμο στη γειτονική χώρα.

Το δίκτυο είχε αναπτύξει ένα σύνθετο σχήμα απάτης, με αποτέλεσμα από τις αρχές του 2025 να έχουν διακινηθεί περισσότερα από 1,34 εκατομμύρια λίτρα βενζίνης και πάνω από 212 χιλιάδες λίτρα χημικών διαλυτών, αποφέροντας κέρδη που ξεπερνούν τα 3 εκατομμύρια ευρώ.

Στο πλαίσιο των ερευνών διατάχθηκε το κλείσιμο οκτώ πρατηρίων καυσίμων σε διάφορες περιοχές, όπως η Αττική, τα Τρίκαλα, η Ήπειρος και η Λακωνία, ενώ εντοπίστηκαν και αποθήκες με παράνομες δεξαμενές καυσίμων.

Η εγκληματική οργάνωση, με «εγκέφαλο» έναν 39χρονο, είχε χωρίσει τη δράση της σε δύο σκέλη.

Στο πρώτο, προμηθευόταν χημικούς διαλύτες από εικονικές εταιρείες στη Βουλγαρία, οι οποίοι εισάγονταν παράνομα στην Ελλάδα, κυρίως στα Τρίκαλα, και αναμειγνύονταν με καύσιμα. Με αυτό τον τρόπο τα προϊόντα έφταναν στα πρατήρια, όμως οι καταναλωτές λάμβαναν καύσιμο νοθευμένο και υποβαθμισμένο, πληρώνοντας σαν να ήταν κανονικό.

Στο δεύτερο σκέλος, οι φορτώσεις καυσίμων δηλώνονταν σε τελωνεία της Ελλάδας, της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας ως δήθεν προοριζόμενες για εταιρείες στην Αλβανία. Στην πραγματικότητα, τα καύσιμα δεν έφευγαν ποτέ από την Ελλάδα αλλά παρέμεναν στην εσωτερική αγορά, όπου διακινούνταν παράνομα χωρίς καταβολή φόρων και δασμών.

Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνταν και πετρέλαιο από την Ιταλία ώστε να καλυφθούν κενά στα πλαστά έγγραφα. Έτσι, οι λαθρέμποροι κατάφερναν να δίνουν την εικόνα μιας νόμιμης εμπορικής δραστηριότητας, ενώ στην ουσία απέφευγαν κάθε φορολογική υποχρέωση.

Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι το κύκλωμα αξιοποιούσε παράνομα λογισμικά για να παραποιεί τις αντλίες των πρατηρίων, παραδίδοντας έως και 25% μικρότερη ποσότητα καυσίμου από αυτή που πλήρωνε ο καταναλωτής.

Εκτός από βενζίνη και διαλύτες, διακινούσε επίσης πετρέλαιο ναυτιλίας χωρίς παραστατικά, το οποίο πουλούσε ως καύσιμο θέρμανσης σε κατοικίες της Αττικής σε χαμηλότερες τιμές.

Η υπόθεση αυτή αποκαλύπτει πώς το λαθρεμπόριο καυσίμων λειτουργεί μέσω ενός πολυεθνικού δικτύου που εμπλέκει διάφορες χώρες των Βαλκανίων, με την Αλβανία να χρησιμοποιείται μόνο στα χαρτιά ως «εικονικός προορισμός» για να συγκαλυφθεί η παράνομη δραστηριότητα.