Μάλλον έχει παρεξηγηθεί ο ρόλος της εκπροσώπησης της χώρας μας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, που μπαίνει ήδη στη δεύτερη και τελευταία χρονιά του. Ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, για τρίτη ή τέταρτη φορά φέτος, ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη, με αφορμή, βεβαίως, τη συμμετοχή της χώρας μας στο Συμβούλιο Ασφαλείας.
Συνήθως, μια τέτοια ευκαιρία είναι σημαντική για κάθε χώρα, ώστε να προβάλει τις θέσεις της σε άλλους υπουργούς Εξωτερικών ή ακόμα και σε μόνιμους αντιπροσώπους άλλων χωρών στον ΟΗΕ, ειδικά αν εκείνη την περίοδο το Συμβούλιο Ασφαλείας ασχολείται με θέματα που την αφορούν. Και έτσι μπορεί η χώρα μας να διευρύνει τις επαφές και τους διαύλους επικοινωνίας με χώρες τις οποίες θα τις χρειαστεί στο μέλλον.
Για μία ακόμα φορά, όμως, είδαμε τον υπουργό Εξωτερικών να πηγαίνει στη Νέα Υόρκη για μία ολόκληρη εβδομάδα, όπου έκανε μια εθιμοτυπική επίσκεψη στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, μια ομιλία για το Μεσανατολικό στο Συμβούλιο Ασφαλείας, που ήταν μάλλον η ίδια με αυτή που είχε διαβάσει και στις δύο προηγούμενες συνεδριάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας, ενώ μίλησε σε δύο εκδηλώσεις και επέστρεψε στην Ελλάδα.
Υπάρχουν ακόμα χρονικά περιθώρια μέχρι το τέλος του 2026, όταν και λήγει η θητεία της χώρας μας στο Συμβούλιο Ασφαλείας, ώστε να γίνουν σοβαρές κινήσεις και σοβαρές παρεμβάσεις που θα βοηθήσουν την εξωτερική πολιτική της χώρας και να δείξουμε ότι δεν αντιμετωπίζουμε το Συμβούλιο Ασφαλείας ως μια ενοχλητική ρουτίνα και υποχρέωση και, συγχρόνως, ευκαιρία για μία εβδομάδα μακριά από τα προβλήματα της Αθήνας.
Καθαρίζει ο Παπασταύρου
Σε ό,τι αφορά τις επαφές με την αμερικανική κυβέρνηση, είναι προφανές ότι εκεί υπάρχει πρόβλημα, αφού το καλύτερο που πέτυχαν οι έλληνες διπλωμάτες ήταν να εξασφαλιστεί μια τηλεφωνική επικοινωνία του υπουργού Εξωτερικών από τη Νέα Υόρκη με τον ομόλογό του Μάρκο Ρούμπιο στην Ουάσινγκτον. Αντιθέτως, βλέπουμε συχνά – πυκνά στην αμερικανική πρωτεύουσα τον υπουργό Ενέργειας Σταύρο Παπασταύρου, ο οποίος πλέον δείχνει να μονοπωλεί τις σχέσεις με την κυβέρνηση Τραμπ.
