Σαν σήμερα στις 6 Απριλίου του 1941, η Γερμανία επιτίθεται κατά της Ελλάδος μέσω Βουλγαρίας. Αλλά δεν μπορεί να διασπάσει την Γραμμή ΜΕΤΑΞΑ.
Όταν όμως απροσδόκητα σπάει το Σερβικό μέτωπο οι Γερμανοί περνούν από το τριεθνές και καταλαμβάνουν τη Θεσσαλονίκη. Ο αγώνας πλέον είναι μάταιος. Ο στρατηγός Τσολάκογλου υπογράφει ανακωχή με τους Γερμανούς.
Ο ΧΙΤΛΕΡ εντυπωσιασμένος από τον ελληνικό στρατό διατάσσει να μην συλληφθούν οι Έλληνες στρατιώτες αιχμάλωτοι, οι δε αξιωματικοί να γυρίσουν σπίτια τους με τα όπλα τους.
Στις 5:12 π.μ. γερμανικές, ιταλικές και ουγγρικές στρατιωτικές δυνάμεις επιτίθενται κατά της Γιουγκοσλαβίας, ενώ τρία λεπτά αργότερα αρχίζει η γερμανική επίθεση εναντίον της χώρας μας στο μέτωπο Ανατολικής Μακεδονίας (Γραμμή Μεταξά) και Θράκης, μετά την επίδοση τελεσιγράφου από τους Γερμανούς στον πρωθυπουργό Αλέξανδρο Κορυζή.
Η οχυρωματική Γραμμή Μεταξά, με μήκος 170 χλμ., εκτεινόταν από τον ποταμό Νέστο ως το όρος Κερκίνη (Μπέλες) κοντά στα σύνορα με τη Γιουγκοσλαβία και την υπερασπιζόταν το Τμήμα Στρατιάς Ανατολικής Μακεδονίας (ΤΣΑΜ), το οποίο αποτελούσαν οι 7η, 14η και 17η Μεραρχίες Πεζικού υπό τη διοίκηση του αντιστράτηγου Κωνσταντίνου Μπακόπουλου. Οι οχυρώσεις ήταν σχεδιασμένες να διαθέτουν φρουρά άνω των 200.000 στρατιωτών, όμως λόγω της έλλειψης προσωπικού το συνολικό μέγεθος της φρουράς που υπερασπιζόταν τα οχυρά ήταν περίπου 70.000 άντρες, έχοντας ως αποτέλεσμα την αραιή διάταξη των αμυντικών γραμμών.
Η αρχική γερμανική επίθεση κατά της Γραμμής πραγματοποιήθηκε από μία μονάδα πεζικού, ενισχυμένη από δύο ορεινές μεραρχίες του 18ου Ορεινού Σώματος, αντιμετώπισαν, όμως, ισχυρή αντίσταση και σημείωσαν μικρή επιτυχία.
Το ελληνικό πολεμικό ανακοινωθέν της ημέρας αυτής έλεγε:
«Από της 5:15 ώρας της σήμερον ο εν Βουλγαρία γερμανικός στρατός προσέβαλλεν απροκλήτως τα ημέτερα στρατεύματα της ελληνικής μεθορίου. Αι δυνάμεις μας αμύνοναι του πατρίου εδάφους… Ισχυραί γερμανικά δυνάμεις, εφοδιασμέναι με τα πλέον σύγχρονα πολεμικά μέσα, με υποστήριξιν αρμάτων, αφθόνου βαρέος πυροβολικού και πολυαρίθμου αεροπορίας, προσέβαλον από της πρωίας της σήμερον επανειλημμένως τας θέσεις μας, ων αμύνονται μόνον ελληνικά δυνάμεις λίαν περιωρισμέναι. Καθ’ όλη την ημέραν διεξήχθη σφοδρότατος αγών εις τας κυριοτέρας ζώνας της παραμεθωρίου προς Βουλγαρίαν περιοχής ιδιαιτέρως δε εις την περιοχήν Μπέλες και την κοιλάδα του Στρυμόνος…»
*Με πληροφορίες από το sansimera.gr
Άντε και η γραμμή Μεταξά κρατούσε! Αλλά πού να ξέρεις τι θα γίνει με τους Σέρβους; Κρίμα.
Μεγάλη ψυχή είχαν οι δικοί μας, αλλά τι να κάνεις όταν η μοίρα και οι συνθήκες είναι εναντίον σου;
Αχ, εκείνη η γραμμή Μεταξά… αν δεν έσπαγε το Σερβικό μέτωπο, ποιος ξέρει τι θα γινόταν τότε!
Οι Γερμανοί δεν περνούσαν τη Μεταξά! Αν δεν έπεφτε η Σερβία, ίσως η ιστορία ήταν αλλιώς. Κρίμα!
Μπορεί να μην άντεξε η γραμμή Μεταξά, αλλά το θάρρος τους έμεινε στην ιστορία. Τι να πει κανείς;
Μαχητές μέχρι τέλους! Κρίμα που έσπασε το σερβικό μέτωπο. Αλλιώς, ποιος ξέρει…
Τραγική στιγμή! Η αντίσταση στην αρχή ήταν επική, αλλά δυστυχώς η μοίρα είχε άλλα σχέδια.
Μεταξάς, ηρωισμός… και μετά το τριεθνές; Πάντα έτσι, από εκεί που δεν το περιμένεις, έρχεται η στραπάτσα.
Δεν πέρασαν την γραμή και μετά, μπουμ, από την Σερβία! Πάντα κάτι γίνετε…
Ποτέ δεν ξεχνάμε! Ηρωικές μάχες στην Γραμμή Μεταξά, αλλά η τύχη ήταν αμείλικτη. Κρίμα για το Σερβικό μέτωπο.
Ρε φίλε, τι να πεις… Ξεκινήσαμε καλά, αλλά η μοίρα μας ήταν προδιαγεγραμμένη. Κρίμα για τους χαμένους.
Τι στιγμές! Ηρωική αντίσταση, αλλά η μοίρα είχε άλλα σχέδια με το Σερβικό μέτωπο.
Αρχικά τους κρατήσαμε! Αν δεν έπεφτε η Σερβία, η ιστορία ίσως ήταν αλλιώς. Κρίμα.
Τόσοι αγώνες, τόσες θυσίες στη Γραμμή Μεταξά, και μετά όλα τελείωσαν τόσο γρήγορα από αλλού. Κρίμα.
Τι ηρωισμός και τι θυσίες! Δυστυχώς, ο αγώνας ήταν μάταιος από την αρχή.
Μπράβο στους δικούς μας που κρατούσαν, αλλά όταν σπάει το μέτωπο από αλλού, τέλος. Ιστορία.
Απίστευτη η αντίσταση στη Γραμμή Μεταξά! Αλλά δυστυχώς, η μοίρα της Ελλάδας ήταν προδιαγεγραμμένη από την κατάρρευση των συμμάχων. Κρίμα.
Δύσκολη μέρα για την ιστορία μας. Η αντίσταση ήταν ηρωική, αλλά η μοίρα προδιαγεγραμμένη.
Ρε παιδιά, τι γραμμή ΜΕΤΑΞΑ κι αν είχαμε, όταν τα μέτωπα αλλού σπάγανε; Κρίμα!