Τραγικό τέλος είχε η υπόθεση του 42χρονου Μαροκινού μετανάστη, ο οποίος έβαλε τέλος στη ζωή του, λίγο πριν απελαθεί από την Ιταλία στην Αλβανία.

Η Οργάνωση για το Άσυλο και τη Μετανάστευση στην Ιταλία απέδωσε τον θάνατό του στις συστημικές πολιτικές απομόνωσης και αποκλεισμού που πλήττουν άμεσα ανθρώπους με μεταναστευτικό υπόβαθρο.

Σύμφωνα με την Amnesty International Ιταλίας, το λεγόμενο «Μοντέλο Αλβανία» –το οποίο προωθείται από την ιταλική κυβέρνηση ως καινοτόμος τρόπος διαχείρισης της μετανάστευσης– ενισχύει ακόμα περισσότερο αυτή τη λογική: δημιουργία δομών εκτός εθνικού εδάφους, γεωγραφική απομόνωση, περιορισμένη πρόσβαση σε νομικές εγγυήσεις, εμπόδια στην υγειονομική περίθαλψη και εκτεταμένη χρήση διοικητικής κράτησης, όχι ως έσχατο μέσο όπως προβλέπει το διεθνές δίκαιο, αλλά ως τιμωρητική πρακτική.

Σε επίσημη τοποθέτηση, καταγγέλλεται ότι οι υφιστάμενες κέντρα κράτησης στην Ιταλία και οι νέες εγκαταστάσεις στην Αλβανία λειτουργούν σε συνθήκες εξαθλίωσης, με ανεπαρκή ιατρική φροντίδα και σε περιβάλλον πλήρους εγκατάλειψης και έλλειψης ενημέρωσης. Οι διαμαρτυρίες, οι αυτοτραυματισμοί και οι αυτοκτονίες θεωρούνται πλέον χαρακτηριστικά ενός συστήματος που έχει στηθεί για να απομονώνει και να τιμωρεί, παρά να προστατεύει.

Ο θάνατος του αντικατοπτρίζει, σύμφωνα με τις οργανώσεις, τις τραγικές συνέπειες μιας πολιτικής που βασίζεται στον φόβο και την καταστολή ως εργαλεία για τη διαχείριση –ή την αποτροπή– της ανθρώπινης κινητικότητας.

Η πρόσφατη υπερψήφιση από τη Γερουσία του νέου νομοσχεδίου για τη συνεργασία με την Αλβανία, το οποίο πλέον έχει μετατραπεί σε νόμο, επιβεβαιώνει τη στρατηγική της ιταλικής κυβέρνησης να ακολουθήσει μια προσέγγιση που παραβιάζει θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, στο όνομα μιας καθαρά προπαγανδιστικής πολιτικής.