Στην ελληνική μυθολογία, ο ήρωας Θησέας είναι περισσότερο γνωστός για τη σύγκρουσή του με τον Μινώταυρο μέσα στον Λαβύρινθο της Κρήτης. Ωστόσο, αυτή δεν ήταν η μεγαλύτερη προσφορά του προς την Ελλάδα. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Θησέας θεωρείται ο άνθρωπος που ένωσε όλη την Αττική υπό την εξουσία της πόλης των Αθηνών, γεγονός που αύξησε σημαντικά το κύρος και τη δύναμη της πόλης.
Ο ιστορικός Θουκυδίδης, ο οποίος έζησε τον 5ο αιώνα π.Χ. και φημιζόταν για την ακρίβεια των καταγραφών του, περιγράφει πώς ήταν η Αττική πριν την ένωση. Όπως αναφέρει, υπήρχαν πολλές ανεξάρτητες πόλεις και κωμοπόλεις, καθεμία με τους δικούς της άρχοντες, συμβούλια και θεσμούς. Οι πόλεις αυτές λάμβαναν μόνες τους αποφάσεις και απευθύνονταν στον βασιλιά των Αθηνών μόνο σε περιόδους κινδύνου. Αυτή η κατάσταση έμοιαζε περισσότερο με μια χαλαρή συνομοσπονδία παρά με ενιαίο κράτος. Ο γεωγράφος Στράβων μνημονεύει ονομαστικά οικισμούς όπως η Κεκροπία, η Τετράπολις, η Επάκρια, η Δεκέλεια, η Ελευσίνα, η Αφίδνα, ο Θορικός, η Βραυρώνα, ο Κυθήρος, ο Σφηττός και η Κηφισία.
Όταν ο Θησέας ανέβηκε στον θρόνο της Αθήνας, ξεκίνησε τη διαδικασία ενοποίησης. Αρχικά οργάνωσε την ίδια την Αθήνα και στη συνέχεια στράφηκε προς την υπόλοιπη Αττική. Όπως αναφέρει ο Θουκυδίδης, κατήργησε τα τοπικά συμβούλια και τις τοπικές αρχές των πόλεων, συγκεντρώνοντας όλες τις εξουσίες σε ένα ενιαίο βουλευτήριο στην Αθήνα. Έτσι, όλες οι πόλεις αναγκάστηκαν να χρησιμοποιούν τους θεσμούς της Αθήνας ως κοινό κέντρο διοίκησης, ενώ παράλληλα διατηρούσαν την καθημερινή τους αυτονομία. Η διαδικασία αυτή έμεινε γνωστή ως «συνοικισμός της Αττικής» και τιμήθηκε με ιδιαίτερη γιορτή, τα Συνοίκια.
Για τους Έλληνες της αρχαιότητας, ο συνοικισμός θεωρούνταν κομβικό γεγονός στην ιστορία της Αθήνας. Παρ’ όλα αυτά, επειδή συνδέεται με τον Θησέα –μια μορφή μυθική, που υποτίθεται ότι έζησε πριν τον Τρωικό Πόλεμο– γεννάται το ερώτημα αν όντως υπήρξε ιστορικά. Η αρχαιολογική έρευνα δείχνει ότι η πραγματική ενοποίηση της Αττικής ολοκληρώθηκε γύρω στον 8ο αιώνα π.Χ., πιθανότατα γύρω στο 700 π.Χ. Οι περισσότεροι μελετητές τοποθετούν τη διαδικασία αυτή στον 9ο ή κυρίως στον 8ο αιώνα.
Το πρόβλημα είναι ότι η παραδοσιακή χρονολόγηση θέλει τον Θησέα να ανήκει στη γενιά πριν από τον Τρωικό Πόλεμο, δηλαδή στη μυκηναϊκή εποχή. Κάποιες θεωρίες προσπάθησαν να τοποθετήσουν τον συνοικισμό ήδη από τα μυκηναϊκά χρόνια, με βάση στοιχεία κυριαρχίας των Αθηνών στην περιοχή. Ωστόσο, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι μια τέτοια ενότητα δεν θα μπορούσε να επιβιώσει αλώβητη στη διάρκεια των λεγόμενων «σκοτεινών χρόνων» της Ελλάδας. Αν είχε υπάρξει ενοποίηση τότε, θα είχε διαλυθεί και θα έπρεπε να γίνει εκ νέου, πράγμα που δεν αναφέρεται στις αρχαίες παραδόσεις.
Έτσι, αρκετοί μελετητές υποστηρίζουν ότι ο Θησέας ίσως δεν είναι αποκλειστικά μυθικό πρόσωπο, αλλά αντανακλά έναν ιστορικό ηγεμόνα της Αθήνας του 8ου αιώνα π.Χ. Συγκριτικές μελέτες δείχνουν ότι οι θρυλικοί μυκηναϊκοί βασιλείς της Αθήνας πρέπει να τοποθετηθούν χρονικά πολύ πιο κοντά στους πραγματικούς βασιλείς της αρχαϊκής περιόδου. Η άποψη αυτή συμφωνεί και με σύγχρονες έρευνες που επανατοποθετούν τη χρονολόγηση του Τρωικού Πολέμου. Συνολικά, τα δεδομένα δείχνουν ότι ο Θησέας –ως ιστορικό ή έστω ημιμυθικό πρόσωπο– πιθανότατα ήταν εκείνος που ένωσε την Αττική υπό την ηγεσία της Αθήνας στη διάρκεια του 8ου αιώνα π.Χ.
