Παρακολουθούσα προ ημερών διαδικτυακά τη συγκέντρωση αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό στο Σύνταγμα από σωματεία του Π.Α.ΜΕ (Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο που πρόσκειται στο ΚΚΕ) και έφερα ασυναίσθητα στο μυαλό μου τα χρόνια της… δόξας των φιλοπαλαιστινιακών εκδηλώσεων στην Αθήνα το 1982, τότε που ήταν κυρίαρχος στην πολιτική σκηνή ο Ανδρέας Παπανδρέου (φίλος του Καντάφι και του Αραφάτ).
Ο απόηχος από την περιπετειώδη και ιστορική σχέση του πρώην πρωθυπουργού με τον τελευταίο (από τα τέλη της δεκαετίας του ’60) δεν έχει ξεθωριάσει στη μνήμη πολλών, γιατί συνοδεύεται από αλησμόνητα γεγονότα έξω απ’ τα σύνορά μας, αλλά και μέσα στη χώρα μας.
Έξω, μαινόταν ο εμφύλιος πόλεμος στο Λίβανο και οι πολεμικές εχθροπραξίες έδιναν κι έπαιρναν ανάμεσα στις αντιμαχόμενες πλευρές, τέσσερα χρόνια πριν τη στρατιωτική επέμβαση από αέρος των Αμερικανών στη Λιβύη (επί ημερών Καντάφι), με αφορμή τις θηριωδίες κατά αμάχων στον Λίβανο από παραστρατιωτικές οργανώσεις σε βάρος Παλαιστινίων και Λιβανέζων προσφύγωνστις γειτονιές Σάμπρα και Σατίλα, γεγονότα για τα οποία οι ΗΠΑ θεωρούσαν υπεύθυνο τονηγέτη της Λιβύης Μουαμάρ Καντάφι.
Μια απ’ τις πιο ταραχώδεις περιόδους στη Μέση Ανατολή, που έδωσε την ευκαιρία στο Ισραήλ – με αφορμή και τις επιθέσεις των μαχητών της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) – να εισβάλει στον Λίβανο, όπου παρέμειναν επί 20ετία τα ισραηλινά στρατεύματα ως κατοχική δύναμη, παρά τις διπλωματικές αντιδράσεις του ηγέτη της (PLO) Γιασέρ Αραφάτ, ο οποίος ζήτησε καταφύγιο τότε (1982) στην Ελλάδα του “φίλου και αδελφού” του Ανδρέα Παπανδρέου.
Υψίστης πολιτικής σημασίας συμβολισμός εκείνη την εποχή για όσα συνέβησαν μέσα στη χώρα μας. Συμβολισμός ο οποίος ενθάρρυνε τον αναβρασμό στο κέντρο της Αθήνας από τις διαδηλώσεις συμπαράστασης υπέρ των Παλαιστινίων. Διαδηλώσεις που δίχασαν τον πολιτικό κόσμο στην Ελλάδα μετά την εμπρηστική δήλωση της Μελίνας Μερκούρη ότι ορκίζεται να καρφώσει σημαία στα Ιεροσόλυμα, για να της διαμηνύσει ο τότε ΠτΔ Κωνσταντίνος Καραμανλής “τα μεγάλα είναι για μεγάλους”, φοβούμενος εμπλοκή της Ελλάδας στο Μεσανατολικό, αν δεν διατηρούσε την ουδετερότητά μας.
Ουδετερότητα που προσπαθούμε να διατηρήσουμε και σήμερα στην Ελλάδα, κάτι υπερβολικά δύσκολο με δεδομένα τα τραγικά γεγονότα στη Γάζα (σε ανθρωπιστικό κυρίως επίπεδο) και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ – εξέλιξη σε συνέχειες με αρχή την 7η Οκτωβρίου 2023, οπότε ξεκίνησε η επιδρομή της Χαμάς που έχει την εξουσία στη Γάζα – μεμπαράζ εκτόξευσης 5.000 ρουκετών από τη Λωρίδα της Γάζας, παράλληλα με τη διείσδυση τρομοκρατών της σε ισραηλινό έδαφος και τη δολοφονία 1200 περίπου αθώων πολιτών οι οποίοι γιόρταζαν την ειρήνη.
Αρχή την 7η Οκτωβρίου του ’23, οι συνέπειες της οποίας δεν έχουν λήξει ακόμα γιατί άνοιξαν ατελεύτητους κύκλους εκδίκησης και αιματοχυσίας εκ μέρους του βαλλόμενου συμμάχου μας Ισραήλ. Του Ισραήλ που ζητούσε να πάρει εκδίκηση και τώρα ζητά να απελευθερώσει με βία (αεροπορικές επιδρομές) από τα χέρια της τρομοκρατικής παλαιστινιακής οργάνωσης τους εναπομείναντες εν ζωή Ισραηλινούς αιχμαλώτους (σ.σ: Η ειρήνη φαίνεται ανέφικτη μέσω διπλωματίας όσο υφίσταται η Χαμάς), επιδιώκοντας παράλληλα την απώθηση των Παλαιστινίων από τη λωρίδα της Γάζας.
Μια πραγματικότητα οδυνηρή γι’ αυτούς οι οποίοι την υφίστανται, αλλά φορτωμένη ευθύνες και για μας σε Ελλάδα και Κύπρο. Ευθύνες λόγω συνειδητοποίησης της πολύτιμης εθνικά συμμαχία μας και της σχέσης που αναπτύξαμε – σε διακρατικό, συμμαχικό επίπεδο – με το πάνοπλο Ισραήλ.
Σχέσης στέρεης και βαθιάς στο πέρασμα του χρόνου, γιατί αυτόπλέον αποτελεί προστατευτική ομπρέλα για τον Ελληνισμό και ανάχωμα στην τουρκική βουλιμία, με αντάλλαγμα την ανιδιοτελή στήριξή μας στον αγώνα του να υπάρχει σαν κράτος στη Μέση Ανατολή, την ώρα που οι του Ισλάμ- από το Ιράν και την Τουρκία μέχρι τη Μέση Ανατολή (και όχι μόνο) – απειλούν να το αφανίσουν.
Το πόσο αμοιβαία επωφελείς είναι οι σχέσεις Ελλάδας Ισραήλ και Ισραήλ-Κύπρου, δεν λένε να το καταλάβουν προφανώς οι εμπαθείς της Αριστεράς οι οποίοι αντιμετωπίζουν – a priori – υποκριτικά και ιδεοληπτικά (υπέρ των Παλαιστινίων) τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή με θέατρο τα γεγονότα στη Γάζα.
Υποκριτικά και ιδεοληπτικά γιατί αρνούνται να καταλάβουν ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην πιο επικίνδυνη γειτονιά των Βαλκανίων και δε συνορεύει με τους ευγενείς της Ευρώπης, αλλά με καθ’ έξιν άρπαγες ξένων εδαφών προς επιβεβαίωση της ρήσης του Μακρυγιάννη “Όλα τα θερία ένα γύρο πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά”.
Για να μείνει όμως αυτή η “μαγιά”, πρέπει να αφήσουμε κατά μέρος τους κομματικούς φανατισμούς, τις αγκυλώσεις και τις ιδεοληψίες μας και να πάψουμε να… καρκινοβατούμε θαρρώντας ότι περιβαλλόμαστε από ευγενείς χώρες που ομνύουν στην καλή γειτονία.
Να πάψουμε να φαντασιωνόμαστε ότι συνορεύουμε εξ Ανατολών με χώρα που έχει φιλειρηνικές διαθέσεις, ενώ στην πραγματικότητα φλέγεται απ’ την επιθυμία να δείξει την επιθετικότητά της επί του πεδίου κυριαρχίας μας. Του πεδίου κυριαρχίας του Ελληνισμού (Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειος) προς επίδειξη της ασυμμετρίας ισχύος, με όραμα τη “Γαλάζιαπατρίδα” της…
Με τα δεδομένα αυτά, το πιο ασφαλές συμμαχικό καταφύγιο για Ελλάδα και Κύπρο (όσο είναι κοινός μας εχθρός ο Τούρκος και οι ιστορικοί μας σύμμαχοι κρατούν… “άψογη” [ουδέτερη] στάση προς χάριν της Τουρκίας) είναι το Ισραήλ.
Το Ισραήλ είτε με ηγέτη τον σημερινό υπερσυντηρητικό Νετανιάχου είτε (αύριο, ενδεχομένως) τον φιλελεύθερο ή αριστερό -πρώην στρατηγό – αρχηγό της Αξιωματικής αντιπολίτευσης και του κόμματος “Οι Δημοκράτες” Γιαϊρ Γκολάν.
Δεν έχουμε την πολυτέλεια να κάνουμε πολιτικές επιλογές σ’ ένα σοβαρό σύμμαχο, απ’ τη στιγμή που κουβαλάμε επί μισό αιώνα και βάλε το άχθος του ανεπίλυτου Κυπριακού (διεθνούς ζητήματος παράνομης [τουρκικής] εισβολής και κατοχής στο 37% της Κύπρου), ενώ απειλείται ευθέως η νησιωτική κυριαρχία μας στο Αιγαίο.
Ήδη οι Ισραηλινοί, ανεξάρτητα από το τι ψηφίζουν, βλέπουν την Ελλάδα σαν “φυσικό σύμμαχο που μπορεί να τους προσφέρει στρατηγικό βάθος και να τους στηρίξει σε ώρα ανάγκης”. Με ανάλογο σκεπτικό οι νουνεχείς Έλληνες (οι οποίοι δεν παρασύρονται από φωνές αλλοπρόσαλλεςδικών μας αριστεροδεξιών που παραπέμπουν από ρητορικές φανατικών ισλαμιστών του Ιράν έως φασιστών/ναζιστώντου Γ’ Ράιχ) προσβλέπουν με εμπιστοσύνη στο Ισραήλ.
Στο Ισραήλ που, αν και μικρή χώρα, διαθέτει πολύ ισχυρό οπλοστάσιο και μπορεί να μας προστατέψει απ’ την τουρκική απειλή η οποία έγινε διαχρονική για Ελλάδα και Κύπρο, πολύ περισσότερο τώρα που η Τουρκία – στην προσπάθειά της να διασφαλίσει ηγεμονικό ρόλο στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής – απειλεί και τον σύμμαχό μας Ισραήλ…
Πέρα όμως από τη στρατιωτική βοήθεια που μπορεί να προσφέρει σε Ελλάδα και Κύπρο το τελευταίο ως παράγοντας ασφάλειας και σταθερότητας, η διαμόρφωση εποικοδομητικών ελληνοϊσραηλινών σχέσεων – όπως έδειξε η επίσκεψη Μητσοτάκη εκεί τον περασμένο Απρίλιο και η κοινή μας προσπάθεια στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ – συμβάλλουν στην ανάπτυξη πολυεπίπεδων επιχειρηματικών σχεδίων σε όλους τους τομείς ανάπτυξης.
Σχεδίων που μας δίνουν την ευκαιρία, προπάντων, για δυνατότητες ουσιαστικής αναβάθμισης της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας, βασικό εμπόδιο για την ανάπτυξη της οποίας ήταν ανέκαθεν η έλλειψη οργάνωσης και επαγγελματισμού από την πλευρά του ελληνικού κράτους, καθώς και τα προσκόμματα που γεννιούνταν (σε συνδικαλιστικό-διακομματικό επίπεδο) εμποδίζοντας την ανάπτυξη της ΕΒΟ αποτελεσματικά.
Σχεδίων τα οποία μας δίνουν τα εχέγγυα τώρα να ελπίζουμε ότι – με ανάχωμα το Ισραήλ – μπορούμε να σβήσουμε το όραμα του Ταγίπ Ερντογάν για αναθεώρηση των Συνθηκών που χάραξαν τα ελληνικά σύνορα και να ματαιώσουμε την υλοποίηση του δόγματος της “Γαλάζιας Πατρίδας” (Mavi Vatan)…
Το Himara.gr στο Google News
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας
Αριστερός και Φιλέλληνας είναι κομμάτι δύσκολο,έχουν αποδείξει διαχρονικά ότι ορκίζονται στό Κόμμα…..ΚΟΜΟΎΝΑ,…… και όχι στο Ελληνικό0 Σύνταγμα και Σημαία.
Κοινή λογική
Διαφωνώ με την άποψή σας. Ο πατριωτισμός είναι διακομματικός, όπως και ο φασισμός. Η Δόξα του ’40 και η Ελληνική Αντίσταση δεν ήταν έργο των Δεξιών ή Αριστερών Ελλήνων. Ήταν έργο των ενωμένων και όχι των διχασμένων Ελλήνων, που πολέμησαν τους επιβουλείς με την ίδια μαχητικότητα και διάθεση εθελοθυσίας διακομματικά!
Επιτέλους ας ανοίξουμε τα μάτια μας! μπράβο κυρία Καλογερίδου
Δεν πιστεύω ότι η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν κανένα συμφέρον να συμμαχήσουν με μια φασιστική, εγκληματική κατοχική οντότητα που έχει καθιερωθεί από τη Δύση ως προηγμένη βάση στη Μέση Ανατολή εις βάρος της ειρηνικής πατρίδας και του λαού της Παλαιστίνης, οι οποίοι δεν είναι ένοχοι, ούτε κοντά ούτε μακριά, για το ολοκαύτωμα που διαπράχθηκε στην Ευρώπη εναντίον των Εβραίων, και οι οποίοι διαπράττουν ολοκαύτωμα από τότε που ήρθαν ως εισβολείς κατοχής στην Παλαιστίνη. Δεν έχει δει η ιστορία κάτι παρόμοιο; Τα δύο τρίτα του παλαιστινιακού λαού εκτοπίστηκαν και εκδιώχθηκαν από τη γη τους, και σήμερα είναι οκτώ εκατομμύρια πρόσφυγες στον Λίβανο, τη Συρία, την Ιορδανία και άλλες χώρες του κόσμου. 245 παλαιστινιακά χωριά καταστράφηκαν, τα ονόματά τους άλλαξαν, οι γαίες και τα σπίτια των Παλαιστινίων κατασχέθηκαν και τους εμποδίστηκε να επιστρέψουν στα σπίτια τους παρά τα πολυάριθμα ψηφίσματα του ΟΗΕ που το όριζαν αυτό. Υπενθυμίζεται ότι το όνομα της Παλαιστίνης σβήστηκε από τον χάρτη, και ως παλαιστινιακός λαός, η Παλαιστίνη έγινε Ισραήλ. Ο καθένας μπορεί να δει αυτή την οντότητα που ονομάζεται Ισραήλ, η οποία βρίσκεται στην Ασία, να παίζει σε ευρωπαϊκούς αγώνες, είτε αθλητικούς είτε καλλιτεχνικούς. Αυτή είναι μια έκφραση ευρωπαϊκής υποστήριξης προς αυτήν την εγκληματική οντότητα. Η Κύπρος, η οποία υποφέρει από κατοχή, και όλες οι αραβικές χώρες έχουν σταθεί δίπλα της, και κανένας από τους Άραβες δεν έχει αναγνωρίσει την κατοχή. Τουρκικά για τη Βόρεια Κύπρο και το κράτος που ιδρύθηκε εκεί, επομένως δεν μπορεί να είναι σύμμαχος μιας κατοχής που διαπράττει τις πιο φρικτές σφαγές. Υπενθυμίζεται ότι οι ηγέτες της σιωνιστικής κατοχής καταζητούνται ως εγκληματίες πολέμου. Δεν πιστεύω ότι οποιοσδήποτε Έλληνας ή Κύπριος θα ένιωθε χαρούμενος για τη συμμαχία του με δολοφόνους και εγκληματίες, αλλιώς κάποιοι θα ρωτούσαν ποιο δικαίωμα απαιτεί η Κύπρος εφόσον στέκεται δίπλα σε έναν κατακτητή που κατασχέθηκε τα δικαιώματα ενός άλλου λαού. Πιστεύω ότι η στάση του ελληνικού και του κυπριακού λαού με την Παλαιστίνη είναι η στάση με την υπόθεση της ελευθερίας και της δικαιοσύνης και μια υπόθεση για την οποία δύο άνθρωποι δεν μπορούν να διαφωνήσουν και με το δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού στη γη των προγόνων τους και στην υποστήριξη του αγώνα τους για την επίτευξη αυτού, και θα το πετύχουν αργά ή γρήγορα. Η ιστορία δεν έχει αναφέρει ότι υπήρξε κατοχή που κράτησε για πάντα, και επομένως η ύπαρξη αυτής της οντότητας θα διαρκέσει, ακόμα κι αν όλος ο κόσμος την υποστηρίξει, επειδή η εξουσία δεν διαρκεί και θα εξαφανιστεί. Ο ήλιος θα ανατείλει από την ανατολή όπως ήταν εδώ και εκατομμύρια χρόνια, και ο παλαιστινιακός λαός θα επιστρέψει στην πατρίδα του και θα ζήσει σε αυτήν όπως ήταν από αμνημονεύτων χρόνων. Η ιστορία θα καταγράψει όλους όσους υποστήριξαν και στήριξαν την υπόθεση της ελευθερίας και της δικαιοσύνης και στάθηκαν ενάντια στην αδικία, το έγκλημα, την αποικιοκρατία και τον φασισμό. Θα θυμάται επίσης κάθε εγκληματία, κάθε φασίστα και κάθε αποικιοκράτη που στάθηκε στο πλευρό αυτής της αποικιακής οντότητας. Τον μισητό και τους εγκληματίες ηγέτες του και την πολιτική και στρατιωτική τους υποστήριξη για να σκοτώσουν έναν ειρηνικό, ανυπεράσπιστο λαό.
Ονομάστηκε Παλαιστίνη και έγινε Παλαιστίνη,
και θα νικήσουμε είτε αρέσει σε κάποιον είτε όχι.
1. Οι διακρατικές αμυντικές συμμαχίες, κ. GAZI AL SARACHE, – όπως αυτή μεταξύ Ελλάδας – Κύπρου-Ισραήλ, εν προκειμένω – δεν εξαρτώνται (στο θέμα μακροβιότητας) απ’ την ιδεολογία του ηγέτη της μιας ή της άλλης χώρας-συμμάχου, εφόσον έχουν βάση γεωπολιτική και εθνικού συμφέροντος, όχι πολιτικοϊδεολογικού!!!
2. Αυτός ήταν ο λόγος που ο δικός μας ”δικτάτορας” Μεταξάς το 1940 (ελληνοϊταλικός πόλεμος) έγινε αποδεκτός από τις δημοκρατικές χώρες των Συμμάχων και ευθυγραμμίστηκε θαυμάσια κατά των ομοιδεατών του χωρών του Άξονα, με στόχο τη σωτηρία της Ελλάδας από τις επιθετικές βλέψεις τους.
3. Συμπάσχουμε με τα όσα υφίσταται ο παλαιστινιακός λαός στη Γάζα, με αφορμή τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς, αλλά προξενεί μεγάλη εντύπωση στους ΜΗ αριστεροδεξιούς ακραίους των Ελλήνων, τουλάχιστον, το γεγονός ότι δεν έχουν αντιληφθεί οι Παλαιστίνιοι πως για όσα υφίστανται φταίνε πρωτίστως οι τρομοκράτες της Χαμάς τους οποίους εναγκαλίζονται, μολονότι εκείνοι προκάλεσαν όλο αυτό το κακό.
Το προκάλεσαν με την εισβολή στο Ισραήλ το ’23, που ανάγκασε το Ισραήλ να εφαρμόσει το ”οφθαλμόν αντί οφθαλμού” της θρησκείας και νομοθεσίας του. Όσο για τους δικούς μας φιλοπαλαιστίνιους (”αριστερούς/προοδευτικούς” και ακροδεξιούς”), αυτοί διαιωνίζουν ρατσιστικά στερεότυπα κατά των Εβραίων υιοθετώντας ουσιαστικά την Γκεμπελική και Χιτλερική προπαγάνδα η οποία είναι διαχρονικά απάνθρωπη και φέρνει στη μνήμη όλων μας τα πάθη των Εβραίων που βίωσαν ανείπωτες τραγωδίες στα στρατόπεδα των Ναζί κατά τον Β’ ΠΠ (σ.σ: Τα γνωρίζω από πρώτο χέρι γιατί, στην πατρίδα μου τη Θεσσαλονίκη υπάρχει έντονο το εβραιϊκό στοιχείο μαζί με τις μνήμες που κουβαλάει απ’ το οδυνηρό παρελθόν του).
4. Απάνθρωπη είναι, πράγματι, η εικόνα που μεταδίδεται από τη Γάζα (δεν ξέρω, αν υπάρχει μεγέθυνσή της με παρέμβαση της Χαμάς, γιατί το BBC μετέδωσε στις 21 Μαΐου ότι είναι ψευδής ο ισχυρισμός ότι 14.000 παιδιά στη Γάζα κινδυνεύουν να πεθάνουν). Σε κάθε περίπτωση, πάντως, αυτή η αιματοχυσία ΠΡΕΠΕΙ να σταματήσει. Να επιστραφούν οι τελευταίοι αιχμάλωτοι.και να ληφθούν σοβαρές αποφάσεις εκατέρωθεν – με διαιτητή τον ΟΗΕ και τη βοήθεια φερέγγυων κρατών πλην Τουρκίας (η αφερεγγυότητα και το πνεύμα εκμετάλλευσης της οποίας είναι καταγεγραμμένα ιστορικά) – ώστε να ανοίξει ο δρόμος για μακροπρόθεσμη ειρήνη.
5. Είπα και ξαναλέω ότι είναι άδικη και απάνθρωπη η εικόνα τωνβ νεκρών παιδιών στη Γάζα, όπως άδικες είναι και οι παράπλευρες απώλειες σε βάρος πολιτών της άλλης πλευράς. Οι δολοφονίες, φερ’ ειπείν, που έγιναν από Παλαιστίνιους τρομοκράτες σε βάρος αθώων που διέμεναν στο Ισραήλ (βλ. δολοφονία του 26χρονου Έλληνα φοιτητή Ιωνά Καρούση) ή στο εξωτερικό (βλ. δολοφονία της Σάρα Μίλγκραμ και του Γιαρόν Λισινσκι, νεαρού ζευγαριού Εβραίων διπλωματών οι οποίοι ετοιμάζονταν να παντρευτούν και εργάζονταν στην ισραηλινή πρεσβεία στην Ουάσιγκτον) .
6. Όμως, όπως προείπα, η αρχή του κακού ΔΕΝ ήταν το Ισραήλ, αλλά η τρομοκρατική οργάνωση των Παλαιστινίων Χαμάς (την οποία ενισχύουν χρόνια τώρα η Τουρκία, το Κατάρ κλπ) η οποία σφαγίασε, βίασε, διαπόμπευσε και οδήγησε σε μαρτυρικό θάνατο 1200 τουλάχιστον ανέμελους και αθώους πολίτες του Ισραήλ τον Νοέμβριο του 2023, την ώρα που γιόρταζαν την ειρήνη σε ισραηλινό έδαφος.
Κι αυτό, πέραν των αιχμαλώτων τους οποίους πήραν μαζί τους οι Παλαιστίνιοι τρομοκράτες και έκαναν το βίο τους αβίωτο μέχρι το τέλος των περισσότερων, γιατί αυτοί που αφέθηκαν ελεύθεροι – κατά την ανταλλαγή αιχμαλώτων – ήταν απείρως λιγότεροι από τους έχοντες ισραηλινή υπηκοότητα αιχμαλώτους οι οποίοι σύρθηκαν βίαια στα κρησφύγεια των τρομοκρατών στη Γάζα, όπου έχουν την έδρα τους και ”κυβερνάνε” (εκ του μακρόθεν και εκ του ασφαλούς), χωρίς τη θέληση της πλειοψηφίας του παλαιστινιακού λαού, δηλαδή δικτατορικά!!! Για να μη λέμε ”δικτάτορα” μόνο τον εθνικιστή Νετανιάχου…
7. Η Ελλάδα είναι σίγουρο ότι θα ψήφιζε τη δημιουργία ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους, αρκεί και η Παλαιστινιακή Αρχή να αναγνωρίσει την ύπαρξη του κράτους του Ισραήλ στα ιστορικά του εδάφη. Γιατί κάθε άλλος ισχυρισμός απόδοσης σε Παλαιστίνιους της ”Γης του Αβραάμ και του Ισαάκ” (γης των προγόνων των Ισραηλινών) είναι ανιστόρητος.
Ανιστόρητος, παράλογος και άδικος!!! Το ίδιο απάνθρωπος ανιστόρητος και άδικος με αυτόν που προκάλεσαν το 1922 οι Τούρκοι σε βάρος των Ελλήνων Μικρασιατών και Ποντίων με τελική κατάληξη την θηριώδη γενοκτονία των τελευταίων από το στρατό των ατάκτων και τους τσέτες του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ (1914-1923).
8. Ναι είμαστε φίλοι με τους Παλαιστίνιους οι Έλληνες χρόνια τώρα, αλλά μόνο στα λόγια από τη μεριά τους ή σε προσωπικό επίπεδο (Ανδρέας Παπανδρέου–Γιασέρ Αραφάτ), ενώ από τη μεριά μας ήταν και είναι – οι Έλληνες της Αριστεράς – αρρωστημένα προσκολλημένοι στην παλαιστινιακή ιστορία και τρομοκρατία και αυτό μόνο κακό προξενεί στην πατρίδα μας, γιατί συντάσσονται με τον σύμμαχο των Παλαιστινίων Τούρκο.. Για να πούμε τα πράγματα λοιπόν με το όνομά τους, οι Παλαιστίνιοι μουσουλμάνοι στην πράξη ήταν και είναι φερέφωνα της Τουρκίας και γι’ αυτό εξυπηρετούν τα δικά της συμφέροντα στην Μέση Ανατολή…
9. Ναι, οι Άραβες δεν αναγνώρισαν την τουρκική κατοχή στην Κύπρο και τους ευχαριστήσαμε με πράξεις γι’ αυτό, αλλά φοβάμαι ότι δε θα αργήσει να γίνειτο απευκταίο, όσο ”κάνει παιχνίδι” στη Γάζα η φιλοτουρκική Χαμάς, ενώ στη Συρία έχει τη μεταβατική προεδρία ο προστατευόμενος του Ερντογάν (και συμπαθής στον Τραμπ) τζιχαντιστής Αχμέντ αλ-Σάρα.
10. Η Κύπρος σηκώνει σταυρό μαρτυρίου 51 χρόνια και έχει ανάγκη από σοβαρό σύμμαχο με ισχύ, γιατί απειλείται σε μόνιμη βάση απ’ την εισβολέα και κατοχική δύναμη Τουρκία. Είναι ζήτημα επιβίωσης για την Κύπρο η συμμαχία της με την Ελλάδα και το Ισραήλ, και ας μη χαρακτηρίζετε ”εγκληματία πολέμου” τον Νετανιάχου, όταν οι Παλαιστίνιοι επιτρέπουν να τους κυβερνάνε δικτατορικά επικίνδυνοι φονταμενταλιστές τρομοκράτες στους οποίους θα έπρεπε να δοθεί από χρόνια ο … τίτλος αυτός.