Ένα Βυζαντινό μοναστήρι, ηλικίας 1.500 ετών, ανακαλύφθηκε κοντά στην πόλη Κιριάτ Γκατ, περίπου 56 χιλιόμετρα νότια του Τελ Αβίβ, και περιλαμβάνει ένα από τα πιο περίτεχνα μωσαϊκά που έχουν βρεθεί ποτέ στο Ισραήλ.
Στο κέντρο του μωσαϊκού υπάρχει μια βιβλική επιγραφή στα ελληνικά, τη διοικητική και λειτουργική γλώσσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, που αναφέρει: «Εὐλογημένος εἶ ἐν τῇ εἰσόδῳ σου, καὶ εὐλογημένος εἶ ἐν τῇ ἐξόδῳ σου» (Δευτερονόμιον 28:6).
Το μωσαϊκό δάπεδο είναι διακοσμημένο με σταυρούς, λιοντάρια, περιστέρια, λουλούδια και γεωμετρικά μοτίβα, ενώ περιλαμβάνει και μια αμφορέα – ένα κεραμικό αγγείο που χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά κρασιού και λαδιού μέσω θαλάσσης, υποδεικνύοντας τη σύνδεση του οικισμού με το εμπόριο. Ορισμένα τμήματα του μωσαϊκού έχουν δημιουργηθεί με εξαιρετικά μικρά ψηφίδια, όπως σημειώνουν οι αρχαιολόγοι.
Το μοναστήρι χρονολογείται στον 5ο ή 6ο αιώνα μ.Χ. και θεωρείται ότι χτίστηκε πάνω σε έναν παλαιότερο ρωμαϊκό οικισμό. Παρέμεινε σε χρήση για περίπου 600 χρόνια, σύμφωνα με την Αρχή Αρχαιοτήτων του Ισραήλ.
Κατά τη διάρκεια της ανασκαφής, η οποία πραγματοποιήθηκε πριν από την κατασκευή μιας νέας συνοικίας, εντοπίστηκαν τουλάχιστον δέκα κτίσματα. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται το μοναστήρι, ένα πατητήρι, μια μεγάλη αποθήκη και στοιχεία για ένα μεγάλο εργαστήριο κεραμικής.
Το εργαστήριο παρήγαγε «αμφορείς της Γάζας», οι οποίοι χρησιμοποιούνταν ευρέως στη Μεσόγειο για τη μεταφορά κρασιού και ελαιόλαδου. Επίσης, αποκαλύφθηκε μια αποθήκη με τακτοποιημένους αμφορείς, καθώς και μικρά γυάλινα αγγεία, πιθανώς για την αποθήκευση πολύτιμων υγρών, και ένας κεραμικός αμφορέας με ανθρώπινο πρόσωπο, ένα σπάνιο και εντυπωσιακό εύρημα.
Το πατητήρι, κεντρικό στοιχείο του οικισμού, φέρει ενδείξεις επανειλημμένων επισκευών, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία του για την τοπική οικονομία. Οι χώροι ζύμωσης και οι δεξαμενές συλλογής διαθέτουν δάπεδα με μπλε και λευκά μωσαϊκά, προσδίδοντας μια αίσθηση πολυτέλειας. Επιπλέον, ελληνικές επιγραφές στο δάπεδο του πατητηριού φαίνεται πως αποτελούν σημάδια που χρησιμοποιήθηκαν κατά την κατασκευή του.
Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι το μοναστήρι λειτουργούσε τόσο ως θρησκευτικό όσο και ως κοινοτικό κέντρο. Εκτός από το χώρο λατρείας, διέθετε επίσης κατοικίες και περιοχές για καθημερινές δραστηριότητες. Μια μεγάλη αίθουσα κοντά στο ναό εκτιμάται ότι ήταν το κοινόχρηστο τραπεζαρία, όπου συγκεντρώνονταν οι κάτοικοι για τα γεύματα.
«Η ανακάλυψη του χώρου αναδεικνύει τον ιστορικό πλούτο της Κιριάτ Γκατ και της γύρω περιοχής, φωτίζοντας τη σημασία της περιοχής κατά την αρχαιότητα», δήλωσε η Σβετλάνα Τάλις, διευθύντρια της Νότιας Περιφέρειας της Αρχής Αρχαιοτήτων του Ισραήλ.
Το μωσαϊκό θα μεταφερθεί σε ανοικτό χώρο στην Κιριάτ Γκατ, όπου θα εκτεθεί στο κοινό. «Το μωσαϊκό δάπεδο θα μεταφερθεί σε ανοικτό χώρο στην πόλη [Κιριάτ Γκατ] και θα είναι προσβάσιμο στο κοινό», ανέφερε η Τάλις.
Με το εντυπωσιακό μωσαϊκό, τα σπάνια ευρήματα και τις ενδείξεις για την καθημερινή ζωή, το μοναστήρι προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για την ιστορία του νότιου Ισραήλ και τη διασύνδεση του αρχαίου μεσογειακού κόσμου.
Δείτε εικόνες:
