Μια διοικητική απόφαση που ελήφθη μακριά από την τοπική κοινωνία αλλάζει αιφνιδιαστικά τον χάρτη των κτηματολογικών υπηρεσιών στη νότια Αλβανία. Η Κτηματολογική Υπηρεσία της Αυλώνας οδηγείται ουσιαστικά σε αποψίλωση, καθώς οι βασικές της λειτουργίες συγκεντρώνονται πλέον στα Τίρανα, ενισχύοντας το ήδη έντονο μοντέλο διοικητικού συγκεντρωτισμού.
Η μεταφορά δεν ξεκίνησε τώρα. Εδώ και μήνες, κρίσιμα τμήματα και στελέχη είχαν μετακινηθεί σιωπηρά προς την πρωτεύουσα, με αποτέλεσμα η τοπική δομή να λειτουργεί περισσότερο τυπικά παρά ουσιαστικά. Το τελευταίο διοικητικό έγγραφο απλώς επισπεύδει την πλήρη απομάκρυνση και των εναπομεινάντων εργαζομένων, θέτοντας αυστηρό χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι η υπηρεσία είχε στεγαστεί σχετικά πρόσφατα σε νέο κτίριο στην Αυλώνα, γεγονός που ενισχύει τα ερωτήματα για τον σχεδιασμό και τη σκοπιμότητα της επιλογής. Παράλληλα, οι συχνές αλλαγές στη διοικητική ηγεσία τα τελευταία χρόνια έχουν αφήσει πίσω τους μια εικόνα θεσμικής ασυνέχειας και εσωτερικής αστάθειας.
Οι εργαζόμενοι αντιδρούν, κάνοντας λόγο για απόφαση χωρίς διαβούλευση και χωρίς καμία πρόνοια για τις κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες. Σε συλλογικό τους κείμενο επισημαίνουν ότι η υποχρεωτική μετακίνηση σε απόσταση εκατοντάδων χιλιομέτρων αλλοιώνει θεμελιώδεις όρους των συμβάσεων εργασίας τους και καθιστά πρακτικά αδύνατη τη συνέχιση της επαγγελματικής τους δραστηριότητας υπό τις νέες συνθήκες.
Το θέμα προκάλεσε αμηχανία και σε πολιτικό επίπεδο, καθώς τοπικά κυβερνητικά στελέχη δήλωσαν αιφνιδιασμένα, ενώ η αντιπολίτευση μιλά για επιλογή που απομακρύνει κρίσιμες δημόσιες υπηρεσίες από τους πολίτες και μεταφέρει το κόστος της «αναδιάρθρωσης» αποκλειστικά στους υπαλλήλους. Η κριτική εστιάζει στον κίνδυνο να ενισχυθούν οι καθυστερήσεις, η γραφειοκρατία και η εξάρτηση των πολιτών από ένα υπερφορτωμένο κέντρο.
Αν και η κεντρική διοίκηση επικαλείται την ψηφιοποίηση και την εξ αποστάσεως παροχή υπηρεσιών, πολλοί επισημαίνουν ότι η φυσική παρουσία του Κτηματολογίου στην περιφέρεια παραμένει καθοριστική, ιδιαίτερα σε περιοχές με αυξημένα ζητήματα ιδιοκτησίας και γης. Η περίπτωση της Αυλώνας δεν είναι μεμονωμένη, αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση μεταφοράς αρμοδιοτήτων προς τα Τίρανα.
Το ερώτημα που τίθεται πλέον ανοιχτά είναι αν αυτή η στρατηγική εξυπηρετεί τη βελτίωση της δημόσιας διοίκησης ή αν οδηγεί σε μια ακόμη μεγαλύτερη απομάκρυνση του κράτους από τις τοπικές κοινωνίες, αφήνοντας πίσω της κενά που καμία ηλεκτρονική πλατφόρμα δεν μπορεί να καλύψει.
