Με μια ματιά Ενώ το αλβανικό κράτος μιλά καθημερινά για νομική ασφάλεια και εγγύηση της ιδιοκτησίας, η πραγματικότητα στο έδαφος δείχνει ένα άλλο, πολύ πιο σκοτεινό πρόσωπο. Είναι το πρόσωπο μιας διοίκησης που κρύβει στοιχεία, μιας εισαγγελίας που «σκοτώνει» φακέλους και ενός συστήματος δικαιοσύνης που, στο όνομα του «ανθρώπινου λάθους», αμνηστεύει το οργανωμένο έγκλημα της αλλοτρίωσης περιουσιών.
Η τελευταία περίπτωση στο παραθαλάσσιο χωριό Κηπαρό αποτελεί τον καθρέφτη αυτού που θα μπορούσε να ονομαστεί «κλοπή με κρατικές ευλογίες». Μια ιστορία που ξεκινά με την πλαστογράφηση ονόματος και ηλικίας, και καταλήγει το 2026 με έναν θεσμό όπως το Κτηματολόγιο (ASHK) να αρνείται να δώσει πληροφορίες, αποτελώντας την τελευταία ασπίδα ενός εγκληματικού σχεδίου.
Ο Νομικός Παραλογισμός: Ο 14χρονος Ιδιοκτήτης
Σύμφωνα με τον Νόμο 7501 του 1991, η γη διανεμήθηκε σε αγροτικές οικογένειες. Στο Κηπαρό, όμως, τα έγγραφα μιλούν για ένα βιολογικό και νομικό θαύμα: ένας ανήλικος μόλις 14 ετών κατάφερε να αποκτήσει γη ως αρχηγός οικογένειας, χρησιμοποιώντας το όνομα ενός άλλου ιδιοκτήτη, γεννημένου το 1911. Αυτό δεν είναι τεχνικό λάθος. Πρόκειται για μια καλομελετημένη ληστεία, όπου το πραγματικό όνομα του νόμιμου κληρονόμου χρησιμοποιήθηκε ως «όχημα» για να περάσει η περιουσία στα χέρια κάποιου που δεν τη δικαιούνταν ούτε νομικά ούτε ηθικά.
Η Αφετηρία του Εγκλήματος: Ο Κοινοτάρχης και το Τέχνασμα του Συμβολαιογράφου
Αλλά μια απάτη τέτοιου μεγέθους δεν μπορεί να γίνει από έναν μόνο του· απαιτεί συνεργούς με τοπική εξουσία. Η αφετηρία αυτής της ληστείας χρονολογείται το 2012, όταν ο πρώην Κοινοτάρχης του χωριού υπέγραψε τοπογραφικά διαγράμματα για εκτάσεις που δεν ανήκαν στην οικογένειά του. Σφράγισε έγγραφα για τα οποία δεν είχε καμία εξουσιοδότηση ή νομικό δικαίωμα, στρώνοντας έτσι τον δρόμο για την αλλοτρίωση.
Στη συνέχεια, τη σκυτάλη πήρε το συμβολαιογραφικό σύστημα. Για να εγγραφεί ένα ακίνητο στα κρατικά μητρώα, ο νόμος απαιτεί την προσκόμιση πρωτότυπων εγγράφων. Αλλά σε αυτή την περίπτωση, ένας συμβιβασμένος συμβολαιογράφος διέπραξε μια κατάφωρη παράβαση: επικύρωσε ένα απλό φωτοαντίγραφο του πλαστού εγγράφου ιδιοκτησίας (AMTP). Για να καλύψει τα ίχνη, ο συμβολαιογράφος χρησιμοποίησε ένα παράλογο νομικό τέχνασμα, δικαιολογούμενος ότι πήρε το φωτοαντίγραφο από μια παλιά διαθήκη που φυλασσόταν στο αρχείο. Παρακάμπτοντας τη ζωτική υποχρέωση επαλήθευσης του πρωτότυπου εγγράφου, ο συμβολαιογράφος έδωσε «νομική ισχύ» σε ένα άχρηστο χαρτί, νομιμοποιώντας την κλοπή.
Το Κτηματολόγιο: Ο Τοίχος της Σιωπής
Θα πίστευε κανείς ότι με την ψηφιοποίηση των υπηρεσιών, η διαφάνεια θα ήταν η λέξη-κλειδί για την Κρατική Υπηρεσία Κτηματολογίου (ASHK). Αλλά για τους πολίτες που διεκδικούν το δίκιο τους, το ASHK έχει μετατραπεί σε μπούnker. Όταν ο πολίτης, οπλισμένος με δικαστική απόφαση που αποδεικνύει ότι το AMTP του είναι το πρωτότυπο, ζητά πληροφορίες για το καθεστώς της κλεμμένης περιουσίας, η απάντηση του θεσμού είναι εξοργιστική: “Δεν έχουμε νομική βάση να σας δώσουμε πληροφορίες.”
Αυτή η «έλλειψη νομικής βάσης» είναι στην πραγματικότητα μια παρελκυστική τακτική. Ενώ ο θεσμός σιωπά, το άτομο που πλαστογράφησε τα έγγραφα συνεχίζει να κάνει ενημερώσεις και ενδεχομένως να μεταβιβάζει την περιουσία σε τρίτους. Η σιωπή του ASHK δεν είναι ουδετερότητα· είναι παθητική συνενοχή στο έγκλημα.
Δικαιοσύνη: Όταν ο Εισαγγελέας γίνεται Δικηγόρος του Πλαστογράφου
Αν το Κτηματολόγιο είναι ο τοίχος, η Εισαγγελία σε πολλές περιπτώσεις είναι το «νεκροταφείο» των αποδεικτικών στοιχείων. Το σκάνδαλο βαθαίνει με τον τρόπο που η κατηγορούσα αρχή χειρίστηκε τον φάκελο. Αν και τα στοιχεία «ούρλιαζαν» — ένας 14χρονος δικαιούχος, η δήλωση του 2018 όπου ομολογούνταν η κλοπή, οι παράνομες υπογραφές του κοινοτάρχη και το τέχνασμα του συμβολαιογράφου με τη διαθήκη — ο εισαγγελέας επέλεξε τον δρόμο της προστασίας του εγκλήματος.
Χαρακτηρίζοντας το αδίκημα μόνο ως «Κατάχρηση εξουσίας» από έναν απλό νομικό του Υποθηκοφυλακείου, η εισαγγελία άφησε εκτός κατηγορητηρίου ολόκληρη τη «Δομημένη Ομάδα»: τον δικαιούχο, τον κοινοτάρχη και τον συμβολαιογράφο. Ο εισαγγελέας έπαιξε τον ρόλο του «κρυφού δικηγόρου» προσφέροντας στο δικαστήριο μια βαθιά επιλεκτική έρευνα. Αυτό έδωσε στο Πρωτοδικείο το «άλλοθι» για να κλείσει την υπόθεση με αθώωση. Δεν είναι τυχαίο ότι εισαγγελείς που εμπλέκονται σε τέτοια κλεισίματα φακέλων, έχουν καταλήξει να απολυθούν οριστικά από τη διαδικασία ελέγχου (Vetting) λόγω έλλειψης ακεραιότητας.
Η Πολιτική «Ομπρέλα» και η Έκκληση στον SPAK
Η αγνόηση των γεγονότων από το σύστημα δεν γίνεται χωρίς λόγο. Συχνά, αυτές οι δομημένες εγκληματικές ομάδες δρουν υπό την «ομπρέλα» πολιτικών φορέων. Η εγκατάλειψη που νιώθουν οι πολίτες από το σύστημα προστασίας τους είναι ολική. Ακόμη και οι πληρωμένοι δικηγόροι συχνά επιλέγουν να μην εμφανίζονται στις ακροαματικές διαδικασίες, αφήνοντας τον πολίτη στο έλεος της μοίρας.
Το νέο σύστημα δικαιοσύνης έχει πλέον μια δοκιμασία πυρός. Η Ανώτατη Επιθεώρηση Δικαιοσύνης (ILD) πρέπει να ερευνήσει γιατί οι εισαγγελείς διεξήγαγαν μια επιλεκτική έρευνα. Από την άλλη, η Ειδική Εισαγγελία Κατά της Διαφθοράς (SPAK) πρέπει να χτυπήσει το πραγματικό δίκτυο που καθιστά δυνατή τη ληστεία στις νότιες ακτές. Η δικαιοσύνη στην Αλβανία δεν μπορεί να αρκείται στο να αποκαλεί τη ληστεία «ανθρώπινο λάθος»· πρέπει να δείξει τη βούληση να τιμωρήσει την αλλοτρίωση της περιουσίας του πολίτη, ανεξάρτητα από το ποιος κρύβεται από πίσω.
Το άρθρο βασίζεται σε στοιχεία από το Δικαστήριο της Αυλώνας και σε συμβολαιογραφικές δηλώσεις του κατηγορουμένου και του πατέρα του, καθώς και στην αλληλογραφία με την ASHK Αυλώνα μέσω e-albania.
14χρονος ιδιοκτήτης; Και οι αρχές τι έκαναν; Πώς γίνεται να υπάρχουν πλαστοί τίτλοι τόσα χρόνια;
14χρονος ιδιοκτήτης; Πώς είναι δυνατόν το κτηματολόγιο να παραμένει σιωπηλό σε τέτοια αδικία;
Δηλαδή ένα 14χρονο παιδί αντιμετωπίζει αυτό το χάος; Πού είναι το κράτος πρόνοιας;
14χρονος ιδιοκτήτης; Τι απίστευτη ιστορία! Οι αρχές πρέπει να δώσουν απαντήσεις άμεσα.
Δεκατετράχρονος ιδιοκτήτης; Και το κτηματολόγιο σιωπά; Απίστευτη υπόθεση, πρέπει να βγει η αλήθεια!
Πώς είναι δυνατόν ένας 14χρονος να μπλέκεται σε τέτοια αδικία; Το κτηματολόγιο πού ήταν;