Ο πεζόδρομος στην παραλία του Κηπαρό, ένας από τους πιο γραφικούς προορισμούς της Αλβανικής Ριβιέρας, βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο των συζητήσεων, όχι μόνο για την ομορφιά της, αλλά για τις σημαντικές ελλείψεις σε δημόσιες υποδομές που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής των κατοίκων και των επισκεπτών.
Παρά τις επενδύσεις στο πλαίσιο της «Αστικής Αναγέννησης», οι κάτοικοι εκφράζουν την έντονη ανησυχία τους για την απουσία κοινόχρηστων χώρων, με κυριότερη την έλλειψη παιδικών χαρών στο χωριό.
Υποδομές «βαρέως τύπου» αλλά χωρίς πρόνοια για την κοινότητα
Σύμφωνα με τα τεχνικά έγγραφα του έργου «Ανακατασκευή της Παραλιακής Κηπαρό», η εστίαση δόθηκε σχεδόν αποκλειστικά σε υποδομές όπως η επίστρωση με διακοσμητική πέτρα, ο φωτισμός και τα δίκτυα αποχέτευσης. Ωστόσο, δεν υπάρχει καμία δημόσια αναφορά για την πρόβλεψη μιας ολοκληρωμένης παιδικής χαράς για την δημιουργική απασχόληση των παιδιών.
Οι κάτοικοι υπενθυμίζουν τις διαμαρτυρίες του 2016, όταν κατήγγειλαν ότι το έργο που υλοποιούνταν παρέκκλινε από το αρχικό πλάνο. Υπάρχουν υπόνοιες ότι οι δημόσιοι χώροι θυσιάστηκαν για να εξυπηρετηθούν ιδιωτικά συμφέροντα επιχειρήσεων κατά μήκος της ακτής, μετατρέποντας την παραλιακή σε μια ζώνη αυστηρά εμπορική, μακριά από τις ανάγκες των οικογενειών.
Το πρόβλημα δεν εντοπίζεται μόνο στο Κηπαρό. Παρόμοια εικόνα παρουσιάζουν και άλλα χωριά, όπως το Μπόρσι, αλλά και η ίδια η Χειμάρρα. Η έλλειψη χώρων αναψυχής για παιδιά αποδίδεται σε διάφορους παράγοντες:
- Υπερβολική εμπορευματοποίηση: Η γη στις παραλιακές ζώνες θεωρείται υπερβολικά «πολύτιμη» για να διατεθεί ως δωρεάν δημόσιος χώρος αναψυχής.
- Προτίμηση σε ιδιωτικές πρωτοβουλίες: Η ψυχαγωγία των παιδιών περιορίζεται συχνά σε μικρούς χώρους εντός ιδιωτικών επιχειρήσεων, αναγκάζοντας τους γονείς σε κατανάλωση και επιπλέον έξοδα.
Η κοινότητα ζητά από τον Δήμο Χειμάρρας και το Αλβανικό Ταμείο Ανάπτυξης (FSHZH) να επανεξετάσουν τη διαχείριση του δημόσιου χώρου. Η τουριστική ανάπτυξη δεν μπορεί να θεωρηθεί επιτυχημένη αν δεν περιλαμβάνει χώρους που προάγουν την κοινωνική συνοχή και την ευημερία των μόνιμων κατοίκων.
