Η αλβανική προπαγάνδα, ανιστόρητα και πολλές φορές θέλοντας να αποδείξει ότι οι αρχαίοι Ηπειρώτες δεν ήταν Έλληνες, αλλά Ιλλυριοί:
Α) Χρησιμοποιεί τα γραφόμενα των Θουκυδίδη (περ. 460-399 π.Χ.) και Στράβωνα (64 π.Χ.- 24 μ.Χ.), οι οποίοι θεωρούν τους Ηπειρώτες “βαρβάρους”.
Άρα ο συλλογισμός τους έχει ως εξής:
Ηπειρώτες = βάρβαροι = Ιλλυριοί.
Πάμε να δούμε αν αυτός ο συλλογισμός έχει βάση. Πρέπει να δούμε αρχικά τι σημαίνει ο όρος «βάρβαρος» για τους αρχαίους Έλληνες.
Βάρβαρος είχε τη σημασία του:
1. μη Έλληνα
2. του απολίτιστου Έλληνα.
Εμείς χάριν της συζήτησης θα δεχτούμε ότι οι Θουκιδίδης και Στράβων λέγοντας βάρβαροι εννοούν το 1, αν και, όπως θα αποδειχθεί σε μελλοντική ανάρτηση, στην πραγματικότητα εννοούν το 2.
Αν δεχτούμε λοιπόν ότι οι εν λόγω συγγραφείς θεωρούν τους Ηπειρώτες μη Έλληνες, αυτό δεν αποδεικνύει αυτόματα ότι τους θεωρούν Ιλλυριούς, καθ’ όσον βάρβαροι θεωρούνται όλοι όσοι δεν είναι Έλληνες (Πέρσες, Αιγύπτιοι κλπ).
Άρα θα μπορούσαν να τους θεωρούν βαρβάρους μεν, σκέτο Ηπειρώτες δε. Και όπως γίνεται φανερό, διαβάζοντας κανείς τα κείμενά τους, αμφότεροι διαχωρίζουν σαφέστατα Ηπειρώτες και Ιλλυριούς.
Έτσι ο συλλογισμός τους αποδεικνύεται αβάσιμος από κάθε άποψη.
Β) Αποκρύπτει συστηματικά ότι υπάρχουν πολλοί περισσότεροι αρχαίοι συγγραφείς, οι οποίοι θεωρούν τους Ηπειρώτες Έλληνες. Παρακάτω παραθέτουμε μερικά σημαντικά στοιχεία από αρχαίους συγγραφείς:
1. “και γαρ ούτος περί τον ‘Ελληνικόν εγένετο μάλιστα τόπον, και τούτου περί την ‘Ελλάδα την αρχαίαν. Αύτη δ᾽ εστίν η Υπερί Δωδώνην και τον ‘Αχελώον ούτος γαρ πολλαχού το ρεύμα μετα βέβληκεν ώκουν γαρ οι Σελλοί ενταύθα και οι καλούμενοι τότε μεν Γραικοί νυν δ’ Έλληνες.”(Αριστοτέλης, 384-322 π.Χ.)
2. “άξιόν γε τοιούτων ανδρών απογόνους υπάρχοντας, κάπειτα νυν συμμαχίαν ποιησαμένους τοις βαρβάροις, στρατεύειν μετ’ εκείνων και πολεμείν Ηπειρώταις, ‘Αχαιοίς, ‘Ακαρνάσι, Βοιωτοίς, Θετταλοίς, σχεδόν πάσι τοις Έλλησι πλην Αιτωλών.” (Πολύβιος, 202-120 π.Χ.)
3. “Διά τούτο και υπό Ρωμαίων ηττήθη ο Πύρρος κατά κράτος. ου γαρ στρατιά τις φαύλη και ανάσκητος ην αυτώ, αλλ᾽ η κρατίστη των τότε ουσών εν ῞Ελλησι και πλείστους αγωνισαμένη πολέμους…” (Διονύσιος Αλικαρνασσεύς, 60-7 π.Χ.)
4. “Ρωμαίοις δε ουδένα Πύρρου πρότερον πολεμήσαντα ίσμεν ῞Ελληνα.” (Παυσανίας, 110-180 μ.Χ.)
5. “῞Οτι Πύρρος ο βασιλεύς της Ηπείρου το τε φρόνημα πολλώ μείζον έσχεν άτε και υπό των αλλοφύλων αντίπαλος τοις Ρωμαίοις είναι νομιζόμενος, και εν τύχη οι ηγήσατο έσεσθαι τοις τε προς αυτόν καταφυγούσιν, άλλως τε και ῞Ελλησιν ούσιν…” (Δίων Κάσσιος, περ. 135-235 μ.Χ.)
6. “Οτι αυτός νότια, μάλα πολύ υπό τη Θράκην και αυλ Ωριαία, εφείδεται η η Ελλάδα αρχή” (Διονύσιος ο Περιηγητής, 2ος ή 3ος αιώνας μ.Χ.)
7. “he had seen a country of kings, for that all there were such, as Pyrrhus alone was thought to be in Epirus and THE REST of Greece. (Ευτρόπιος, 4ος αιώνας μ.Χ.)
:8. Η Ήπειρος κατοικούνταν από Έλληνες έως την Επίδαμνο. (Προκόπιος, 500-565 μ.Χ.)
Τέλος, είναι περιττό να αναφερθεί ότι την Ελληνικότητα της Ηπείρου πιστοποιούν:
1. Η συμμετοχή των Ηπειρωτών στους Ολυμπιακούς Αγώνες, αδιάσειστο τεκμήριο για την Ελληνικότητά τους, καθ’ όσον μόνον Έλληνες μπορούσαν να συμμετάσχουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες, κάτι το οποίο άλλαξε μόνον από την ελληνιστική εποχή κι έπειτα. Μάλιστα αναδείχθηκαν και οι κάτωθι Ηπειρώτες Ολυμπιονίκες:
Ανδρόμαχος ο Αμβρακιώτης
Αντίπατρος ο Ηπειρώτης
Αρύββας της Ηπείρου
Κλεοσθένης ο Επιδάμνιος
Μενεπτόλεμος ο Απολλώνιος
Σώφρων ο Αμβρακιώτης
Τλασίμαχος ο Αμβρακιώτης
2. Τα αρχαιολογικά ευρήματα.
