Συνεχίζοντας την περιήγηση στην σελίδα μας αποδέχεστε την χρήση της τεχνολογίας cookies.
Δεκ
13

Στον Εθνάρχη της Β. Ηπείρου (ποίημα)

Να ασπαστώ τη δεξιά, σε ‘σε Μεγάλε Εθνάρχη,
της μελιρρύτου γλώσσας σου, του Πνεύματος τη Χάρη.
Μες την ειρκτή του οδυρμού, στο θολερό σκοτάδι,
σαν δάδα άναψε η ελπίς που πρόσταξες να έλθει.

Τα κρείττονα, τα εύγλωττα τα θαρρετά σου λόγια,
που έγνεψαν και σάλεψαν αιθέρες οικουμένης.
Πατρό – Κοσμάς σε όρισε προστάτη της Ηπείρου,
επίγειε Αρχάγγελε Θεό με ζήλο μέλπεις.

Αποκηρύσσεις τους εχθρούς με όπλο την αγάπη
πράττεις τα ρήματα Αυτού που έκτισε την πλάση.
Πανώρια μας υπόσταση, αθάνατη σοφία,
αναριγάς το αίμα μας και μας χαρίζεις νιάτα.


Φραγγέλωση δεχθήκαμε στο Γολγοθά ετούτο,
μας τρύπησε στην κεφαλή ακάνθινο στεφάνι.
Συρθήκαμε στον όλεθρο, μας κέντησαν με λόγχη,
μας έρανες μ’ αρώματα, με χέρι Μυροφόρων.

Συνεχίστε την ανάγνωση
0 Σχόλια
  0 Σχόλια
Δεκ
10

Μοσχόπολη (ποίημα)

Η Μοσχόπολη το 1888Τις εβδομήντα εκκλησιές
και ‘σέ μικρή μου κόρη.
Θα ‘θελα να σας έντυνα,
μ’ αγγέλων πανωφόρι.
Η Κορυτσά σε χαίρεται,
Ηπειρωτών καμάρι.
Όλη η κτίση σε θωρεί,
πολύτιμο πετράδι.
Μοσχόπολη υπέρλαμπρη,
κρίνο στη γη σπαρμένο.
Νούφαρο λίμνης ζωηρής,
σε φόντο μαγεμένο.

Συνεχίστε την ανάγνωση
0 Σχόλια
  0 Σχόλια
Δεκ
03

Στο Χρηστάκη Ζωγράφο (ποίηση)

Στα ρήματα λακωνικός,
στο χαρακτήρα πράος.
Ο πόνος σαν των Σπαρτιατών,
για τη γλυκιά Πατρίδα.

Σαν πάτησες το πόδι σου
σε τούτη μαύρη δίνει.
Έδωσες αίμα και ψυχή
ο τόπος ν’ ανασάνει.

Άφησες αξιώματα,
μεγάρων μεγαλεία.
Αγέρωχος κι’ απτόητος
δόρυ του Στρατηλάτη.

Ξυπνάς τις μνήμες Μολοσσών
ίσκιο να σου βαστάνε.
Βαρβάρους άθλιους, ληστρικούς
στον Αίμο να εκτοπίσεις.

Συνεχίστε την ανάγνωση
0 Σχόλια
  0 Σχόλια
Νοε
26

Στους Ήρωες του '14 (ποίημα)

Τρέξτε αρπάξτε τα σπαθιά και νιώστε σα λιοντάρια. Την πίκρα που ‘χει η σκλαβιά, λιώστε με την ψυχή τους. Αυτοί που διαφεντεύανε και πίναν’ το νερό σας. Ώρα είναι να σβήσουνε, στα τάρταρα να πάνε. Δαμάστε ‘σεις τα κύματα και σπείρτε τον αχό σας. Τα όρνια σα θα φύγουνε, γκρεμίστε τη φωλιά τους. Ποτέ πάλι μην έρθουνε και...
Συνεχίστε την ανάγνωση
0 Σχόλια
  0 Σχόλια
Νοε
23

Στην σκλαβωμένη Ήπειρο (ποίημα)

Σαν τ' αηδόνια της Ηπείρου,
κελαηδούσες μια φορά.
Μέγα φέγγος, φως του Ήλιου*,
σε συνέπαιρνε απαλά.

Κέντησες το όνομά σου,
στης Ελλάδος την ποδιά.
Σε υμνήσαν οι φωστήρες,
με γλυκύτατη λαλιά.

Πύρρος* έστησε παλάτια,
στην αγνή σου αγκαλιά.
Σαν τ’ ατίθασα τα άτια,
δε σε άγγιξ’ η σκλαβιά.

Έπιασες την Αφροδίτη*,
σαν αράχνη στον ιστό.
Και ‘κλεψες την ομορφιά της,
στου Ορφέα* το ρυθμό.

Συνεχίστε την ανάγνωση
0 Σχόλια
  0 Σχόλια

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ

Μπορείτε να μας βρείτε και να συνδεθείτε μαζί μας στα παρακάτω μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Ακολουθήστε μας:


Η σελίδα είναι αφιερωμένη στην μνήμη του Γιώργου Γκιώνη