Σε πολιτικό τέλμα έχει εγκλωβιστεί η διαδικασία αλλαγής του εκλογικού πλαισίου στην Αλβανία, καθώς οι κομματικές συγκρούσεις έχουν οδηγήσει σε ουσιαστική αδράνεια την ειδική επιτροπή της Βουλής. Παρά τις διακηρύξεις περί συναίνεσης, η αναμόρφωση του εκλογικού νόμου παραμένει χωρίς συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.
Το μπλοκάρισμα της διαδικασίας προκάλεσε δημόσια παρέμβαση από τον επικεφαλής της Παρουσίας του ΟΑΣΕ στα Τίρανα, Michel Tarran, ο οποίος με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εκλογών κάλεσε τα πολιτικά κόμματα να εγκαταλείψουν την αντιπαράθεση και να επιστρέψουν στο τραπέζι του διαλόγου.
Ο Tarran υπογράμμισε ότι, παρά τις επιμέρους διαφωνίες, υπάρχει κοινή παραδοχή πως το ισχύον εκλογικό πλαίσιο δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις, ενώ ξεκαθάρισε τον ρόλο του ODIHR, τονίζοντας ότι δεν εμπλέκεται σε πολιτικές αντιπαραθέσεις.
«Οι συστάσεις του ODIHR είναι για τη βελτίωση του εκλογικού νόμου και εδώ ενθαρρύνουμε το έργο της επιτροπής για την εκλογική μεταρρύθμιση. Ελπίζουμε σύντομα να ξεκινήσει τη δουλειά της. Το έργο της είναι πολύ σημαντικό, επειδή υπάρχουν ορισμένα προβλήματα που σχετίζονται με τον εκλογικό νόμο, ο οποίος κατά την άποψή μας δεν βρίσκεται ακόμη εκεί που θα έπρεπε να είναι. Αυτή είναι μια διαρκής σύσταση της αποστολής του ODIHR. Μου φαίνεται ότι αυτή τη φορά το μήνυμα του ODIHR το έχουν διαβάσει και τα πολιτικά κόμματα. Όσον αφορά την πολιτική αντιπαράθεση, εμείς δεν εμπλεκόμαστε. Όμως όλα τα πολιτικά κόμματα συμφωνούν ότι ο εκλογικός νόμος πρέπει να αλλάξει», δήλωσε ο Tarran.
Την ίδια στιγμή, η πολιτική ηγεσία καλείται εντός Φεβρουαρίου να επιλύσει εκκρεμότητες που σχετίζονται με τη συμμετοχή της διασποράς στις εκλογές, καθώς και με την κατανομή των εδρών ανά εκλογική περιφέρεια, ζητήματα που θεωρούνται κομβικά για τη λειτουργία του συστήματος.
Πριν η επιτροπή οδηγηθεί σε πλήρη ακινησία, τα κόμματα είχαν αφήσει ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο συνταγματικών αλλαγών, καθώς στο πλαίσιο των συζητήσεων είχε τεθεί και το θέμα της αναθεώρησης του εκλογικού συστήματος. Προς το παρόν, ωστόσο, οι συζητήσεις παραμένουν «παγωμένες», με το πολιτικό κόστος να μεταφέρεται στο πεδίο της ευθύνης των κομμάτων.
