Εγκλωβισμένος σε χαράδρα ο Ιλίρ Κούπα

Εγκλωβισμένος σε χαράδρα ο Ιλίρ Κούπα

O αθλητισμός στη ζωή του, η ενασχόλησή του με την πολιτική, οι δικαστικές περιπέτειες του φίλου και πρώην προπονητή του, Χρήστου Ιακώβου, ο ρατσισμό στην Αλβανία και την Ελλάδα, η αφοσίωση στη γυναίκα και τα παιδιά του, ήταν μόνο μερικά από τα θέματα που μίλησε ο Πύρρος Δήμος στα Καρντάσιανς σε μια τηλεοπτική εμφάνιση μετά απο πάρα πολύ καιρό.

Για τους αγώνες του: «Τους βλέπω αρκετές φορές σε επανάληψη. Υπάρχουν αγώνες που με κάνουν να συγκινούμαι και άλλοι που μου δημιουργούν μεγάλο πόνο, γιατί είναι σαν να ξαναζώ πάλι εκείνες τις στιγμές».

Για τα παιδικά του όνειρα: «Ήταν μόνο ένα, να γίνω Ολυμπιονίκης. Τελικά έγινα πολλές φορές, και αυτό δεν το περίμενα».

Για την ενασχόλησή του με την άρση βαρών: «Με βρήκε ο προπονητής της άρσης βαρών έξω από το σχολείο να κλέβω μούρα. Μου είπε “Θες να ασχοληθείς με την άρση βαρών;” Έτσι άρχισαν όλα».

Για τις δύσκολες στιγμές στον αθλητισμό: «Πολλές φορές σκέφτηκα να τα παρατήσω. Στην Αθήνα δεν έκανα προετοιμασία, ενάμιση μήνα πριν έκανα χειρουργείο και στις προπονήσεις έριχνα το βάρος στο άλλο μου πόδι, έχανα την ισορροπία μου. Μια εβδομάδα πριν τους αγώνες χτύπησα τον καρπό μου, πολύ σοβαρά. Έμαθα όμως να αγωνίζομαι και να μην τα παρατάω. Και στα παιδιά μου αυτά λέω».

Για το θέμα του ντόπινγκ στον ελληνικό αθλητισμό: «Δεν το διαχειριστήκαμε σωστά και είναι λυπηρό που τους βάζουμε όλους στο ίδιο καζάνι. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ιδρώσει και ματώσει και δεν γίνεται να τους αντιμετωπίζουμε ακριβώς το ίδιο με άλλους που δεν το άξιζαν. Στο δικό μου το άθλημα πληγώθηκα, γιατί ο κόσμος από εμάς έμαθε τι είναι το ζετέ, το αρασέ κτλ. Δεν γίνονται όλα με μπράτσα, γίνονται με διάθεση και κέφι και όρεξη.

Για τον Χρήστο Ιακώβου και τις δικαστικές του περιπέτειες: «Είναι μια δύσκολη στιγμή για τον ίδιο και δεν θα ήθελα να πάρω μία θέση γιατί σύντομα είναι το δικαστήριο. Εγώ θεωρώ πως είναι ο μεγαλύτερος προπονητής σε όλο τον κόσμο, άσχετα από εκείνο το συμβάν. Ήταν ο άνθρωπος που τα άκουγε όλα, τη γκρίνια μας, την κακομοιριά μας, τον πόνο μας. Μας κυνηγούσε να μας μαζέψει το βράδυ όταν κάναμε τις αλητείες μας, μας περίμενε στη ρεσεψιόν στα ξενοδοχεία».

Για την πολιτική: «Μπήκα σε μια πολύ δύσκολη στιγμή στη Βουλή, το 2012. Δεν ήταν ρόδινα και ωραία. Υπήρχε και υπάρχει οργή. Ο κόσμος περνάει δύσκολα, δεν έχει να βάλει πετρέλαιο σπίτι του να ζεσταθεί. Ένιωσα την ανάγκη να το κάνω και δεν μετάνιωσα ποτέ. Δεν πρέπει να καθόμαστε όλοι στον καναπέ μας και να να περιμένουμε να γίνουν όλα από μόνα τους. Εγώ είμαι καθημερινά στους δρόμους. Μπαίνω και στο μετρό και στα λεωφορεία. Πιστεύω πως είμαι ο μόνος από τη Βουλή που έχω το δικαίωμα να κοιτάω τον κόσμο στα μάτια, τον κόσμο που υποφέρει και έχει τόσο δίκιο. Δεν ήρθα στην πολιτική για να φύγω, ήρθα για να μείνω. Μόνο μέσα από την πολιτική μπορείς να αλλάξεις τα πράγματα».

Για το έργο του στην πολιτική: «Εδώ και λίγο καιρό έχουν ξεκινήσει μια ιστορία και κόβουν όλες τις γυμναστικές. Θεωρώ άδικο να γίνεται αυτό, είναι τραγικό. Δεν θα μπορούσα να μιλάω για οικονομικά. Αθλητής είμαι, αθλητισμό και παιδεία πρέπει να δώσουμε στα παιδιά μας για να αλλάξουμε τη χώρα μας. Παλιά οι μαθητές που ασχολούνταν με τον αθλητισμό παίρνανε κίνητρα, κάποια μόρια δηλαδή για να περάσουν στην Γυμναστική Ακαδημία. Τώρα πια δεν ξέρω τι συμβαίνει. Οι γονείς λένε “που να πάμε το παιδιά μας στον αθλητισμό; Θέλουμε να κάτσει σπίτι να διαβάσει”».

Για τον ρατσισμό: «Τον έζησα και στην Αλβανία και εδώ. Τότε που άνοιξαν τα σύνορα μπήκαν όλοι εδώ ανεξέλεγκτα, ανάμεσά τους και κακοποιά στοιχεία. Έμπαινα στο λεωφορείο και κρατιόμουν με τα δυο χέρια για να δουν πως δεν θα τους κλέψω. Πήγαινα στο σούπερ μάρκετ, με έβλεπε η υπάλληλος και έκανε νόημα. Θυμάμαι μια φορά έκανα προπόνηση στο Ολυμπιακό στάδιο και έπρεπε να πάω στο Ηράκλειο για μια δουλειά. Πήγα στο περίπτερο, έδωσα ένα κατοστάρικο να πάρω εισιτήριο. Μπερδεύτηκα με τα ψιλά, με το φοιτητικό εισιτήριο, τον ρώτησα τον περιπτερά, 25 δρχ. δεν κάνει; Και μου απαντάει “25 δρχ. στην Αλβανία”. Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι έγινε μετά.

Για τα παιδιά του: «Επειδή ήμασταν δυο μόνο αγόρια στην οικογένειά μου και δεν αφήναμε την πέτρα, ονειρευόμουν να κάνω πολλά παιδιά. Και ευτυχώς τα κατάφερα. Ευτυχώς που τότε είχα βάλει στη ζωή μου τον αθλητισμό και εκτονωνόμουνα».

Για τη σύζυγό του, Αναστασία: «Άφησε την καριέρα της για να δημιουργήσουμε μαζί οικογένεια και αυτό, όσο κι αν ξέρει πως την πόνεσε και την πονάει ακόμα, είναι προς τιμήν της. Λένε πως πίσω από κάθε άνδρα κρύβεται μια σπουδαία γυναίκα. Ε, αυτό συμβαίνει και σε μένα».

Δείτε εδώ ολόκληρη την εκπομπή

Καταγγελλία Πύρρου Δήμα για Αλβανούς με πλαστά βιβ...
Το Πολυφωνικό Καραβάνι, απ' τις 27/7 έως τις 10/8 ...
 
  1. Σχόλια (0)

  2. Σχολίασε

Σχόλια (0)

Δεν υπάρχει κάποιο σχόλιο στο άρθρο

Αφήστε τα σχόλια σας

Συνημμένα (0 / 3)
Share Your Location

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ

Μπορείτε να μας βρείτε και να συνδεθείτε μαζί μας στα παρακάτω μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Ακολουθήστε μας:


Η σελίδα είναι αφιερωμένη στην μνήμη του Γιώργου Γκιώνη