Να ασπαστώ τη δεξιά, σε ‘σε Μεγάλε Εθνάρχη,
της μελιρρύτου γλώσσας σου, του Πνεύματος τη Χάρη.
Μες την ειρκτή του οδυρμού, στο θολερό σκοτάδι,
σαν δάδα άναψε η ελπίς που πρόσταξες να έλθει.

Τα κρείττονα, τα εύγλωττα τα θαρρετά σου λόγια,
που έγνεψαν και σάλεψαν αιθέρες οικουμένης.
Πατρό – Κοσμάς σε όρισε προστάτη της Ηπείρου,
επίγειε Αρχάγγελε Θεό με ζήλο μέλπεις.

Αποκηρύσσεις τους εχθρούς με όπλο την αγάπη
πράττεις τα ρήματα Αυτού που έκτισε την πλάση.
Πανώρια μας υπόσταση, αθάνατη σοφία,
αναριγάς το αίμα μας και μας χαρίζεις νιάτα.


Φραγγέλωση δεχθήκαμε στο Γολγοθά ετούτο,
μας τρύπησε στην κεφαλή ακάνθινο στεφάνι.
Συρθήκαμε στον όλεθρο, μας κέντησαν με λόγχη,
μας έρανες μ’ αρώματα, με χέρι Μυροφόρων.


Επευφημώ τους κόπους σου, με αυτά τα λίγα λόγια,
που δεν είναι άξια να σταθούν μπρος στο δικό σου ύψος.
Ορώ με ταπεινότητα δικιά σου παρουσία,
που βροντερά αντήχησε στα λαξευτά μας όρη.

Στρατευομένη Εκκλησιά υμνεί τώρα εσένα,
που ‘σαι στη Θριαμβεύουσα και μας γλυκοκοιτάζεις.
Δώσε μας θάρρος Γέροντα, Σεβαστιανέ Εθνάρχη,
την τρίτη μέρα απ’ τα δεσμά Ανάσταση να βρούμε.


Γεώργιος Γκοτζιάς