Συνεχίζοντας την περιήγηση στην σελίδα μας αποδέχεστε την χρήση της τεχνολογίας cookies.

Γράμμα απ' τη Χιμάρα

Γράμμα απ' τη Χιμάρα

Μητέρα...

Απόψε έρχεσαι στο νου μου σαν τη μαυροφορεμένη Παναγιά που μπορεί να απαλύνει τις λαβωματιές της ψυχής.

Καθώς γυρνώ απ’ αντίσκηνο σ’ αντίσκηνο, βλέπω εσέ να γεμίζεις με τον απαλό σου ίσκιο, τις παγωμένες βραδιές μας. Νιώθω τη ζεστή σου αγκάλη και ξημερώνω ζεσταμένος απ' τα αλμυρά δάκρυα του νόστου.

Αχ να μπορούσα να γινόμουν βαγόνι μιας πρόχειρης αμαξοστοιχίας, να ερχόμουν κοντά σου, να άγγιζα λιγάκι την καρδιά σα βαστά τον κόρφο που μου 'δωσε τις πρώτες γουλιές της ζωής.

Μάνα μου, άστρο θλιμμένης αυγής, γείρε στης νύχτας το άθλιο σκοτάδι, ζώνοντας τον πόνο, πνίγοντάς τον στο μαύρο παρελθόν που η αγάπη για τη λευτεριά θα σβήσει.

Κι αν σου 'ρθω κάποτε στολισμένος αθλητής με χακί κότινο στην κεφαλή, μα χωρίς πόδια, μη δακρύσεις…

Γέλα μανούλα μου, άρχισε ψαλτοτράγουδα μηνόντας τη χαρμολύπη.

Κι αν ακόμη σταθώ τυφλός στο σουβλερό σου βλέμμα, μην μ' αντικρίσεις ως άλλο παράκαιρο φευγάτισμα, του χρόνου απομεινάρι,

το φως μου θα 'χω δώσει για να βλέπουν φως του μέλλοντος οι σχόλες και οι Κυριακές...

Κι αν όμως πάλι εγώ δεν έρθω και σου φέρουν το κορμάκι μου σα διπλωμένο λάβαρο της μάχης, να ξέρεις πως δίπλα σου παραστέκω ακοίμητος φρουρός.

Ξέρω... θα έλθουν να σου φέρουν στα χέρια σου μόνο τα αιματοβαμμένα ρούχα του φαντάρου… Κι όμως και πάλι εκεί θε να 'μαι.

Η πήλινη σάρκα μου, θα μένει φύτρα για τ' αγιόκλημα στα Κεραύνια της Χιμάρας. Θα τρέφεται η ψυχή μου μ' αγέρα δειλινό και με θαλασσινό μπογάζι...

Γκοτζιάς Γιώργος
28η Οκτωβρίου 2015

Μέλη του ΔΣ της Κ.Α.Β.Η. κρατούνται απ' τις αλβανι...
Οι αλυτρωτικές θέσεις των Αλβανών σε βάρος της Ελλ...
 
  1. Σχόλια (0)

  2. Σχολίασε

Σχόλια (0)

Δεν υπάρχει κάποιο σχόλιο στο άρθρο

Αφήστε τα σχόλια σας

Συνημμένα (0 / 3)
Share Your Location

Βρείτε μας

Μπορείτε να μας βρείτε και να συνδεθείτε μαζί μας στα παρακάτω μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Ακολουθήστε μας:


Η σελίδα είναι αφιερωμένη στην μνήμη του Γιώργου Γκιώνη