Το κήρυγμα της Κυριακής

Το κήρυγμα της Κυριακής

Ο ΔΕΚΑΤΟΣ ΛΕΠΡΟΣ, Ο ΣΑΜΑΡΕΙΤΗΣ

Κυριακή ΙΒ΄ Λουκά
Ἀπὸ τὸν πατέρα Παναγιώτη Γκέζο.

Ὁ δέκατος λεπρὸς, ὁ Σαμαρείτης ( αὐτὸς ποὺ σύμφωνα μὲ τοὺς Ἰουδαίους δὲν εἶχε σωστὴ πίστη) κατάλαβε τὴν αἰτία τὴς ἀρρώστιας: τὴν κακὴ σχέση ποὺ εἶχε μὲ τὸν Θεό. Γι’ αὐτὸ καὶ νὰ ἀποδείξει τὴν ἀποκατάσταση αὐτὴς τῆς σχέσης, ἐπέστεψε στὸ Χριστὸ δοξάζοντας τὸ Θεό.Ἡ καρδιά γέμισε ἀπὸ τὴν παρουσία τοῦ Θεοῦ, καὶ ὁ Χριστὸς ἐπαίνεσετὴ στάση του. Ἀπὸ τῆν κρίση τοῦ Θεοῦ πέρασε στὴ ζωὴ τοῦ Θεοῦ.

Άγαπητοὶ , τί σημαίνουν αὐτὰ γιὰ μᾶς; Σημαίνουν ὅτι καὶ ἡ δικὴ μας σχέση μὲ τὸ Θεὸ μπορεῖ νὰ εἶναι κακή, μπορεῖ νὰ τεθεῖ σὲ δοκιμασία ἤ ἀκόμα μπορεἶ καὶ νὰ καταστραφεῖ. Ἐνδέχεται νὰ βρεθοῦμε ἐσωτερικὰ στὴν κατάσταση τῆς ἀνταρσίας ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ παρόλα αὐτὰ νὰ μὴν ἔχουμε τὰ ἐξωτερικὰ σημάδια τῶν δέκα λεπρῶν. Αὐτὴ τὴν ἀνταρσία τὴν καταλαβαίνουμε ἄν ἐξετάσουμε τὸν τρόπο ποὺ θέλουμε νὰ ζοῦμε, ἄν δηλαδὴ θέλουμε νὰ ζοῦμε μόνοι μας καὶ γιὰ τὸν ἑαυτό μας, μακριὰ ἀπὸ τὸ Θεὸ καὶ τοὺς ἄλλους ἀνθώπους. Ἀκόμα, τὴν καταλαμβαίνουμε ὅταν παρατηροῦμε ὅτι διαχειριζόμαστε τὰ πράγματα αὐτοὺ τοῦ κόσμου σὰν νὰ μὴν ὑπάρχει ὁ Θεός. Ὅταν θεωροῦμε πὼς ὅτι μᾶς συμβαίνει σ’ αὐτὸ τὸν κόσμο καὶ τὰ καλὰ καὶ τὰ κακά, ἀφοροῦν ἐμὰς τοὺς ἴδιους καὶ ὑπάρχουν μόνο γιὰ μᾶς.


Πολλὲς φορὲς ἔχουμε μιὰ παρεξηγημένη ἰδέα γιὰ τὴν κρίση τοῦ Θεοῦ: τὸν βλέπουμε σὰν κάποιο δικαστὴ ποὺ εἶναι ἕτοιμος νὰ κρίνει τὶς συγκεκριμένες πράξεις μας μία πρὸς μία, καὶ βάσει αὐτῶν νὰ μᾶς στείλει στὸν παράδεισο ἤ στὴν κόλαση. Κι ἀπ’ τὴν ἄλλη πλευρά, πολλοὶ ἀπὸ μᾶς – οἱ περισσότεροι στὶς μέρες μας – βλέπουν τὸ Χριστὸ σὰν κάποιο ποὺ ἔχει παραιτηθεῖ ἀπὸ τὴν κρίση του: νομίζουν πὼς ὁ Χριστὸς μᾶς εἶναι ὑποχρεομένος ἐπειδὴ ἐρχόμαστε στὴν ἐκκλησία - ἐρχόμαστε στὸν ναό, τοῦ κάνουμε τὴν χάρη νὰ μᾶς δεῖ, καὶ στὴ συνέχεια τὸν ἀφήνουμε ἐδῶ καὶ γυρίζουμε στὰ σπίτια μας, στὶς δουλειές μας, στὶς ὑποθέσεις μας, ἐκεῖ ὅπου ἐκείνος δὲν ὑπάρχει. Κάνουμε ὅμως λάθος, τὸ λάθος τῶν ἐννέα λεπρῶν. Ὅπως δηλαδὴ ἐκείνους ὁ Χριστὸς συνέχιζε καὶ μετὰ τὴ θεραπεία τους νὰ τοὺς κρίνει, νὰ καταδικάζει τὴ στάση τους καὶ νὰ φωνάζει δυνατὰ ὅτι δὲν συμφωνεῖ μαζί τους, μὲ τὸν ἴδιο τρόπο κρίνει καὶ μᾶς, ὅταν συμμετέχουμε στὰ ἅγια μυστήρια χωρὶς νὰ συνδυάζουμε τὴν πράξη μας αὐτὴ μὲ τὶς ἐντολές τοῦ Θεοῦ καὶ τοὺς ἐδελφούς μας. Ὁ Χριστὸς μᾶς κρίνει καὶ ἀπαιτεῖ ἀπὸ μᾶς νὰ ζοῦμε καὶ νὰ αἰσθανόμαστε παιδιά του - ἔτοιμοι νὰ τὸν δοξάσουν.

Ἀγαπητοὶ ἀδελφοί, οἱ ἄνθρωποι θέλουν νὰ τὰ βλέπουν ὅλα ὄμορφα. Δἐν ἀντέχουν τὴν ἀσχήμια. Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ λεπροὶ ἔπρεπε νὰ ζοῦν μακριὰ ἀπὸ κατοικημένες περιοχές, γιὰ νὰ μὴν τοὺς βλέπουν οἱ ἄλλοι. Πίσω ὅμως ἀπὸ τὴ λέπρα βρισκόταν ἡ στραπατσαρισμένη εἰκόνα τοῦ Θεοῦ - αὐτὴ τὴν εἰκόνα δὲν μποροῦσαν οἱ ἄνθρωποι νὰ δοῦν. Αύτὸ εἶναι ποὺ ὁ ἄνθρωπος γενικὰ δὲν ἀντέχει, αὐτὸ εἶναι ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ δεῖ. Αὐτὴ τὴν ἀσχήμια δὲν μπορεῖ νὰ ὑποφέρει. Καὶ ὅταν ὁ Χριστὸς ἀνέβηκε στὸ Σταυρό, ὅπως γράφει ἡ Ἁγία Γραφή, δὲν εἶχε κάλος, δὲν εἶχε εἶδος, χάθηκε ἡ ὁμορφιά του, δὲν φαινόταν ἄνθρωπος – τέτοια ἦταν ἡ κατάστασή του ἀπὸ τὴν μεγάλη ταλαιπωρία. κι ὅμως, σ’ αὐτὴ τὴν κατάσταση ἔδειξε τὴν ἀληθινὴ εἰκόνα του: τὴν ἀληθινὴ εἰκόνα τοῦ ἀνθρώπου ποὺ τηρεὶ τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτὸ, παρότι δὲν εἶχε κάλλος οὔτε εἶδος, ἔγινε ὁ ὀμορφότερος ἄνθρωπος στὸν κόσμο, μὲ ἀποτέλεσμα, ὅπως λέει ὀ προφήτης, νὰ γίνει καὶ ὁ ἐλκυστικότερος τῶν ἀνθρώπων: βλέποντάς τον στὸ Σταυρό, οἱ ἄνθρωποι ἐκστασιάζονται καὶ θέλουν νὰ τὸν ἀκολουθήσουν.

Οἰ πληγὲς λοιπὸν ποὺ ἔρχονται στοὺς ἀνθρώπους μπορεῖ νὰ ἔχουν πολλὲς αἰτίες ἤ μπορεῖ και νὰ μὴν ἔχουν καμιὰ σχέση μὲ τὴν ἁμαρτία. Ἐνδέχεται ὅμως νὰ εἶναι καὶ σημάδια τοῦ Θεοῦ - μιὰ πρόκληση νὰ μετανοήσουμε, νὰ ἔρθουμε σὲ ἐπίγνωση τοῦ τί εἶναι ὀ Θεὸς καὶ τί θέλει ἀπὸ μᾶς. Μακάρι νὰ μᾶς ἀξιώσει ὄλους.


Πηγή: π. ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΠΙΝΑΚΟΥΛΑΣ
Εν Βάρη, 20-01-2013

Αλβανικά πρωτοσέλιδα Κυριακής
Υφ.Εξ Τσιάρας: Η Ελληνοαλβανική Συμφωνία Οριοθέτησ...
 
  1. Σχόλια (0)

  2. Σχολίασε

Σχόλια (0)

Δεν υπάρχει κάποιο σχόλιο στο άρθρο

Αφήστε τα σχόλια σας

Συνημμένα (0 / 3)
Share Your Location

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ

Μπορείτε να μας βρείτε και να συνδεθείτε μαζί μας στα παρακάτω μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Ακολουθήστε μας:


Η σελίδα είναι αφιερωμένη στην μνήμη του Γιώργου Γκιώνη