Σε έναν φαύλο κύκλο πολιτικής στασιμότητας έχει παγιδευτεί η Συνέλευση του Κοσσυφοπεδίου από τις 15 Απριλίου, καθώς οι βουλευτές δεν έχουν καταφέρει να συγκροτήσουν το νέο, ένατο νομοθετικό σώμα μετά τις εκλογές της 9ης Φεβρουαρίου. Την Κυριακή πραγματοποιήθηκε η έβδομη απόπειρα υπέρβασης της κρίσης, με τη συνεδρίαση να ξεκινά στις 10:00. Παρ’ όλα αυτά, όπως και στις προηγούμενες φορές, η Albulena Haxhiu έλαβε μόλις 57 θετικές ψήφους, έναντι 41 αρνητικών και τριών αποχών.
Οι πολιτικές δυνάμεις παραμένουν αμετακίνητες στις θέσεις τους σχετικά με την υποψηφιότητα της Haxhiu για την προεδρία της Συνέλευσης. Το Δημοκρατικό Κόμμα (PDK) και η Συμμαχία για το Μέλλον του Κοσσυφοπεδίου (AAK) επιμένουν ότι το Vetëvendosje πρέπει να προτείνει νέο υποψήφιο, κατηγορώντας τη Haxhiu ότι συμβολίζει τη διαίρεση. Από την άλλη, ο Δημοκρατικός Σύνδεσμος του Κοσσυφοπεδίου (LDK) δηλώνει απερίφραστα ότι δεν θα στηρίξει καμία υποψηφιότητα από το Vetëvendosje.
Το ίδιο το Vetëvendosje παραμένει αμετακίνητο, ξεκαθαρίζοντας πως δεν πρόκειται να αποσύρει την υποψηφιότητα της Haxhiu, επιτείνοντας έτσι το πολιτικό αδιέξοδο. Ο πρόεδρος της συνεδρίασης, Avni Dehari, διέκοψε τις εργασίες, ορίζοντας τη συνέχισή τους για την Τρίτη 29 Απριλίου στις 10:00.
Η διαδικασία συγκρότησης της νέας Συνέλευσης ξεκίνησε στα μέσα Απριλίου, αλλά οι βαθιές διαφωνίες μεταξύ Vetëvendosje και αντιπολίτευσης καθυστέρησαν ακόμα και τα βασικά διαδικαστικά βήματα, όπως την επικύρωση των εντολών και την ορκωμοσία των νέων βουλευτών. Αν και αυτές οι διαδικασίες ολοκληρώθηκαν στη δεύτερη συνεδρίαση, οι προσπάθειες εκλογής προεδρείου απέτυχαν επανειλημμένα, μετρώντας πλέον έξι άκαρπες ψηφοφορίες.
Στις εκλογές της 9ης Φεβρουαρίου, το Vetëvendosje αναδείχθηκε πρώτο κόμμα με 48 έδρες, ακολουθούμενο από το PDK με 24, το LDK με 20, τη συμμαχία AAK–Nisma με 8 και τη Σερβική Λίστα με 9 έδρες. Το μικρότερο κόμμα «Për Liri, Drejtësi dhe Mbijetesë» κατέχει μία έδρα, ενώ 10 επιπλέον έδρες εκπροσωπούν μειονοτικές ομάδες εκτός των Σέρβων.
Παρά τις επανειλημμένες συνεδριάσεις και τις διαπραγματεύσεις, το πολιτικό αδιέξοδο επιμένει, με τις ανησυχίες για παρατεταμένη θεσμική παράλυση να εντείνονται και να απειλούν την ομαλή λειτουργία του κράτους.
