Συνεχίζοντας την περιήγηση στην σελίδα μας αποδέχεστε την χρήση της τεχνολογίας cookies.

Χειμάρρα του Κ.Παλαμά (ποίημα)

Χειμάρρα του Κ.Παλαμά (ποίημα)

 

 

Τέλος να πήρε ο πόλεμος; Άλλος δεν είναι αγώνας;

Ελλήνων ιεροί λόχοι,

για ύπνο βαρύ σας δέχτηκε της δόξας ο λιμιώνας;

Η δάφνη αμάραντη; - Όχι!

 

Λαλούμενα ξενύχτηδων. Σωπάτε, χαροκόποι!

-Ω σπαθωτή κιθάρα

τυρταία, φόρεσε πύρινη, μπροστά στην κρύαν Ευρώπη

κορώνα τη Χειμάρρα!

 

 

…Στα Χειμαρριώτικα βουνά ροβόλα, τα τουφέκια

τ’ άγρια συντρόφεψέ τα,

με της πατρίδας την ψυχή και με τ’ αστροπελέκια

την άγια γη χαιρέτα.

 

…..Στους ξέγνοιαστους αλίμονο! Τους πρέπει να είναι δούλοι,

στον άρπαγα, τρομάρα!

Η Ελλάδα πού; Στην Ήπειρο. Δόξα στο Κακοσούλι,

Νίκη σ’ εσέ, Χειμάρρα!

 

Τα Γιάννενα ονειρεύονται, η Κρήτη ξαποσταίνει,

βουβή η Θεσσαλονίκη,

η Αθήνα ξεφαντώνει….Ποιος βογγάει σα να πεθαίνει;

-Χειμάρρα, ολόρθη! Οι λύκοι.

 

 

από το ποίημα "Χειμάρρα" του Κ.Παλαμά

Περισσότερα ποιήματα εδώ

 

Οι Αλβανοί «θάβουν» ελληνικά μνημεία στη Βόρειο Ήπ...
Τα εθνικιστικά παραληρήματα των αλβανικών μέσων εν...
 
  1. Σχόλια (3)

  2. Σχολίασε

Σχόλια (3)

This comment was minimized by the moderator on the site

ΑΤΤΙΚΗ 23-7-18

Αδέρφια μου,
ταχύτερη απ’ τον φτεροσάνταλον Ερμή
το νέο μάς ήρθε του ξολοθρεμού σας.
Ένα όνειρο πικρό τα φρένα εξέσχισε των Ολυμπίων
τον γαληνό ταράζοντάς τους ύπνο.
Οι Συμπληγάδες της ψυχής μας
ακίνητες μιας κι άνοιξαν εμείναν
ακέριο αφήνοντάς το να περάσει το καράβι
της Θλίψης, της Οργής και των Συγκλονισμών.
Στην πλώρη του επάνω
πελιδνός
χωρίς φωνή και πρόσωπο
της Τραγωδίας ο άγγελος να διασαλπίζει:
“ΔΕΚΑΔΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΕΚΡΟΙ!”

Ο απρόσμενος χαμός σας
στις πιο ψηλές κορφές του Πόνου μάς ανέβασε.
Εκεί που κόβεται η ανάσα,
εκεί που άλαλα τα χείλη μένουν,
εκεί που δεν μπορεί το δάκρυ ν’ αναβλύσει-
εκεί στερρό που υψώνεται το κάστρο της Οδύνης
με τα τριακόσα εξηνταπέντε δίκοπα της Φτώχειας
ασήμαντα να κείνται τώρα κάτου-ευτελισμένα.

Οι ώρες μας
στην Άβυσσο της Λύπης βυθισμένες
δεν αλλάζουν πια.
Η υπομονή αδέρφια μου
έφτασε ξάφνω
στο ακρόχειλο του πιο βαθιού γκρεμού της
βλέποντας κάτω
αθέλητη υποψήφια αυτόχειρ.

Στο πανηγύρι ετούτο του Χαμού,
στο χώμα της πατρίδας μας επάνω
η Φρίκη την πιο πλούσια της πραμμάτια εξεδίπλωσε
κι απλόχερα τη σκόρπισε εναγύρω.

Μέσα στων δέντρων τους κριγμούς
μες στον ορυμαγδό
μες στο φρικώδες ξάφνιασμα
φωνές ακούονταν ικετευτικές
από το κάθε στόμα:
«Αδέρφια μας μη φεύγετε! Σταθείτε!”

Όμως η Μοίρα εσάς σας είχε κιόλας ξεχωρίσει.
Και σας πήρε.
Και το άρωμα έμεινε χωρίς αγέρα
το στόλισμα χωρίς γυναίκα
η αγάπη δίχως αγκαλιά.

Αδέρφια μας
τώρα κοιμόσαστε ήρεμα
γλυκά και αλαφρά.
Τώρα στο χώμα ανθούν τα όνειρά σας.
Κι οι αναμνήσεις σας-όσες προλάβατε να φτιάξετε-
στα φύλλα των τριαντάφυλλων ακούμπησαν θλιμμένες.

This comment was minimized by the moderator on the site

Την συνηθεια του να πετσοκοβεται το συγκεκριμενο ποιημα ποτε δεν την καταλαβα. Γιατι δεν το δημοσιευετε ολοκληρο;

Δεν υπάρχει κάποιο σχόλιο στο άρθρο

Αφήστε τα σχόλια σας

Συνημμένα (0 / 3)
Share Your Location

Απ' το Facebook μας

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ

Μπορείτε να μας βρείτε και να συνδεθείτε μαζί μας στα παρακάτω μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Ακολουθήστε μας:


Η σελίδα είναι αφιερωμένη στην μνήμη του Γιώργου Γκιώνη