Στις 22 Μαρτίου 1992 οι βουλευτικές εκλογές στην Αλβανία, ανακοίνωσε ο Αλία μεπροεδρικό διάταγμα. Αμφιβολίες εκφράζουν οι ξένοι παρατηρητές για την δημοκρατικότητα των εκλογών αυτών. Κανένα από τα αλβανικά κόμματα, τα οποία ήθελαν την ψήφο της ΕΕΜ, δεν κατέκριναντην αδικία που διαπράχτηκεεις βάρος της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, αποκλείοντάς την να συμμετάσχει ως εκλογικό υποκείμενο. Μόνο το Φόρουμ Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Αλβανίας κατάγγειλε την απόφαση του αλβανικού Κοινοβουλίου για τον αποκλεισμό της Ομόνοιας από τις βουλευτικές εκλογές. Το Γενικό Συμβούλιο ευχαρίστησε τη στάση του Φόρουμ. Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου γράφει στον κ. Ισλάμι, Πρόεδρο της αλβανικής Βουλής: «Η «Ομόνοια» πρέπει να μπει στην αλβανική Βουλή, αλλιώς θα επανεξετάσουμε το «στάτους» της Αλβανίας στους Διεθνείς Οργανισμούς».
Τελικά η «ΟΜΟΝΟΙΑ», διαμέσου του κόμματος ΕΑΔ πήρε μέρος στις εκλογές. Στην ΕΑΔ, όμως, προβάλλονται αμέτρητα εμπόδια με εμφανή στόχο να αποκλειστεί από τις εκλογές. Ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών Α. Σαμαράς, ενεχείρισε στον Αμερικανό ομόλογό του την επιστολή του προέδρου του κόμματος ΕΑΔ στην οποία διατυπώνονται ορισμένες καταγγελίες. Η ίδια επιστολή επεδόθη στη ΔΑΣΕ, το Συμβούλιο της Ευρώπης, την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και τις διπλωματικές αντιπροσωπείες κοινοτικών χωρών στα Τίρανα. Η προκλητική στάση της αλβανικής εξουσίας προκαλεί την εκ νέου παρέμβαση της Διεθνούς Κοινότητας (Συμβούλιο της Ευρώπης) για να ανοίξει ο δρόμος για τη συμμετοχή της ΕΑΔ στις δεύτερες πολυκομματικές εκλογές στην Αλβανία.
Στις 20 Μαρτίου, σημειώνεται το πρώτο αιματηρό προεκλογικό επεισόδιο στις νέες εκλογές στην Αλβανία. 36 ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες. Αλβανοί αστυνομικοί πυροβολούν απροειδοποίητα κατά αυτοκινήτου σε προεκλογική αποστολή στη Δρόπολη τραυματίζοντας θανάσιμα ένα μέλος της εκλογικής ομάδας του υποψήφιου βουλευτή της ίδιας περιφέρειας. Το επεισόδιο προκαλεί την διαμαρτυρία χιλιάδων Ελλήνων οι οποίοι, την επόμενη μέρα, ξεχύθηκαν στους δρόμους της πόλης του Αργυροκάστρου σε πορείες διαμαρτυρίας κατά της αστυνομίας και των αρχών. Αποτέλεσμα όλων αυτών των ενεργειών είναι ώστε η ΕΑΔ να βγάλει μόνο δύο βουλευτές στις μονοεδρικές Αργυροκάστρου και Αγίων Σαράντα: Το Θωμά Μήτσιο και τον Κώστα Μακαριάδη.
«Ψήφισαν υπέρ ΚΕΑΔ, που στηρίζει ολόπλευρα η ΟΜΟΝΟΙΑ, 62,9%. Τα ελληνικά χωριά 95,28%, υπόλοιποι 17,70%. Ο ελληνισμός αυτού του τμήματος της Β. Ηπείρου, ψήφισε με τόσα ψηλά ποσοστά για την παραπέρα ανάπτυξη της εθνικής μας ταυτότητας. Θα αγωνιστούμε για την πλήρη αναγνώριση και την εφαρμογή στην πράξη όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ατομικών ελευθεριών. Θ’ αγωνιστούμε σκληρά ώστε ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός να μπορέσει να επιζήσει στα πατρώα εδάφη», θα δηλώσει ο βουλευτής Κώστας Μακαριάδης για το γεγονός αυτό.
Βαγγέλης Παπαχρήστος / sfeva.gr
Αποκλείουν όποιον θέλουν και μετά μιλάνε για δίκαιες διαδικασίες. Η ιστορία επαναλαμβάνετε, πάντα βολικά για τούς ίδιους.
ρε φίλε, στην αλβανία το ’92 τι παίχτηκε; οι ψηφοφορίες τότε καθόλου χαλαρά. μιλάμε για σκάνδαλο, καθόλου δίκαιο αυτό.
Η στρατηγική απαξίωση συγκεκριμένων φορέων εκείνη την εποχή, αποκάλυψε τις βαθύτερες προθέσεις του συστήματος.
Χαχα, «δημοκρατία» με το στανιό. Οι άλλοι κοιτούσαν απλά. Τι να πεις. Να ‘ταν η μόνη φορά που γίνονταν τέτοια.
πολύ κακό αυτό που έγινε με την παράταξη τότε. δείχνει πόσο δύσκολα ήταν τα πράγματα για την ομογένεια εκεί.
πάλι τα ίδια; λυπηρό να βλέπεις ότι ιστορικά επαναλαμβάνονται τέτοιες αδικίες. καθόλου περίεργο.
Δημοκρατία στα λόγια… Όταν πετάς έξω όσους δεν σε συμφερι, τι να περιμένεις; Οι σκοπιμότητες φενονται από μακριά.
Ψηφοφορία ’92, με ‘δημοκρατία’ για την πάρτη τους. Αποκλείουν, αλλά ζητούν ψήφο. Ναι, καλά. Τίποτα δεν άλλαξε. Same old story.
Η τότε εκλογική διαδικασία στην Αλβανία φανερώνει βαθύτερες γεωπολιτικές ισορροπίες. Ο παραγκωνισμός εγείρει σοβαρά ερωτήματα δημοκρατικής νομιμοποίησης.
μα καλά ρε φίλε, πώς γίνεται να έκοψαν έτσι μια παράταξη τότε; πολύ περίεργο ακούγεται αυτό, χαλαρά.
ρε φίλε, πώς έγιναν έτσι τα πράγματα το ’92; όλοι σιωπηλοί μπροστά στην αδικία; όχι και τόσο χαλαρά.
Δήθεν δημοκρατία στην Αλβανία. Αφού βγάζουν εκτός τα κόματα που θέλουν, τι να περιμένεις; Οι άλλοι σίγουρα πήραν το κομάτι τους.