Σαν σήμερα δολοφονείται από τις τουρκικές κατοχικές δυνάμεις της Κύπρου ο Σολωμός Σολωμού, ενώ η ημέρα δολοφονίας του (14η Αυγούστου του 1996) έχει μείνει στην ιστορία ως η «δεύτερη εισβολή του Αττίλα».
Ήταν σαν σήμερα όταν μία ομάδα Ελληνοκυπρίων διαδηλωτών κατευθύνονταν προς τα οδοφράγματα της Δερύνειας, με σκοπό να εναποθέσει λουλούδια και άλλα σύμβολα τιμής και μνήμης στον τόπο όπου έλαβε χώρα το άγριο έγκλημα της δολοφονίας του Τάσου Ισαάκ λίγες ημέρες πριν.
Της όλης ελληνοκυπριακής διαμαρτυρίας ακολούθησαν επεισόδια όπως πετροβολισμοί και συνθήματα, ώσπου ο 26χρονος Σολωμός Σολωμού κατάφερε να ξεφύγει από τους Κυανόκρανους του ΟΗΕ και μπήκε στην Νεκρή Ζώνη. Οι διαδηλωτές πίσω του του φώναζαν όμως εκείνος κινήθηκε προς τον ιστό της τουρκικής σημαίας, αποφασισμένος να την κατεβάσει.
Κατάφερε να σκαρφαλώσει επάνω στο κοντάρι, όταν Τούρκοι ελεύθεροι σκοπευτές από το απέναντι φυλάκιο, τον πυροβόλησαν εν ψυχρώ.
Η σφαίρα τον είχε πετύχει στο λαιμό και ο θάνατός του ήταν ακαριαίος.
Παρόλα ταύτα οι Τούρκοι συνέχισαν να πυροβολούν προς το μέρος των διαδηλωτών, προκαλώντας και άλλους τραυματισμούς ακόμη και σε κυανόκρανους.
Η κηδεία του μάρτυρα Σολωμού Σολωμού τελέστηκε παρουσία πλήθους κόσμου, στις 16 Αυγούστου του 1996, στο Παραλίμνι, ενώ μνημόσυνα στη μνήμη του ίδιου και του Τάσου Ισαάκ, γίνονται ανελλιπώς κάθε χρόνο, με έντονη αύξηση των παρευρισκόμενων
Όσο για τους δράστες της δολοφονίας, εντοπίστηκαν και εκδόθηκαν εναντίον τους διεθνή εντάλματα σύλληψης. Ήτανε πέντε στον αριθμό και ήταν όλοι τους αξιωματούχοι του ψευδοκράτους και ακόμη «καταζητούνται» από την Interpol.
Μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει καμία σύλληψη των δολοφόνων ενώ κάποιοι από αυτούς βρίσκονται στην ενεργή πολιτική σκηνή του ψευδοκράτους.
Η μνήμη της τραγωδίας στη Δερύνεια αναδεικνύει την αδήριτη ανάγκη διπλωματικών πρωτοβουλιών για την επίλυση του Κυπριακού.
Eiste kala? Gia ti milate pali? Auto poly palia istoria. Na pate mprosta. Oxi panta ta idia.
Πώς γίνεται να περνούν τα χρόνια και αυτή η αδικία να μένει ζωντανή; Δεν ξεχνάμε τίποτα.
Ma kala, akoma me autes tis istories? Kala na pathoun osoi provokatsia kanoun. Poli fash toso kairo.
κάθε φορά που το σκέφτομαι με πιάνει στεναχώρια. τέτοια γεγονότα πρέπει να παραμείνουν ζωντανά στο μυαλό μας. είναι σημαντικό.