Στις 11 Αυγούστου του 1996, δολοφονήθηκε ο Τάσος Ισαάκ. Ο 24χρονος Κύπριος ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από Τουρκοκύπριους αστυνομικούς και άλλους παρακρατικούς, στην ουδέτερη Ζώνη του ΟΗΕ στην Κύπρο.
Ο Τάσος Ισαάκ ήταν ένας νεαρός Κύπριος αντικατοχικός διαδηλωτής, ενώ η στυγερή δολοφονία του δυστυχώς αποτελεί την τραγική κατάληξη της μεγάλης Αντικατοχικής Πορείας που διοργάνωσε το 1996 η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσικλετιστών, με αφετηρία το Βερολίνο και τερματισμό στην Κατεχόμενη Κερύνεια.
Η πορεία είχε ξεκινήσει στις 2 Αυγούστου από την Πύλη του Βραδεμβούργου, συνέχισε σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και κατέληξε στην Κύπρο στις 10 Αυγούστου, με σχέδιο της επομένης ημέρας, οι Ευρωπαίοι , να διαδηλώσουν, μέσω της πορείας τους, στα Κατεχόμενα.

Το κατοχικό καθεστώς είχε απειλήσει τους μοτοσικλετιστές πως εάν θα εισέρχονταν στα Κατεχόμενα εδάφη τα άνοιγε πυρ εναντίον τους, ενώ οι διοργανωτές ματαίωσαν την πορεία τους μετά από συνεννόηση με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκο Κληρίδη, διοργανώνοντας εκδήλωση στο Μακάριο Στάδιο.
Ωστόσο η «σπασμένη» πορεία κατευθύνθηκε προς τις κατοχικές αρχές στις οποίες είχανε ενταχθεί και ομάδες των Γκρίζων Λύκων καθώς και άλλοι παρακρατικοί.
Ο Tάσος Iσαάκ, προσπαθώντας να βοηθήσει έναν άλλον Eλληνοκύπριο, τον οποίο κτυπούσαν οι Τούρκοι, δέχθηκε κι εκείνος επίθεση και έτσι πέφτοντας στο χώμα.
Έπειτα τον περιτριγύρισαν Τούρκοι και Τουρκοκύπριοι αντιδιαδηλωτές καθώς και μέλη της λεγόμενης αστυνομίας του ψευδοκράτους.
Άρχισαν να τον κτυπούν επανειλημμένα με πέτρες, ρόπαλα και λοστούς, μέχρις ότου εξέπνευσε.
Εκτός αυτού, ενοχική ήτανε και η στάση κάποιων μελών της Eιρηνευτικής Δύναμης του ΟΗΕ, τα οποία ήταν παρόντα στο έγκλημα, ενώ άφησαν τους δήμιους να χτυπάνε ανελέητα τον Ισαάκ.
Στους κυρίους καθοδηγητές της δολοφονίας του Τάσου Ισαάκ, ήταν ο αρχηγός του παραρτήματος των Γκρίζων Λύκων στα Κατεχόμενα, ο Mεχμέτ Aρσλάν.
Ο Έλληνας Τάσσος Ισαάκ άφησε πίσω του την έγκυο σύζυγό του, συνεπώς και το αγέννητο παιδί τους.
Τέλος σημειώνεται πως οι δολοφόνοι του κυκλοφορούν ακόμη ελεύθερη, ενώ ένας εξ αυτών εκλέχθηκε βουλευτής στην βουλή του ψευδοκράτους.


αυτή η μέρα μας φέρνει πάλι στον νου τον άδικο χαμό εκείνου του παιδιού. λυπηρό να θυμόμαστε, μα δεν πρέπει να ξεχνάμε.
Και κάθε χρόνο τα ίδια. Να ‘χουμε να λέμε. Τα ‘καναν μαντάρα τότε, εμείς τώρα απλά postάρουμε. Τελικά, τι;
Αυτές οι πράξεις βίας δεν δικαιολογούνται ποτέ. Πόσα χρόνια να περάσουν για να βρει ο τόπος μας λίγη ηρεμία; Η μνήμη καίει ακόμα.
πω ρε φίλε, πόσο άδικο! θυμάμαι ακόμα εκείνη την ιστορία. 24 χρονών, έτσι; κρίμα, αλήθεια όλο αυτό.
auto to perastiko me ton isaak to thymamai san twra pos mas to ekane i tourkia i alitissa pali
Η θλιβερή απώλεια εκείνου του νεαρού υπογραμμίζει τις διαχρονικές εντάσεις και τις ελλείψεις στην εδαφική κυριαρχία. Γεωπολιτική αστάθεια και διεθνείς προκλήσεις.
Α, να το πάλι. Κάθε χρόνο η ίδια ιστορία, ίδια κατάληξη. Λες και κάποιος νοιάζεται, αλήθεια. Κάτι τυπικό.
Πάλι τα ίδια; Κάθε χρονο το θυμούνται για τα… ματια του κόσμου. Ο ΟΗΕ τι έκανε τότε; Μόνο κροκοδείλια δάκρια.