Ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και Πάσης Αλβανίας Ιωάννης μοιράστηκε το μήνυμά του ενόψει του Πάσχα. Η Μακαριότητά του εκφράζει ότι το Πάσχα είναι η ανάμνηση της Ανάστασης του Κυρίου Ιησού Χριστού και η θεμελιώδης αλήθεια της πίστης και της ζωής.
Στο μήνυμά του, ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης δεν παραλείπει να αναφερθεί και στον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο, ο οποίος εκοιμήθη στα τέλη Ιανουαρίου. Παρόλο που δεν είναι πλέον ανάμεσά μας, εκφράζει ότι παρηγορούμαστε, διότι ο Αναστάσιος μεσιτεύει για εμάς κοντά στον Θεό.
Το μύνημα:
«Προς τον Ιερό Κλήρο και τον πιστό λαό, Αγαπημένα παιδιά εν Κυρίω,
Το Πάσχα είναι η ανάμνηση της Ανάστασης του Κυρίου Ιησού Χριστού και η θεμελιώδης αλήθεια της πίστης και της ζωής μας. Αν δεν υπήρχε Ανάσταση, αν δεν είχε νικηθεί ο θάνατος, τότε το κήρυγμα και η πίστη μας θα ήταν μάταια (Α’ Κορ. 15:14), τονίζει ο μέγας Απόστολος, διότι μόνο μέσω της Ανάστασης του Κυρίου, η ανθρώπινη φύση έλαβε τη σημασία και το αληθινό της νόημα. Η νίκη Του επί του θανάτου είναι νίκη παγκόσμια, διαχρονική και πανανθρώπινη, νίκη για την οποία μπορεί να χαίρεται κάθε άνθρωπος. Κάθε άλλη νίκη στον κόσμο δημιουργούσε και συνεχίζει να δημιουργεί διαιρέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Όταν ένας κερδίζει, ένας άλλος χάνει. Ένας χαίρεται και ο άλλος λυπάται. Ενώ στη νίκη της Ανάστασης του Χριστού όλοι πρέπει να χαρούμε, διότι νικήθηκε ο θάνατος, ο κοινός εχθρός όλης της ανθρωπότητας.
Αυτό το Πάσχα δεν έχουμε ανάμεσά μας τον αγαπητό μας Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο. Όμως οι καρδιές μας παρηγορούνται γνωρίζοντας ότι εκείνος τώρα μεσιτεύει για εμάς κοντά στον Θεό, διότι ο Θεός δεν είναι Θεός νεκρών, αλλά ζωντανών. Πιστεύουμε ότι ο θάνατος δεν είναι το τέλος, αλλά η αρχή μιας νέας ζωής εν Θεώ. Αν ελπίζαμε στον Χριστό μόνο για αυτήν τη ζωή, θα ήμασταν οι πιο αξιολύπητοι απ’ όλους τους ανθρώπους.
Η Ανάσταση του Χριστού μας δυναμώνει και μας δίνει πίστη, μας προσφέρει ζωή από τη δική Του Ζωή, ζωή αγία, ζωή που καταλύει ακόμα και τον ίδιο τον θάνατο, ζωή ατέλειωτη, όπου η επίγεια εξουσία του θανάτου δεν έχει πλέον καμία δύναμη. Έχουμε πίστη, και η πίστη μας δεν είναι απλώς ένα συναίσθημα ή μια επιθυμία, αλλά βεβαιότητα θεμελιωμένη πάνω στον βράχο, που είναι ο Χριστός. Το Πνεύμα και ο Λόγος Του έσπειραν τον σπόρο της ζωής εκεί όπου βασίλευε ο θάνατος, μετέδωσαν φως εκεί όπου υπήρχε σκοτάδι, έφεραν χαρά εκεί όπου υπήρχε φόβος και θλίψη. Πέρασε μέσα από το νεκροταφείο της ανθρωπότητας, σπέρνοντας τα άνθη της αιωνιότητας.
Γνωρίζουμε όμως καλά τις δυσκολίες της παρούσας ζωής. Στον κόσμο υπάρχει αδικία και πόλεμοι, φτώχεια και κακουχίες, αρρώστιες και θάνατος, που συχνά οδηγούν τον άνθρωπο στην απόγνωση. Ο εγωισμός και η απληστία έχουν δηλητηριάσει και διαστρέψει τις ανθρώπινες σχέσεις, αποξενώνοντας και απομονώνοντας τους ανθρώπους μεταξύ τους. Η απομάκρυνση από τις αξίες, την αγάπη, τη δικαιοσύνη, τη συμπόνια, και ιδιαίτερα από την παρουσία του Θεού στην καθημερινότητά μας, δημιουργεί ένα πνευματικό σκοτάδι που θολώνει το μυαλό και παραμορφώνει το νόημα της ζωής. Το πνευματικό σκοτάδι αποτελεί το μεγαλύτερο εμπόδιο για την είσοδο στην αληθινή ζωή και απελευθέρωση.
Όμως, όσο μεγαλύτερο είναι το σκοτάδι, τόσο πιο απαραίτητο είναι το φως. Σε αυτήν την άγια ημέρα, όλοι καλούμαστε να συμμετάσχουμε σε αυτή τη χαρά, διότι μόνο βιώνοντας στη ζωή μας το λυτρωτικό φως της Ανάστασης, η ύπαρξή μας μπορεί να μεταμορφωθεί και να φτάσει στην πλήρη της διάσταση. Έχουμε τη βεβαιότητα ότι η αγάπη Του είναι δυνατότερη από το μίσος, η ζωή εν Αυτώ δυνατότερη από τον θάνατο, και η ελπίδα μας στον Χριστό δυνατότερη από την απόγνωση. «Αυτός είναι η ελπίδα μας» και, όπως λέει ο Προφήτης Ησαΐας, «όσοι ελπίζουν στον Κύριο θα ανανεώσουν τη δύναμή τους. Θα πετάξουν με φτερά σαν αετοί· θα τρέξουν και δεν θα κουραστούν, θα περπατήσουν και δεν θα αποκάμουν».
Αν ανάψει το φως της Ανάστασης στη ζωή μας, τότε και οι διαπροσωπικές σχέσεις θα φωτιστούν. Δημιουργηθήκαμε ως κοινωνικά όντα και κληθήκαμε να ζούμε σε κοινότητα με τους άλλους, να βοηθούμε ο ένας τον άλλον, διατηρώντας την αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπινου προσώπου, ιδιαίτερα των ανθρώπων που βρίσκονται σε ανάγκη και δυσκολία. Οι θυσίες, όπως και η θεραπεία, δεν είναι εύκολες, αλλά είναι απαραίτητες για τη θεραπεία μας. Διότι, αν δεν βιώσουμε τον πόνο του Σταυρού, δεν θα γευθούμε ούτε τη χαρά, ούτε τη ζωή, ούτε το φως της Ανάστασης.
Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές! Κατά το Πάσχα ψάλλουμε: «Τρέξτε και αναγγείλτε στον κόσμο ότι ο Κύριος αναστήθηκε, καταστρέφοντας τον θάνατο· Αυτός είναι ο Υιός του Θεού, ο Σωτήρας του ανθρωπίνου γένους!» Ίσως σήμερα, περισσότερο από ποτέ, ο κόσμος μας έχει ανάγκη το μήνυμα του Πάσχα, διότι η Ανάσταση δεν είναι απλώς ένα γεγονός του παρελθόντος, αλλά μια ζωντανή εμπειρία για κάθε εποχή, κάθε γενιά και κάθε άνθρωπο, που φέρνει ελπίδα, φως και χαρά στη ζωή μας και δεν μας αφήνει να βουλιάξουμε στη θάλασσα της λύπης. Όσο δύσκολα κι αν είναι τα προβλήματά μας, η Ανάσταση του Χριστού μας υπόσχεται ένα τελείως διαφορετικό μέλλον.
Η Ανάσταση του Χριστού δεν είναι ένα γεγονός και μια γιορτή που αφορά μόνο Εκείνον, αλλά και εμάς, διότι μας έκανε μετόχους της Αναστάσεώς Του, μέσα από το πλήρωμα της ανθρώπινης φύσης Του. Η Ανάστασή Του αγγίζει και μεταμορφώνει όλους τους ανθρώπους, δίνοντας στη ζωή του ανθρώπου νέα πνοή και δείχνοντάς του την τελική ολοκλήρωση της ανθρώπινης φύσης. «Αυτός που σήμερα αναστήθηκε», γράφει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, «θα ανανεώσει και εμένα στον πνεύμα και θα με ενδύσει με τον καινούργιο άνθρωπο». Το Πάσχα μάς καλεί να αγκαλιάσουμε ο ένας τον άλλον και, λόγω της ζωοποιού Αναστάσεως του Χριστού, να συγχωρήσουμε ο ένας τον άλλον σε όλα, ώστε να μπορέσουμε με καθαρή καρδιά να αναφωνήσουμε: «Χριστός Ανέστη!»
Με αγάπη στον Αναστάντα Κύριο, Ιωάννης» Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και Πάσης Αλβανίας
