Συνεχίζοντας την περιήγηση στην σελίδα μας αποδέχεστε την χρήση της τεχνολογίας cookies.

Πανηγύρισε με τον αετό της «Μεγάλης Αλβανίας» ο Μουστάφι

Πανηγύρισε με τον αετό της «Μεγάλης Αλβανίας» ο Μουστάφι

Σε νέα... μάστιγα του ποδοσφαίρου έχει αρχίσει να μετατρέπεται ο πανηγυρισμός με αλβανικό αετό από ποδοσφαιριστές που κατάγονται από την Αλβανία, αλλά αγωνίζονται σε άλλες εθνικές ομάδες, με τον Σκόντραν Μουστάφι να προστίθεται στους παίκτες που προκαλούν την κοινή γνώμη της δεύτερης πατρίδας του, μετά το γκολ του με την Άρσεναλ.

Ο Σκόντραν Μουστάφι άνοιξε το σκορ και το δρόμο της Άρσεναλ για τη νίκη με 2-3 μέσα στην έδρα της Κάρντιφ, όμως ο πανηγυρισμός του είναι αυτός που τον έχει ήδη φέρει στο προσκήνιο, με… αρνητικό τρόπο.

Σε μία εποχή που στο εσωτερικό της εθνικής Γερμανίας επικρατεί αναστάτωση από τις καταγγελίες του Οζίλ για ρατσισμό, εξαιτίας της τουρκικής καταγωγής του, ο Γερμανός αμυντικός των Λονδρέζων, έβαλε εκ νέου «φωτιά» στα σχόλια, κάνοντας τον «αλβανικό αετό», μετά το γκολ του στην Ουαλία.

Με το κόρνερ από το οποίο προήλθε το γκολ μάλιστα, να εκτελείται από τον Τσάκα, που είχε επίσης βρεθεί στο επίκεντρο της κριτικής μετά από το δικό του αντίστοιχο πανηγυρισμό σε ματς της Εθνικής Ελβετίας στο Μουντιάλ, αφού και εκείνος φορά τα χρώματα των Ελβετών και όχι της Αλβανίας. Οι δύο ποδοσφαιριστές έχουν αλβανική καταγωγή, αλλά επέλεξαν άλλες εθνικές ομάδες, γεγονός που δημιουργεί σάλο κάθε φορά που πανηγυρίζουν με αυτόν τον τρόπο.

Ο Μουστάφι δε είναι πολύ πιθανό να τιμωρηθεί και από την διοργανώτρια αρχή της Πρέμιερ Λιγκ, αφού απαγορεύει κάθε μη αθλητικό μήνυμα από τους ποδοσφαιριστές της λίγκας.

Πηγη:newsit.gr

Μια ημέρα στα ελληνο-αλβανικά σύνορα
Σε Αλβανοτουρκική «μέγγενη» η Ελλάδα και τα Βαλκάν...
 
  1. Σχόλια (0)

  2. Σχολίασε

Σχόλια (0)

Δεν υπάρχει κάποιο σχόλιο στο άρθρο

Αφήστε τα σχόλια σας

Συνημμένα (0 / 3)
Share Your Location

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ

Μπορείτε να μας βρείτε και να συνδεθείτε μαζί μας στα παρακάτω μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Ακολουθήστε μας:


Η σελίδα είναι αφιερωμένη στην μνήμη του Γιώργου Γκιώνη