Συνεχίζοντας την περιήγηση στην σελίδα μας αποδέχεστε την χρήση της τεχνολογίας cookies.

«Θα περιμένω τα κόκαλα του πατέρα μου, ελπίζω…»

«Θα περιμένω τα κόκαλα του πατέρα μου, ελπίζω…»

Ο 78χρονος συνταξιούχος του ΟΓΑ Γιάννης Χαρισμανίδης, που ζει στη Μάνδρα, είναι από τους πρώτους Λαρισαίους που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του ΓΕΕΘΑ να δημιουργηθεί βάση δεδομένων ώστε να ταυτοποιηθούν τα οστά Ελλήνων που έχασαν τη ζωή τους στην Αλβανία κατά τη διάρκεια του πολέμου 1940 – ’41

Ο κυρ Γιάννης Χαρισμανίδης, 78 ετών σήμερα είναι από τους πρώτους Λαρισαίους που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ) να δώσουν αίμα για να δημιουργηθεί βάση δεδομένων ώστε να ταυτοποιηθούν τα οστά Ελλήνων που έχασαν τη ζωή τους στην Αλβανία κατά τη διάρκεια του Ελληνο - Ιταλικού πολέμου 1940 – 41.

Για τους υπόλοιπους ακούγεται απλό, σαν μια τυπική αιμοληψία δηλαδή, αλλά για τον 78χρονο συνταξιούχο του ΟΓΑ, η ταυτοποίηση των οστών του πατέρα του, αποτελεί ολόκληρο κεφάλαιο, είναι υπόθεση ζωής αφού στην ίδια του τη ζωή αφορά. Η διακρατική συμφωνία, αναζωπύρωσε τις ελπίδες να βρει τα οστά του ήρωα πατέρα του.

Ο Γιάννης Χαρισμανίδης δεν γνώρισε ποτέ τον πατέρα του, καθώς λίγους μήνες αφότου γεννήθηκε, ο στρατιώτης Αντώνης Χαρισμανίδης, ο πατέρας του δηλαδή, σε ηλικία 24 ετών έπεφτε νεκρός στο ελληνοαλβανικό μέτωπο. Ούτε και ο νεαρός στρατιώτης γνώρισε τον γιο του Γιάννη, παρά μόνο έμαθε πως έγινε πατέρας, όταν από το χωριό τού έγραψαν.

Με γράμμα έφθασε στη γενέτειρά του τη Μάνδρα και μια φωτογραφία του στρατιώτη Αντώνη Χαρισμανίδη που βρέθηκε τυχαία σε σπίτι συγχωριανού και παραδόθηκε μετά 35 χρόνια, στον γιο του Γιάννη.

Ο κυρ Γιάννης με χαρά μας άνοιξε το σπίτι του στη Μάνδρα όπου ζει, να μας υποδεχθεί, να κουβεντιάσουμε. Όσο του επέτρεπε δηλαδή η συγκίνηση, αφού κάθε φορά που αναφερόταν στον πατέρα του, βούρκωνε. Όπως με συγκίνηση μας έδειχνε και παλιές φωτογραφίες.

Αλλά όσο βούρκωνε, όσο τα βασανισμένα παιδικά του χρόνια γινόταν κόμπος στον λαιμό του, άλλο τόσο έδειχνε αποφασισμένος να επιμείνει στη διαδικασία. «Έχεις κουράγιο, θα επιμείνεις;» τον ρωτήσαμε. «Θα επιμείνω. Πατέρα δεν φώναξα, δεν θα επιμείνω;» απάντησε με ένταση.

ΟΡΦΑΝΟΣ

Ο Γιάννης Χαρισμανίδης γεννήθηκε στα τέλη του 1940, μάλλον Νοέμβριο. «Ποιον να ρωτήσω, ποιον μήνα;» μας λέει, «η μάνα μου με άφησε 3 μηνών στην κούνια, η γιαγιά με μεγάλωσε». Άλλωστε όπως σε όλα τα χωριά εκείνη την περίοδο, το τελευταίο που είχε σημασία ήταν να καταγραφεί, η ημέρα και ο μήνας που γεννήθηκε κάθε παιδί. Οι μεγαλύτεροι θυμόνταν μόνο τη χρονιά…

Ο πατέρας του, Αντώνης Χαρισμανίδης, μόλις είχε ολοκληρώσει τη θητεία του στον Στρατό και γύρισε στο χωριό, στη Μάνδρα, αλλά ατύχησε καθώς κηρύχθηκε ο πόλεμος. Έτσι βρίσκεται στο μέτωπο όπου μαθαίνει, από γράμμα, πως έγινε πατέρας ενώ γράφει σε συγχωριανό του και μαζί του στέλνει μια φωτογραφία, στρατιώτης.

Μια φωτογραφία που παραδόθηκε στον Γιάννη Χαρισμανίδη, μετά από 35χρόνια καθώς τυχαία ανακαλύφθηκε όταν κάποιος συγχωριανός «σκάλιζε» παλιές φωτογραφίες, των δικών του προσώπων.

Ο Αντώνης Χαρισμανίδης, μόλις 24 ετών, χάνει τη ζωή του στις 6 Φεβρουαρίου 1941 στο όρος Τρεμπεσίνα (βορειοδυτικά της Κλεισούρας) στις πολύνεκρες μάχες κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου για την κατάληψη της Τρεμπεσίνας, μιας περιοχής με μεγάλη στρατηγική σημασία.

ΦΤΩΧΟΣ

Ο Γιάννης Χαρισμανίδης, ορφανός από πατέρα και χωρίς μάνα, φτωχός – πάμφτωχος, μεγαλώνει με τη γιαγιά του. Μεγαλώνοντας, στο σχολείο «ρώτησα τη γιαγιά» όπως μας λέει «γιατί εγώ δεν έχω πατέρα όπως τα άλλα παιδιά;». «Η γιαγιά του γύρναγε την πλάτη και έβαζε τα κλάματα. Μετά που μεγάλωσα κατάλαβα. Πατέρα δεν γνώρισα, ούτε αυτός με είδε», λέει και βουρκώνει.

Πριν από 3 – 4 χρόνια ο Γιάννης Χαρισμανίδης πληροφορείται για μια προσκυνηματικού χαρακτήρα εκδρομή, του Συνδέσμου Εφέδρων Λάρισας στην Αλβανία. Με τη γυναίκα του συμμετέχει στην εκδρομή, στις περιοχές που επισκέπτονται ψάχνει στα 57 μνήματα που υπάρχουν. «Με τις φωτογραφίες και τα ονόματα» αλλά δεν βρίσκει τον τάφο του πατέρα του.

Περνά από την Τρεμπεσίνα και μας περιγράφει την περιοχή: «Δυο χαράδρες, δυο βουνά – κοφτά, τα κρατούσαν μέρες για να μην περάσουν οι Αλβανοί. Τους πλάκωσαν, τους έστειλαν αεροπλάνα και τους βομβάρδισαν. Το “γκρέμισαν” το βουνό από τις βόμβες, είναι ακόμη σημάδια… Έχουν εκκλησία εκεί, έχουν μνήματα, αλλά χωρίς ονόματα».

ΒΑΣΗ DNA

«Τώρα ψάχνουνε να βρούνε και έδωσα αίμα για DNA» προσθέτει ο κ. Χαρισμανίδης που προχθές, συνοδευόμενος από μέλη του Συνδέσμου Εφέδρων Λάρισας, πήγε στο 404 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο της Λάρισας, δίνοντας αίμα.

Προηγήθηκε η ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ που σημείωνε ότι, «από τις 22 Ιανουαρίου άρχισαν από την περιοχή Dragot (Tepelene) Αλβανίας, οι εργασίες αναζήτησης, εκταφής, προσδιορισμού της ταυτότητας και ενταφιασμού των Ελλήνων Πεσόντων Στρατιωτικών σε πολεμικές επιχειρήσεις στην Αλβανία κατά τη διάρκεια του Ελληνο - Ιταλικού πολέμου 1940 - ’41.

Οι ανωτέρω εργασίες εντάσσονται στο πλαίσιο υλοποίησης σχετικής διακρατικής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας καθώς και των συμφωνηθέντων στις 20 Δεκεμβρίου 2017 από τη Μεικτή Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων».

«Ας είναι καλά ο Σούρλας» τονίζει ο κ. Χαρισμανίδης αναφερόμενος στην πρωτοβουλία του πρώην Υπουργού και πρώην βουλευτή Μαγνησίας Γ. Σούρλα, για τους ήρωες της εποποιίας του ’40. Μια εθνική επέτειο που η χώρα τιμά με τυμπανοκρουσίες, παρελάσεις και πανηγυρικούς λόγους αλλά οι ήρωες, οι έλληνες πεσόντες, παραμένουν άταφοι, 78 χρόνια μετά.

Όσα και τα χρόνια του κυρ Γιάννη. «Έχεις ήρωα πατέρα μου έλεγαν οι στρατιωτικοί», τονίζει με περηφάνια σημειώνοντας παράλληλα την ευγένεια αξιωματικών και προσωπικού του 404 ΓΣΝ, προχθές που πήγε για να δώσει αίμα. «Θα περιμένω τα κόκκαλα του πατέρα μου, ελπίζω…» μας λέει, τοποθετώντας ξανά τις φωτογραφίες στη θέση τους…

Β.ΚΑΚΑΡΑΣ

ΑΙΜΟΛΗΨΙΕΣ ΣΤΟ 404 ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΛΑΡΙΣΑΣ

Βάση δεδομένων ταυτοποίησης DNA

Το ΓΕΕΘΑ ζητάει το DNA συγγενών πεσόντων στον ελληνο-ιταλικό πόλεμο προκειμένου να δημιουργηθεί βάση δεδομένων ταυτοποίησης. Η υλοποίηση της διαδικασίας ταυτοποίησης των εντοπιζόμενων οστών, απαιτεί τη λήψη δύο δειγμάτων αίματος από τους ενδιαφερόμενους εν ζωή συγγενείς των πεσόντων και ειδικότερα ενός δείγματος από τη μητρική «γραμμή» και ενός δείγματος από την πατρική «γραμμή».

Για την απαιτούμενη αιμοληψία οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθυνθούν αδαπάνως και στο 404 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Λάρισας. Εναλλακτικά οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθυνθούν σε οιοδήποτε ιδιωτικό μικροβιολογικό εργαστήριο από το οποίο θα πραγματοποιηθεί η απαιτούμενη αιμοληψία και τα δείγματα θα αποσταλούν (μέσω courier) στο 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών / Κέντρο Μοριακής Βιολογίας (Λεωφ. Μεσογείων 138 και Κατεχάκη, Τ.Κ.11525). Στην περίπτωση αυτή οι ενδιαφερόμενοι θα επιβαρυνθούν το ανάλογο κόστος.

Για τα οστά τα οποία ανευρίσκονται και καθοιονδήποτε τρόπο καθίσταται εφικτή η αναγνώρισή τους, θα ενημερώνονται από την αρμόδια Διεύθυνση του ΓΕΕΘΑ οι συγγενείς / απόγονοι του πεσόντα. Για οποιαδήποτε ερώτηση ή πληροφορία, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στα τηλέφωνα 210 6573274 - 6575020 της αρμόδιας Διεύθυνσης του ΓΕΕΘΑ (ΓΕΕΘΑ/Β1), κατά τις εργάσιμες ημέρες και ώρες.

Πηγή:eleftheria.gr

Αβραμόπουλος: H Αλβανία έχει τώρα μία ιστορική ευκ...
Οι μπουλντόζες εμφανίστηκαν και πάλι στην Χιμάρα μ...
 
  1. Σχόλια (0)

  2. Σχολίασε
Δεν υπάρχει κάποιο σχόλιο στο άρθρο

Αφήστε τα σχόλια σας

Συνημμένα (0 / 3)
Share Your Location

Βρείτε μας

Μπορείτε να μας βρείτε και να συνδεθείτε μαζί μας στα παρακάτω μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Ακολουθήστε μας:


Η σελίδα είναι αφιερωμένη στην μνήμη του Γιώργου Γκιώνη