With Michalis Pantoulas, the philologist, writer and politician, who passed away at the age of 74, we had a long acquaintance that developed into a sincere friendship.
Our first meetings were in his village, Polydoros, from the time when he was still a Prefectural Councilor and Deputy Prefect of Ioannina and we were students. Whether at the festival of Agia Kyriaki or in the village cafe, during the summer months, we would sit, almost always with us, his late father (who was proud – and rightly so – of his son), and in addition to food, we would also enjoy rich spiritual nourishment through discussions.
And this communication continued during his time as mayor of the municipality of Molossi, where he left behind a pioneering and substantial body of work, but also when he was a PASOK MP for Ioannina (2004-2012) who boldly highlighted both local and more general issues.
We often found him, we went there for journalistic reasons, to Gjirokastra, Aghios Saranda and various villages of the Greek Minority, as his interest in Northern Epirus Hellenism was great and his popularity in Northern Epirus circles was intense and widespread.
His study of the figure of Saint Cosmas of Aetolia, as well as the unexplored elements of his actions, resulted in the publication of the book entitled “COSMAS OF AETOLIA, ICONOGRAPHY. 1779-1961”. Mr. Pantoulas traveled the Balkans for 4 years and recorded 186 different iconographic representations of him.
ιερομάρτυρα από το θάνατό του το 1779 έως την αγιοκατάταξή του το 1961, παρουσιάζοντας το ποιος πραγματικά ήταν και το τι πραγματικά έκανε. Τον είχαμε συναντήσει στην Αλβανία, με τη φωτογραφική μηχανή στο χέρι, να φωτογραφίζει εικόνες του αγίου Κοσμά.
Ο Μιχάλης Παντούλας, με στηρίγματά του την πνευματική του καλλιέργεια και την ενάρετη καλλιτεχνία του, την καλλιέπειά του και την ορθόδοξη ευλάβειά του (ήταν πιστός ακέραια, μακριά από ψευδοευσεβισμούς), κατόρθωσε και ανέδειξε τον πατροΚοσμά ως μορφή υψηλής νοημοσύνης, υψηλής ευσέβειας, υψηλής ομολογίας, υψηλού θάρρους και παρρησίας.
Το βιβλίο του, κύκνειο άσμα του, «Πολυδώρου (Μαζιού) Εγκώμιον-Τόπος, μνήμες, νόστος», το οποίο εξέδωσε ο Δήμος Ζίτσας, καλογραμμένο και άρτια επιμελημένο και αριστοτεχνικά δομημένο και με γλαφυρότητα γραμμένο, ήταν η κατάθεση της ψυχής του, η κατάφαση της ανθρωπιάς του.
Οραματίστηκε το Κέντρο Υγείας στον Βουτσαρά, ως δήμαρχος Μολοσσών, και το έκανε πραγματικότητα και σήμερα εξυπηρετούνται από αυτό κάτοικοι χωριών των Ιωαννίνων και της Θεσπρωτίας.
Όλες οι ιδιότητές του χαρακτηρίζονταν και κυριαρχούνταν από το απαύγασμα της προσφοράς του, καθώς ήταν μια προσωπικότητα, που έτρεφε, και το αποδείκνυε στην πράξη, βαθιά και συνειδητοποιημένη αγάπη για τον τον τόπο και τους ανθρώπους του τόπου του.
Οι πράξεις του, καταστάλαγμα πείρας και σοφίας, ανέβλυζαν από το ζωντανό νερό που άρδευε την ψυχή του. Από κάθε συμπεριφορά του, από κάθε λόγο του ξεπεταγόταν το μήνυμα του ήθους και η διάθεση για μια αληθινή ζήση.
Με την ίδια την ζωή του, με τον τρόπο, δηλαδή, που ζούσε καυτηρίαζε τις πολυώνυμες κακίες, μαστίγωνε την αδικία, τη συκοφαντία, τη διαβολή, το ψέμα και όλες τις αντικοινωνικές εκδηλώσεις.
Στην ψυχή του αλησμόνητου Μιχάλη Παντούλα υπήρχε μια αδιάκοπη δόνηση, μια δόνηση προσφοράς. Και πάντοτε θαυμάζαμε σ’ αυτόν, την αγωνιστικότητά του που δεν πήγαζε από έναν φανατισμό, αλλά ανάβλυζε από τη φωτισμένη καρδιά του που έβλεπε μακρύτερα.
Ο αλησμόνητος Μιχάλης Παντούλας αγωνιζόταν για μια μεγάλη ιδέα: Για την επιβίωση της Ανθρωπιάς στην κοινωνία.
