2 years have passed since the famous "opening" of Kakavia as trumpeted by the then Minister of Foreign Affairs of PASOK, Mr. Papoulias, which supposedly would improve the situation of the people of Northern Epirus and they would be able to communicate with Mother Greece.... Um, ...nothing changed, on the contrary, the cruel regime of Alias continued to hold on well...
This was demonstrated by the death march of many fugitives who managed to cross the electric wires. For the first time in December 23, 1987 women also managed to cross into Greece (article photo), the two sisters Georgia and Kleopatra Papagianni, 21 and 23 years old, from Georgoutsates.
In the press conference they gave at the S.F.E.V.A. offices in Athens a few weeks later, they described in a shocking way their adventurous escape through the snow with the poison ready..., as well as the hardships they endured in the socialist "paradise" of Albania, a reason that forced them to leave their relatives in the middle of the winter and risk their lives to cross to Greece. From what they said at the time, it is worth remembering some interesting things….
A. Το καθεστώς πριν διαφύγουν, επειδή έκαναν το λάθος να ρωτήσουν άνθρωπο της περιοχής για τα μέρη απ’ όπου σκέφτονταν να φύγουν, αφού τις «περιποιήθηκαν» στο Sigurimi, τις ζήτησαν να κατασκοπεύουν τον Έλληνα υπάλληλο των ελληνικών ταχυδρομείων ο οποίος τρεις φορές την εβδομάδα έκανε το δρομολόγιο Γιάννενα – Αργυρόκαστρο για να πάρει την αλληλογραφία. Επειδή δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς, τους περίμενε άλλωστε η εξορία, όταν τον συνάντησαν, του ζήτησαν κάποιες συγκεκριμένες πληροφορίες, εκείνος πρόθυμα τις έδωσε ο άνθρωπος. Μίλησαν στην συνέχεια στην Ασφάλεια, κι εκεί αποκαλύφθηκε ότι οι Αλβανοί γνώριζαν τα πάντα για τον υπάλληλο και όπως οι ίδιοι ομολόγησαν στις κοπέλες, «…τα μάθαιναν από δικούς τους ανθρώπους στα…Γιάννενα» ….δυστυχώς. Την τελευταία φορά που το πράγμα του χαφιέ είχε γίνει αφόρητο, ζήτησαν από τον έλληνα υπάλληλο να τις πάρει μαζί του…αλλά εκείνος αρνήθηκε γιατί «….τινάζουν και τα καθίσματα ακόμα του αυτοκινήτου στα σύνορα και ελέγχουν τα πάντα, δεν μπορώ»
B. Όταν δραπέτευσε ο αδερφός τους Βαγγέλης το 1977 σε ηλικία 14 ετών με έναν συνομήλικό του και πήγε αμέσως στο Τέξας, το Sigurimi υπέθεσε ότι όλο αυτό το είχε κανονίσει η Αθηνά Στούπη, η αδερφή της γιαγιά τους, η οποία πέθανε νεώτερη και άφησε την κόρη της και μητέρα των κοριτσιών Μαριάνθη να την μεγαλώσει η αδερφή της Αθηνά, καθιστώντας την έτσι πραγματική γιαγιά των κοριτσιών. Η Αθηνά υπηρετούσε σε έναν μεγαλογιατρό που είχε αδέρφια στην Αμερική και επικοινωνούσαν και έτσι ήξερε το θέμα. (Φωτό), (γραπτή μαρτυρία Θ.Π.)
From an interview with Kleopatra Papagianni, January 1988
"…..As soon as our brother left in 1977, our house was different from the others in the village. We were called in one word: Hurt. …… we were a family against the party. I was 12 years old and my sister was 10. The police came to my house, took me and took me downstairs, they interrogated me, it didn't matter that I didn't understand anything, they would change my mind and tell me when my brother left? Did you know? it didn't matter that I didn't know anything. And they forced me to write what I knew.
After that, they took my mother, they took my father, they knew nothing, almost nothing at all. Then they took my grandmother because my brother slept there many times, he didn't come home.
They went to the grandmother and forced her to tell them that ……she knew, she knew where she was going and why she left, they interrogated her a lot and then forced her and told her that tomorrow she should come to Gjirokastra and we will put (the electricity) in your head, they said … to testify. She was afraid and did a tragic act to herself. She went home and with the fear in her heart, she smeared herself with oil and burned herself. We took a lot, a lot until the last hour when we started to leave…..»
Τι εποχές, πόσο αγώνα χρειάστηκε. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε αυτές τις διαδρομές. Πραγματικά το νιώθεις.
Πότε δεν άλλαξε τπτ για τους ανθρώπους εκεί. Μόνο υποσχέσεις απο πολιτικούς. Ακόμα και τότε, σχέδια. Ποιος κερδίζει πάλι απ’ αυτά;
Τι περάσανε αυτοί οι άνθρωποι τότε. Πόσο δύσκολα ήταν τα πράγματα για τους δικούς μας εκεί. Η Κακαβιά δεν βοήθησε καθόλου τελικά.
Πάντα οι ίδιοι αγώνες, οι ίδιες διαδρομές. Τότε με Παπούλια, τώρα με ποιους; Η ουσία δεν αλλάζει ποτέ.
oti kai na leme oi palioi kseroun pote itan duskola oi kairoi kai pos tous antimetopisan aytes oi periptoseis
ρε φίλε, πώς τα κατάφεραν αυτά τα παιδιά; τότε η κατάσταση ήταν ζόρικη, ε;
Το “άνοιγμα” του Παπούλια θυμάμαι. Ξεφτίλα. Σαν να άλλαξε κάτι. Καμία έκπληξη, πάντα τα ίδια.
Καλησπερα σας!!ονομαζομαι Γιωργος Καψαλης και μενω μονιμα εδω και 56 χρονια στο Σικαγο!ειμουν για για 23 χρονια περιπου γενικος γραμματεας στα Ηνωμενα Ηπειρωτικα Σωματια του Ιλλινοις και αργοτερα ειμουν ειδικος γραμματεας στην διετια 1991-1993 με προεδρο τον γιατρο Βασιλη Φωτο απο την Πολυτσιανη!πηγαμε και πηραμε τις δυο αδελφες Παπαγιαννη που ηλθαν στο Σικαγο απο τον καναδα! πηραμε τις κοπελες την Γεωργια και την Κλεοπατρα και πηγαμε στο αεροδρομια για την πτηση με την continental Σικαγο Χιουστον 11 Ιουλιου 1988 ημερα Τεταρτη και ωρα πτησεως 3και 45 απογευματινη το εισητηριο κοστισε 368 δολλαρια και τα πληρωσα απο την τσεπη μου.ειχαμε αργισει λογω που ηταν ωρα αιχμης και φτασαμε στο αεροδρομιο 10 λεπτα πρωτου αναχωρισει το αεροπλανο τρεξαμε μαζι μου ηταν και ο Δημητρης Ματσικας και οσο προλαβαμε να περασουμε τον ελεγχο τα κοριτσια ειχαν κοντα τους και μια μεγαλη φυαλη οχυγωνου για τον αδελφοτους που μαλλον ηταν καταδυτης αλλα δεν μας επιτρεψανε να την ππαρουνε μαζι τους τελικα τρεχοντας πηγαμε στο gate 12 την ωρα που κλεινανε τις πορτες τελικα μπηκανε στα κοριτσια και μαλιστα ηταν πολυ χαρουμε και γελουσανε που προλαβαμε τους ευχηθηκαμε καλο τχιδι και το ππαραπονο μου ειναι οτι ουτε ενα ευχαριστω δεν μας ειπανε.. δεν ξερω την τυχη των κοριτσιων ξερω ομως που ο συλλογος μας εστειλε χρηματα για την περιθαλψη για τους φυγαδες απο την Αλβανια και μενανε στο παλαιο Γηροκομειο στα Γιαννενα καπου 80 ατομα εκεινη την εποχη τελικα οπως μαθαμε η βοηθεια μας ποτε δεν εφτασε για τα παιδια αλλα σε καποια ανακαινηση γραφειου..τελος παντων αν τα κοριτσια πλεον κυριες ειναι καιδιαβασουν αυτα τα γραφομενα μου θα χαρω να μαθω νεα τους με πριωτικους χαιρετισμους