The Ottoman Empire used a thousand and two ways to Islamize its enslaved peoples. This also happened on the eastern side of the Empire where our Greek Community lived.
Μια Κοινότητα που έχοντας μέσα τους το δίδαγμα του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού «Ψυχή και Χριστός σαςχρειάζονται. Αυτά τα δύο όλος ο κόσμος να πέσει, δεν ημπορεί να σας τα πάρει, εκτός και τα δώσετε με το θέλημά σας. Αυτά τα δύο να τα φυλάγετε, να μη τα χάσετε», αντιστάθηκε σθεναρά στις πιέσεις και στα σχέδια των Τούρκων, πράγμα που δε συνέβη το ίδιο με τα υπόλοιπα μέλη του χώρου, οι οποίοιυπέκυψαν μπροστά στους τίτλους που τους δόθηκαν, στην τεράστια περιουσία που τους χάρισαν υφαρπαγμένη από τους ανυπάκουους ραγιάδες που κράτησαν την πίστη και την εθνότητά τους.
The pashas, beys and aghas, the new order of things created by the ottoman yoke, unleashed a furious rage, mainly against the vourkarids Who owned land and herds of animals, turning them into rascals, without property, without rights.
Although unarmed, with the flame of their souls and faith in the Virgin Mary, these rakiades resisted, they rebelled. This happened in Krania, in Alyko, in Sopiki…
This happened with the legendary Captain of Vourkos, Thymios Liolis, who did not leave the beys and agadis indifferent, defending the Vourkaris peasants. With the Captain of Kainourgios, Thomas Spyros, who managed to go all the way to the High Gate, obtain the property titles and make the village Kefalochori.
The resistance of the Sopikia people began in 1922 when they closed the Greek school and converted it into an Albanian one, having as their advisor and leader the Greek teacher Dimitris Economou, who studied at the Rizaria School, educated, humble, and prestigious.
The resistance turned into a rebellion in 1927 when the landowners of Sopikio, with the support of the authorities, forbade the farmers from cultivating the land and rented it out to the livestock owners, earning more. As if that were not enough, they tried to expel 100 farming families from Sopikio.
Ήταν 14 Σεπτέμβρη. Ημέρα της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού. Σαν τελείωσε η Θεία Λειτουργία, 400 χωριάτες, με την καθοδήγηση του πατριώτη Δημήτρη Οικονόμου και του κοινοτάρχη Θεόδωρου Κώτσια, έχοντας στην πρώτη γραμμή τις γυναίκες, με πυρσούς στα χέρια,επιτέθηκαν κατά της διοίκησης της χωροφυλακής και έκαψαν το σπίτι του τσιφλικά που έμενε στο χωριό. Μεγάλες δυνάμεις της χωροφυλακής έτρεξαν να καταπατήσουν την εξέγερση. 550 άτομα, άντρες, γυναίκες παιδιά, υποχρεωθήκαν να φύγουν από το χωριό, αλλά επέστρεψαν αφού οι τσιφλικάδες απόσυραν την απόφασή τους. Αυτή ήταν η νίκη τους.
Κάθε χρόνο οι Σωπικιώτες υπενθυμίζουν τη μεγάλη εξέγερση τους και τη νίκη συνάμα. Εφέτος, στα 94χρονα της εξέγερσης, αφού τελέστη η Θεία Λειτουργία (όπως τότε) στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου και το μνημόσυνο για τους εκλιπόντες αγωνιστές, από τον πατήρ Κοσμά, στο μνημείο που συμβολίζει την αντίσταση και που υψώνεται ο Τίμιος Σταυρός έγινε η επιμνημόσυνη δέηση, για ν’ ακολουθήσουν στο πολιτιστικό Μέγαρο οι μετέπειτα εκδηλώσεις, με την ομιλία της δασκάλας Ιουλιέτα Τζαφέρη για το ιστορικό, την σημασία και τον απόηχο της εξέγερσης, τους χαιρετισμούς του Γενικού Προξένου Δημήτρη Ζαχαρίδη, του Δημάρχου Χρήστου Κίτσιου, του βουλευτή Νίκου Κούρη και του Προέδρου της Ομόνοιας Βασίλη Κάγιου. Ολοκλήρωσαν μετο καλλιτεχνικό πρόγραμμα με την μέριμνα του δάσκαλου Ηλία Ντενέκου και του Πολιτιστικού Συλλόγου «Άγιος Κοσμάς»
Vangelis Papachristos / sfeva.gr
Auti i perioxi stin voreia, pantote itan dikia mas. Oi istories pou grafeis gia allo laos, den ta pisto. Psema einai.
Πάλι τα ίδια; Πάντα οι ίδιοι ιστορικοί κύκλοι. Κάτι νέο θα μάθουμε ή μονίμως τα ίδια;
πω ρε φίλε, τι τραβούσαν οι άνθρωποι τότε, να τους αλλάξουν τα φώτα. κράτησαν γερά, έτσι;
Pali istories. Edo den itane ellines pote. Aftoi itane alvanoi. Kai kanenas den allaxe thriskeia. Afto den isxiei re.
Αυτές οι ιστορικές ενδείξεις αντίστασης σε επιβληθείσες πολιτικές φανερώνουν διαχρονικά εθνοπολιτισμικά αντανακλαστικά. Σημαντικά διδάγματα για την περιφερειακή ισορροπία.
Πάντα οι ίδιοι να προσπαθούν να μας ‘μορφώσουν’. Από τότε, μέχρι σήμερα. Κουράγιο, ή μάλλον όχι.
Άλλο ένα επεισόδιο από το σίριαλ “Προσπάθησαν αλλά δεν τα κατάφεραν”. Τι έκπληξη! 🤡
Από τότε το σενάριο με την πίεση για ‘αλλαγή θρησκείας’ δεν άλλαξε, ε; Κάτι μου θυμίζει…
Πάλι τα ίδια; Το έχουμε ξανακούσει. Πάντα οι Οθωμανοί, πάντα ο αγώνας. Κουράστηκα με τις ιστορίες αυτές. Τίποτα καινούριο.