Days that are, and especially in Epirus, historical memory returns to that period of 1913 when the Greek Army liberated Ioannina and the entire martyred mainland from the Ottoman yoke. Within the framework of the common front of the Balkan allies, the offensive was unstoppable and the pursuit of the Ottoman occupation troops continued successfully to the places that are today in Albanian territory.
Successful reporting is considered to be that which most faithfully conveys the feelings of society, of ordinary people. Therefore, diaries of ordinary rural residents acquire great importance in the overview of historical events.
Below we publish some notes that the author of the book “Drymades – Chimarras”, Kostas N. Dedes, has included on pages 59-60. This is the Diary of K. Boutsios, a resident of Drymades, who in a very spontaneous but quite descriptive way has noted the enthusiastic situation in his village, in the days of spring 1913, when the Greek Army arrived there.
It is truly an enjoyable report...
"e) Scattered childhood memories from the manuscripts of K. Boutsios.
-«…Στις αρχές του Μάρτη του 1913, ημέρα Κυριακή, ήρθε ο Ελληνικός Στρατός στο χωριό μας. Την ημέρα αυτή παντρεύονταν ο Βαγγέλης Πάνος. Όλο το παιδολάσι, καλεσμένο ή όχι στο γάμο, που παρευρίσκονταν στη γαμήλια πομπή, παράτησε το γάμο κι έτρεξε στο Σχολείο να καμαρώσει τους Έλληνες στρατιώτες. Η συγκίνηση ήταν τέτοια που κλαίγαμε και γελούσαμε μαζί. Δεν χορταίναμε να τους βλέπουμε και να τους καμαρώνουμε. Στη μέση από τους φαντάρους μας έδειξαν και τον Στέφο Ζούππα που ξεχώριζε με τη στολή του ανθυπολοχαγού. Το Άγιο Σχολείο του Βιζίλη φιλοξενούσε τα παλληκάρια της Πατρίδας μας.
-I remember the hero chieftain Georgios Tsolakis. He would come to the School and caress us and call us “my chickens…”, in the Cretan dialect. One day he went with his men to a service at Agios Theodoros and they all partook. Within a week he was killed fighting standing up.
-The Telegraph Office was located in the School. The operators were our compatriots Leonidas Zis and Xenophon Zouppas. Then they told us about the arrest of Uncle Giannis Papas. The deceased had a quirk or rather a mania: Every noon and exactly at 12 o'clock he would fire a rifle. He had been warned to stop this habit, because the situation did not allow it. Giannis ignored it. They put him in the Moros for 3-4 hours as punishment and of course he got smart, because he was infested with fleas.
-Το αλησμόνητο και καθάριο ελληνικό κι ελεύθερο Πάσχα του 1914 έτυχε να βρίσκεται αδειούχος ο αείμνηστος Βασίλη Μούτσος, επιλοχίας τότε, που υπηρετούσε στο Αργυρόκαστρο. Συνέπεσε να είναι όλο το χωριό στ’ Αλώνια και να χορεύουν. Φώναξε τους Μασκαράδες και με τη βοήθεια τους μάζεψε όλες τις γυναίκες του χωριού και έστησαν, για πρώτη φορά στα Δρυμαδιώτικα χρονικά, ιδιαίτερο γυναικείο χορό. Η θέα των δύο χορευτικών συγκροτημάτων, στ’ απάνω και κάτω Αλώνια ξεσήκωνε τον κόσμο από ενθουσιασμό και παρά την απαγόρευση άναψαν οι στρακαστρούκες απ’ άκρη σ’ άκρη και το ντουφεκίδι από τους ίδιους τους στρατιώτες, που κράτησε κάμποσην ώρα.
Unforgettable moments. After a few days, the dance was held again. Captain Kotoulas (later General) was present. He was so excited by the genuine Greek feast of the Drymadi people that he asked for a chair and sat in the middle of the dance to enjoy the levity and festive grace of the Chimarriots. It wasn't long before, tearful from deep emotion, he climbed onto the chair and spoke with patriotic fervor to the people, who enthusiastically applauded the brilliant Greek officer.
-Κάθε τόσο και λιγάκι άραζε η «ΧΡΥΣΑΛΙΣ», το βαπόρι, στο Γυαλισκάρι και ξεφόρτωνε εφόδια και τρόφιμα για το στρατό, αλλά και για τους κατοίκους. Οι φούρνοι του χωριού δούλευαν αδιάκοπα και τα καρβέλια πήγαιναν στον καταυλισμό του στρατού και στα σκόρπια εδώ κι εκεί – φυλάκια. Κάποια μέρα μαθεύτηκε πως το πλοίο έφερε Μάουζερ και ότι θα γινόταν διανομή στους κατοίκους. Δεν έμεινε άντρας γι άντρας στο χωριό. Όλοι βρέθηκαν στην προκυμαία και πολλοί που πρόλαβαν τακτοποιήθηκαν με τα καλά αυτά όπλα και παράτησαν τα τούρκικα.
-When the conscription took place, several people from our village went to Gjirokastra. Among them was Foto Mallios. One day he asked to be presented to his Captain. He was accepted and after greeting his officer, he said to him:
-Mr. Captain, may the evil take you. Let me go and see my wife (the unfortunate man is newlywed), and I give you my word that I will see her tomorrow. The Captain, moved, gave him permission. And the atheist managed to reach the village on foot in a day, from Argirokastro, and return true to his word.
-A number of people had been enlisted in the Gendarmerie department. Among them were: Pavlos Vrettos (Sergeant), Pilios Koumis, Thanasis Giannis Vrettos, Vasilis G. Gikopoulos, Foto Maroulis, etc."...
tachydromos.org
Πάλι τα ίδια; Καλά, μας τα ‘χουν πει τόσες φορές. Ποτέ δεν αλλάζει η ιστορία, ε;
kala re palia pragmata ayta eixe ginei xamos stin ipeiro tosa xronia gia na erthoume se ayto to simio
Αρχίσαμε πάλι τα αφηγηματικά δράματα του ’13; Εντάξει, next. Κανένα φρέσκο update έχουμε ή κολλήσαμε εκεί;
kala re ti mou thimizeis autes tis palies stigmes me tous dikous mas gia tin gi pali mia istoria
Αχ, πάλι η ιστορία; OK, βλέπουμε. Τώρα όμως τι παίζει; Μήπως να κοιτάξουμε λίγο μπροστά;
Αυτή η περίοδος στην Ήπειρο ήταν καθοριστική. Καλό είναι να μην ξεχνάμε τι έγινε τότε για την ελευθερία.
τέτοιες αφηγήσεις είναι σημαντικές για να καταλαβαίνουμε καλύτερα το παρελθόν μας. ωραίο να τα μαθαίνουμε αυτά.
να μια ωραία ιστορική αναδρομή. καλό που αναδεικνύονται τέτοια γεγονότα, ειδικά για την Ήπειρο και όσα πέρασε τότε.
ρε φίλε, όλη αυτή η ιστορία στην ήπειρο του 1913, τρελό! πώς έγινε όλο αυτό με τους οθωμανούς;
βλέπω η ιστορία ζωντανεύει πάλι. τι πράγματα γίνονταν τότε στα βόρεια, ρε φίλε; είχανε ζόρια;