As our region occupies the news, a less important issue arises that we will deal with in the following text: the correct spelling of the word “Chimara” or “Himarra”. Apart from the two equally acceptable spellings, of course, we often encounter in texts the spelling “Chimara” or even worse “Himarra”. We will not deal with the latter two since they constitute the definition of a spelling error.
The etymology of the word "Chimara" is what determines, in a sense, its correct spelling.
Όσοι ενστερνίζονται την άποψη ότι το όνομα προέρχεται από τους χειμάρρους, χρησιμοποιούν την γραφή με “ει” και δύο “ρ” ενώ όσοι θεωρούν ότι η περιοχή πήρε το όνομά της από την μυθική “Χίμαιρα”, υποστηρίζουν την γραφή με “ι” και ένα “ρ”. Η αλήθεια είναι πως καμία από τις δύο προσεγγίσεις δεν είναι τεκμηριωμένη επιστημονικά. Και οι δύο βασίζονται σε υποθέσεις αν και τα στοιχεία δείχνουν πως η δεύτερη είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα. Και ενώ ο καθένας μπορεί να ενστερνιστεί οποιαδήποτε εκ των δύο απόψεων ή ακόμη και κάποια τρίτη για την προέλευση της ονομασίας, υπάρχει και μία ακόμη παράμετρος που πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν για την γραφή της: Αυτή η παράμετρος είναι η παλαιότητα. Μέχρι και τον 7ο μ.χ. αιώνα δεν συνανατάται πουθενά η γραφή “Χειμάρρα”, αντίθετα η περιοχή συχνά εμφανίζεται στην αρχαία και βυζαντινή γραμματεία ως “Χίμαιρα”.
The first mention of Himara is made by the Syracusan poet Theodorides, in the third century BC:
he brings courage and vision to the underworld and to heaven,
which Sosander's children he also set on fire,
For Dorotheus Phthias, free from others, has been my
he was born in the middle of Sikon and Chimera.
Pliny the Elder in the 4th Book of Natural History (77 AD) in the 1st chapter writes:
The third great gulf of Europe begins in the Acrokeraunian mountains, and ends in the Hellespont, embracing an area of 2500 miles[..]Epirus as it is generally called, begins in the Acrokeraunian mountains. The first people I meet are the Chaonians from whom Chaonia takes its name[..]. On the coast of Epirus is the fortress of Chimera (Chimæra), located at the end of Akrokeraunia.
While in Procopius' On buildings (560 AD), i again encounter the writing "Chimera” (see image) in Greek, while in Latin the writing of the 1st century AD is preserved (Chimera).
The writing “Chimarra” is later than 560 AD. Regardless of the etymology, therefore, by using the version with “ei” and two “r”, we cut a thread from the long history of the place and in a way we conceal the constant presence of Hellenism since ancient times.
Gia tin orthografia milate? Himara einai mia kai einai albaniki. Min xanete kairo gia tetoia ‘provlimata’.
α, ρε φίλε, κι εγώ μπλέκομαι με τη γραφή της. ποια είναι η σωστή τελικά;
ρε φίλε, χαλαρά τώρα. ποια είναι η σωστή γραφή του μέρους; έχω μπερδευτεί με την επικαιρότητα.
Οι αναφορές σε τοπωνύμια αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα. Στις παρούσες γεωπολιτικές συνθήκες, καμία επιλογή δεν είναι τυχαία. Σημαντικό το παρασκήνιο.
αχ, κι εγώ μπέρδευα τη γραφή του! καλό που το ξεκαθαρίζεις, τώρα θα το προσέχω. σημαντικές οι λεπτομέρειες.
Δεν μας έφταναν τα προβλήματα, τώρα θα ασχολούμαστε και με το πώς γράφεται μια περιοχή; Σιγά το θέμα!
Πάλι με αυτά ασχολείστε; Σοβαρά τώρα, τι σημασία έχει πώς γράφεται; Ας κοιτάξουμε τα ουσιαστικά, όχι τα ορθογραφικά.
Αχ πάλι τα ίδια; Σοβαρά τώρα, με τόσα που γίνονται, εσείς κολλάτε σε ορθογραφικά; Δεν έχουμε πιο σημαντικά; Αφήστε τα γράμματα.
Ααα, ok. Τώρα θυμηθήκαμε και την ορθογραφία. Άλλα προβλήματα δεν υπάρχουν στον κόσμο, ε;
re paidia kala to vrika pantou allios grafei o kathenas afto den prepei na mas apasxolei tora
Σε αυτές τις εποχές, μας μάρανε και η σωστή γραφή μιας τοποθεσίας. Υπάρχουν άλλα, πολύ πιο φλέγοντα ζητήματα!
Άστε μας ρε να ασχολούμαστε με ορθογραφία, όταν η περιοχή ‘καίγετε’. Πολύ τυχαίο που πρέπη να μας απασχολεί αυτό τώρα.