Andreas Vougas or Bougas, was born in 1744 (according to others in 1743), in Himara and died in 1829 in Ilistevsk, Russia. After the conversion of the Himaraeans from the West to Russia, for help in their struggle for freedom, Vougas fled to that country where he was accepted into the ranks of its army, as an officer. He managed to reach the rank of lieutenant colonel.
His surname is related to the word "voas", which in the Doric version of Greek means "bull" (the same word also meant the group in the context of the Spartan "herd").
Ο Βούγας δεν ήταν μόνον καλός στα στρατιωτικά του καθήκοντα. Οι ρωσικές πηγές τον καταγράφουν ως καλλιεργημένο άνθρωπο και πολύγλωσσο. Γνώριζε εκτός από τη μητρική του ελληνική γλώσσα και άλλες τέσσερις (αλβανικά, ιταλικά, ρώσικα και μολδαβικά). Ο ίδιος, είχε καταγράψει στοιχεία που αφορούσαν τη ζωή του στην οθωμανοκρατούμενη Ελλάδα, τη συμμετοχή του σε ρωσοτουρκικούς πολέμους, την κατάταξή του στο ρώσικο στόλο που αγκυροβολούσε στη Νάουσα της Πάρου – πιθανόν λιποτακτώντας από τον οθωμανικό στόλο.
Ο Βούγας συμμετείχε σε 12 πολεμικές επιχειρήσεις και υπηρέτησε στρατιωτικά τη Ρωσία για σαράντα χρόνια. Κυρίως όμως βρισκόταν κάτω από τις διαταγές του Λάμπρου Κατσώνη (1787–1791). Κατά την περίοδο από το 1795 έως το 1797 και ενώ είχε το βαθμό του ταγματάρχη, υπηρέτησε ως διοικητής του 2ου λόχου του Ελληνικού Τάγματος Πεζικού της Οδησσού (οι διοικητές εκλέγονταν από τους ίδιους τους συμμετέχοντες στον στρατιωτικό σχηματισμό). Για την ιστορία να αναφερθεί ότι στο ίδιο τάγμα υπηρέτησε ως υπολοχαγός και ο αδερφός του Ζαχαρίας, ενώ ο άλλος αδερφός ο Δημήτριος, είχε ήδη υπηρετήσει στον πρόδρομο του Ελληνικού Τάγματος Οδησσού, την Ελληνική Μοίρα.
From 1794 he lived in Odessa, where he was considered a patron of the arts. He founded settlements named after his surname (Bukovye khutor), the Church of the Assumption of the Virgin in Alexandrovka, etc.
He died in 1829 and was buried in the cemetery of the settlements he founded.
Costas Dimitropoulos
Sources:
- I. V. Shapozhnikov and S. S. Argatiuk, "Chernomorsky Mayak" (2016, vol. 9, 10)
- https://kraeved.od.ua/history/bugovy_hutora1.php
- Igor Shapozhnikov, Archaeology – history and mapping of Chernomorsk
- http://blacksea.ehw.gr/Forms/fLemmaBody.aspx?lemmaid=11607
re ti les autoi oi gamilides palia pigan stis xenes dynato gia na broun to kouti tous ekei megaloprepws
Πολλοί Έλληνες ξενιτεύτηκαν τότε. Ο καθένας βρήκε τον δρόμο του. Τι να πω, μια ιστορία ακόμα.
Άλλος ένας που έψαξε σωτηρία μακριά. Καλά, τότε ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Ποιος ξέρει τι συμφέροντα υπήρχαν πίσω από όλα αυτά;
re filarako oi palioi anazitousan allou thn tyxh tous gia na ta kataferoun shmera oute logo gia tetoia pragmata den ginetai
Πάλι οι ίδιοι κύκλοι. Ένας πήγε στη Ρωσία, άλλος θα πάει αλλού. Τίποτα δε μάθαμε τελικά.
Η επιλογή ξένων προστατών από τους Χιμαραίους φανερώνει διαχρονικές γεωπολιτικές ισορροπίες. Ο Βούγας εντάχθηκε στην τότε ρωσική στρατηγική.
ρε φίλε, ο τύπος από τη χιμάρα πήγε ρώσο στρατό; αυτό είναι απρόβλεπτο. ωραίος ο παππούς.
πόσες ιστορίες κρύβει η ελληνική διασπορά! μου αρέσει που μαθαίνουμε τέτοια πράγματα. θα το δω.