The provocative delay in property titles in Himara and the "theater" of promises

Βρισκόμαστε στις αρχές του 2026 και η κατάσταση με τους τίτλους ιδιοκτησίας στη Χειμάρρα παραμένει μια ανοιχτή πληγή που αρνείται να κλείσει. Παρά τις θριαμβευτικές τυμπανοκρουσίες της κυβέρνησης Ράμα στα τέλη του 2024, όταν ο Πρωθυπουργός δήλωνε από τη Χειμάρρα ότι η διαδικασία για τα κληρονομικά σπίτια «ολοκληρώθηκε», η πραγματικότητα για εμάς τους κατοίκους του Κηπαρού και των γύρω χωριών είναι δραματικά διαφορετική.

Για τους κατοίκους της περιοχής, οι υποσχέσεις αυτές αποδείχθηκαν ένα επικοινωνιακό τέχνασμα. Ενώ λίγες εκατοντάδες πιστοποιητικά μοιράστηκαν μπροστά στις κάμερες για λόγους προπαγάνδας, χιλιάδες νόμιμοι ιδιοκτήτες παραμένουν όμηροι μιας ατέρμονης γραφειοκρατίας.

Joint article by Vučić and Rama on the European perspective of the Western Balkans

Το χάσμα μεταξύ λόγων και πράξεων

1. Η απάτη της «Ολοκλήρωσης»: Πώς μπορεί μια διαδικασία να θεωρείται ολοκληρωμένη όταν ο ίδιος ο Κτηματολογικός Οργανισμός (ASHK) μεταθέτει τώρα τον στόχο για την πλήρη ψηφιακή καταγραφή στο τέλος του 2026; Είναι σαφές ότι οι δηλώσεις του 2024 ήταν πρόωρες και παραπλανητικές.
2. Το δράμα των παλιών οικιών: Στο Κηπαρό και σε άλλα ιστορικά χωριά, σπίτια που ανήκουν στις οικογένειές μας από τις αρχές του 1900 παραμένουν χωρίς τίτλους. Το κράτος προβάλλει δικαιολογίες για «ελλιπή αρχεία» ή «επικαλύψεις», την ίδια στιγμή που στρατηγικοί επενδυτές φαίνεται να εξασφαλίζουν άδειες και τίτλους με διαδικασίες εξπρές πάνω στις δικές μας περιουσίες.
3. Selective Justice: There is a strong sense in the community that titles are being given selectively. Those who refuse to "compromise" with big tourism interests find their applications frozen in the Land Registry's drawers.

A targeted pressure against the minority?

We cannot ignore the fact that this delay directly affects the Greek minority and the indigenous inhabitants of the area. The refusal to grant titles for houses that have existed for over a century is not just administrative incompetence; it seems like a strategic choice to weaken our ties to the land of our ancestors.

Himara does not ask for favors. It asks for the self-evident right to property, which is a cornerstone of every democratic state and condition on Albania's European path.

2026 cannot be another year of broken promises. The government must stop the fiestas and hand over the property titles to every house in Kiparos, Vounos, Drymades and all of Himara. The patience of the residents has run out.