Ρε παιδιά, ξέρετε αυτές τις μέρες που από το πρωί κάτι δεν ευσταθεί; Χθες μου συνέβη ακριβώς αυτό. Χτύπησε το ξυπνητήρι και δεν ήθελα με τίποτα να σηκωθώ. Τελικά πετάχτηκα αργά, δεν πρόλαβα να φάω τίποτα σοβαρό, ήπια τον καφέ μου όρθιος και έφυγα τρέχοντας. Δεν είχε γίνει κάτι συγκεκριμένο, απλά ένιωθα βαρύς και εκνευρισμένος. Ήπια τον καφέ μου βιαστικά, έφαγα κάτι στο πόδι και έφυγα για τη δουλειά. Μέχρι το μεσημέρι ήμουν σε άθλια κατάσταση. Το βράδυ όμως κάθισα και σκέφτηκα τι έφταιξε. Και κατάλαβα ότι δεν ήταν κάτι μεγάλο. Ήταν πολλά μικρά πράγματα που μαζεύτηκαν. Ο τρόπος που ξεκίνησε η μέρα καθόρισε όλα τα υπόλοιπα.
Αυτό με έβαλε σε σκέψεις. Πόσες φορές κατηγορούμε τη δουλειά, την κίνηση, τους άλλους για τη διάθεσή μας, ενώ στην πραγματικότητα φταίνε οι δικές μας επιλογές; Μικροπράγματα που τα κάνουμε αυτόματα χωρίς καν να τα σκεφτούμε. Το ίδιο ισχύει και με τον τρόπο που χαλαρώνουμε. Άλλος βλέπει σειρές μέχρι τις τρεις το πρωί και μετά παραπονιέται ότι είναι κουρασμένος. Άλλος βρίσκει τρόπους να ξεφύγει για λίγο χωρίς να καταστρέψει το πρόγραμμά του. Πλατφόρμες σαν το https://spinfin-gr.com προσφέρουν γρήγορη ψυχαγωγία που δεν απαιτεί ώρες από τη ζωή σου. Μπαίνεις για ένα τέταρτο, διασκεδάζεις και συνεχίζεις την ημέρα σου κανονικά. Δεν λέω ότι αυτό είναι η λύση σε όλα, αλλά το θέμα είναι να βρεις τι σου ταιριάζει χωρίς να θυσιάζεις τον ύπνο ή την υγεία σου.
Οι πρωινές συνήθειες που μας καθορίζουν
Έχω έναν φίλο, τον Γιάννη, που για χρόνια ξυπνούσε την τελευταία στιγμή. Το ξυπνητήρι χτυπούσε, το έκλεινε τρεις φορές και μετά πεταγόταν σαν τρελός. Ντυνόταν στα γρήγορα, δεν πρόλαβαινε να φάει και έτρεχε να προλάβει το λεωφορείο. Κάθε μέρα ξεκινούσε με άγχος. Και μετά αναρωτιόταν γιατί ήταν νευρικός στη δουλειά.
Κάποια στιγμή αποφάσισε να ξυπνάει μισή ώρα νωρίτερα. Τίποτα δραματικό, απλά τριάντα λεπτά. Στην αρχή του φαινόταν αδύνατο. Αλλά μετά από δύο εβδομάδες μου είπε ότι νιώθει διαφορετικός άνθρωπος. Έχει χρόνο να πιει τον καφέ του ήρεμα, να διαβάσει κάτι, να ετοιμαστεί χωρίς βιασύνη. Μια μικρή αλλαγή που έφερε τεράστια διαφορά.
Τι δείχνουν οι έρευνες
Διάβασα πρόσφατα μια έρευνα που με εντυπωσίασε. Ρωτούσαν ανθρώπους τι επηρεάζει τη διάθεσή τους και οι περισσότεροι έλεγαν μεγάλα πράγματα όπως η δουλειά ή οι σχέσεις. Αλλά όταν τους παρακολούθησαν για ένα μήνα, βρήκαν ότι οι μικρές καθημερινές επιλογές είχαν πολύ μεγαλύτερη επίδραση. Ιδού τι κατέγραψαν:
| Καθημερινή απόφαση | Θετική επιλογή | Αρνητική επιλογή |
| Πρωινό ξύπνημα | Με χρόνο για τον εαυτό μου, ήρεμη αρχή | Στο παρά πέντε, τρέχω σαν τρελός |
| Πρώτο πράγμα που κάνω | Λίγη γυμναστική ή καφές σε ηρεμία | Κινητό στο χέρι, σκρολάρω αγχωτικές ειδήσεις |
| Διάλειμμα στη δουλειά | Σηκώνομαι, περπατάω, παίρνω αέρα | Μένω κολλημένος στην οθόνη |
| Φαγητό το μεσημέρι | Κάτι ελαφρύ που δεν με βαραίνει | Ό,τι βρω, συνήθως λιπαρό και βαρύ |
| Βραδινή ψυχαγωγία | Κάτι σύντομο που με χαλαρώνει | Σειρές μέχρι τις δύο και μετά αϋπνία |
Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι κανένα από αυτά δεν φαίνεται σημαντικό μεμονωμένα. Αλλά όταν μαζεύονται πέντε ή έξι κακές επιλογές στην ίδια μέρα, το αποτέλεσμα είναι καταστροφικό για τη διάθεση.
Η παγίδα της αναβολής
Ξέρεις τι με σκοτώνει; Η αναβολή. Και δεν μιλάω για μεγάλα πράγματα. Μιλάω για το να αφήνω τα πιάτα στο νεροχύτη επειδή βαριέμαι. Να μην απαντάω σε ένα μήνυμα επειδή θα το κάνω αργότερα. Να έχω μια δουλειά που θέλει πέντε λεπτά και να την σέρνω για μέρες.
Κάθε τέτοιο πράγμα κάθεται στο πίσω μέρος του μυαλού και τρώει ενέργεια. Δεν το καταλαβαίνεις, αλλά είναι εκεί. Σαν ένα πρόγραμμα που τρέχει στο παρασκήνιο και αδειάζει την μπαταρία. Και μετά απορείς γιατί νιώθεις εξαντλημένος ενώ δεν έκανες τίποτα ιδιαίτερο.
Η λύση που βρήκα είναι απλή. Αν κάτι θέλει λιγότερο από δύο λεπτά, το κάνω αμέσως. Δεν το σκέφτομαι, δεν το αναβάλλω. Απλά το τελειώνω. Ακούγεται μικρό, αλλά έχει αλλάξει τη ζωή μου.
Οι σχέσεις με τους άλλους
Ένα άλλο πράγμα που υποτιμούμε είναι πώς μιλάμε στους γύρω μας. Πόσες φορές έχεις πετάξει μια κακιά κουβέντα σε κάποιον και μετά σου μείνει μια άβολη αίσθηση για ώρες; Ή αντίθετα, πόσες φορές ένα απλό ευχαριστώ ή ένα χαμόγελο σου άλλαξε τη μέρα;
Η γυναίκα μου με πιάνει συχνά να μιλάω απότομα όταν είμαι κουρασμένος. Δεν το κάνω επίτηδες, απλά βγαίνει έτσι. Αλλά μετά το κλίμα στο σπίτι αλλάζει και όλοι γίνονται πιο νευρικοί. Μια κακή στιγμή μπορεί να καθορίσει ολόκληρο το βράδυ.
Τι μπορούμε να κάνουμε
Δεν έχω καμία μαγική συνταγή. Αλλά κάτι που με βοήθησε είναι να προσέχω τις μικρές στιγμές. Να σταματάω και να σκέφτομαι πριν αντιδράσω. Να επιλέγω συνειδητά αντί να λειτουργώ στον αυτόματο.
Δεν χρειάζεται να αλλάξεις τη ζωή σου ριζικά. Αρκεί να αλλάξεις μερικές μικρές συνήθειες. Να ξυπνάς λίγο νωρίτερα. Να τρως καλύτερα. Να μιλάς πιο ήρεμα. Να μην αφήνεις πράγματα να σωρεύονται. Στην αρχή δεν θα δεις διαφορά. Αλλά μετά από ένα μήνα θα κοιτάξεις πίσω και θα αναρωτηθείς πώς άντεχες πριν. Έτσι έγινε σε μένα. Και αν εγώ τα κατάφερα, μπορείς κι εσύ.
