Κολομβία | Μια μικρή Θεσσαλονίκη στην Μπογκοτά με ελληνικές γεύσεις, Άρη και μόλις 50 Έλληνες

IMG 0215

Από την Τούμπα μέχρι την Μπογκοτά, ο Γιώργος Σιταράς έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια μικρή ελληνική γωνιά στην Κολομβία, κρατώντας ζωντανές τις γεύσεις, τη γλώσσα και τις αναμνήσεις της Θεσσαλονίκης χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα. 

Γεννημένος το 1981 στην Τούμπα, έφυγε για την Κολομβία το 2013 μαζί με τον φίλο του Πέτρο Γκρίλη, με στόχο να δημιουργήσουν ελληνικό εστιατόριο στην Καρταχένα. Το εγχείρημα πέτυχε και τέσσερα χρόνια αργότερα ο Σιταράς άνοιξε στην Μπογκοτά το «Salonika», το οποίο τον Σεπτέμβριο συμπλήρωσε εννέα χρόνια λειτουργίας. 

Γύρος, σουβλάκι, μπιφτέκια και πιάτα που παραπέμπουν σε κλασική ελληνική ταβέρνα έχουν πλέον αποκτήσει το δικό τους κοινό στην κολομβιανή πρωτεύουσα. Ανάμεσα στις μεγαλύτερες επιτυχίες βρίσκονται το μπουγιουρντί, ο χοιρινός γύρος και το σάντουιτς με χοιρινή τηγανιά, ενώ μέσω του ζαχαροπλαστείου «Pylio» ο Θεσσαλονικιός επιχειρηματίας έχει συστήσει στους Κολομβιανούς και ελληνικά γλυκά, όπως τα τρίγωνα και το εκμέκ. 

Πίσω όμως από την επιχειρηματική ιστορία βρίσκεται και η πραγματικότητα μιας ιδιαίτερα μικρής ελληνικής παρουσίας. Όπως αναφέρει ο ίδιος, οι Έλληνες σε ολόκληρη την Κολομβία υπολογίζονται σήμερα σε περίπου 50, αρκετοί από τους οποίους ανήκουν στη δεύτερη και τρίτη γενιά. 

Ο δεσμός με την Ελλάδα περνά πλέον και στην επόμενη γενιά. Με τη Βενεζουελάνα σύζυγό του έχουν αποκτήσει έναν γιο, τον Δήμο Αρμάντο, στον οποίο ο πατέρας του μιλά αποκλειστικά ελληνικά, θέλοντας να του δώσει από μικρή ηλικία τη βάση της γλώσσας και της καταγωγής του. 

Και μέσα σε αυτή τη μικρή Θεσσαλονίκη της Μπογκοτά δεν θα μπορούσε να λείπει ο Άρης. Ο Γιώργος Σιταράς δηλώνει ένθερμος φίλος της ομάδας, ενώ στην Κολομβία έχει δημιουργηθεί σύνδεσμος οπαδών του Άρη, με τα μέλη του να συγκεντρώνονται για να παρακολουθούν τους αγώνες. 

Δεκατρία χρόνια μετά την αναχώρησή του από τη Θεσσαλονίκη, ο Γιώργος Σιταράς έχει δημιουργήσει τη ζωή και την οικογένειά του στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Η Ελλάδα, ωστόσο, παραμένει κομμάτι της καθημερινότητάς του μέσα από τη γλώσσα που μαθαίνει στον γιο του, τις γεύσεις που σερβίρει στους Κολομβιανούς και τα παιχνίδια του Άρη που εξακολουθεί να παρακολουθεί από την Μπογκοτά.

Μοιράσου το
5 σχόλια
  • Πενήντα ελιναράδες, ‘γευσις’ και Άρις; Κάτι δεν μου κολλάει. Μάλλον για φάμπρικα. Όλο δουλίτσες βλέπω.

  • Με τόσα λίγα άτομα, ‘Μικρό Ελληνικό’ το λες. Όχι και ολόκληρη η πόλη του βορρά εκεί. Χαχαχα.

  • Τούμπα, Μπογκοτά, Άρης. Όλα σε ένα πακέτο; 50 νοματαίοι. Ε, οκ, να τους βλέπουμε κι αυτούς. Καλό φθινόπωρο.

  • 50 άτομα φτιάχνουν τη δική τους μικρογραφία. Με γύρο και φανέλες, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Καλά κρασιά.

  • Δηλαδή έφυγαν για να φτιάξουν το ίδιο; Εγώ θα προτιμούσα να έμεναν εδώ να παλέψουμε. Τι νόημα έχει;

Αφήστε μια απάντηση

Το σχόλιο θα ελεγχθεί πριν τη δημοσίευση του.