Βγήκαν και οι επίσημες λίστες με τους υποψήφιους βουλευτές (κάποιοι σίγουροι) λόγο του εκλογικού νόμου. Τι παρατηρήσαμε:

1. Τα μεγάλα κόμματα εφήρμοσαν την γνωστή τους μέθοδο, γέμισαν τις λίστες τους κυρίως με βάση της πελατειακές σχέσεις του προέδρου και των υπαλλήλων του που του εξασφαλίσουν την εξουσία σε όλα τα επίπεδα. Για εξωτερική κατανάλωση και για να δείξουν το πατριωτισμό τους που δυστυχώς στην Αλβανία έχει ταυτιστεί με το ανθελληνισμό έβαλαν στις λίστες τους ανθρώπους που μέχρι σήμερα τι δεν έχουν κάνει εναντίων του ελληνισμού αλλά και της ορθοδοξίας. Έτσι στην λίστα του ΣΚ τρίτος στην λίστα με του υποψήφιους στην Αυλώνα είναι ο εκδότης, επιχειρηματίας και ορκισμένος ανθέλληνας και αντι-ορθόδοξος κ. Κότσο Κοκδήμα.

Στην λίστα του ΔΚ στην περιοχή της Κορυτσάς τέταρτος είναι ο Φατμίρ Μεϊντίου, πρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος . Αυτό το Κόμμα όσα χρόνια δεν υπήρχαν τα άλλα είχε αναλάβει να προβάλει το ανθελληνισμό. Οι εκφράσεις τους εναντίων του Αρχιεπισκόπου μας και της Ορθόδοξης Εκκλησίας ήταν τόσο μνησίκακες που απορούσε κανείς για τους πραγματικούς λόγους.

Τα περίπου 70 κόμματα που μετέχουν στις εκλογές έχουν συσπειρωθεί γύρω από τους δυο μεγαλύτερους σχηματισμούς (PD & PS) σε δύο μεγάλες συμμαχίες


Στην τελική ευθεία εισέρχονται οι βουλευτικές εκλογές της 23ης Ιουνίου στην Αλβανία, με τα κόμματα να έχουν "κλείσει" από τη Δευτέρα τους καταλόγους των υποψηφίων.

Τα περίπου 70 κόμματα που μετέχουν στις εκλογές έχουν συσπειρωθεί γύρω από τους δυο μεγαλύτερους σχηματισμούς (Δημοκρατικό και Σοσιαλιστικό κόμμα) διαμορφώνοντας δύο μεγάλες συμμαχίες.

Η πρώτη υπό το κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα αριθμεί 25 κόμματα και η δεύτερη υπό το Σοσιαλιστικό 35.

Το κόμμα του πρώην προέδρου της Δημοκρατίας Μπαμίρ Τόπι "Νέα Δημοκρατική Πνοή" και η "Ερυθρόμαυρη Συμμαχία" επέλεξαν να κατέλθουν ανεξάρτητα στις εκλογές.

Ντούλες και Κίτσος ηγούνται των ψηφοδελτίων τους στην Αυλώνα. Ο Ανδρέας Μάρτος στις λίστες του Σοσιαλιστικού. Δεύτερος ο Ξέρρας στο Αργυρόκαστρο. Εκτός λίστας ο Κ. Μπάκας.
Τεταμένο το κλίμα στους ομονίτες των Αγίων Σαράντα για τις επιλογές Ντούλε


Παραδόθηκαν χθες στην Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή (KQZ) οι λίστες των υποψηφίων βουλευτών όλων των κομμάτων που θα συμμετέχουν στις εκλογές στις 23 Ιουνίου στην Αλβανία.

Στις τρεις περιφέρειες ελληνικού ενδιαφέροντος έχουν ως εξής:

Αυλώνα
Όπως αναμενόταν ο Ντούλες θα ηγηθεί του ψηφοδελτίου της Αυλώνας. Στην προσπάθεια του να ισορροπήσει τις καταστάσεις και να δημιουργήσει ευνοϊκό κλίμα για αυτόν, φαίνετε πως τα έκανε «μαντάρα».

Ο Κίτσος δεν έκανε την υπέρβαση για να βάλει στην αρχή της λίστας του ΕΕΜΜ κάποιον άλλον και ηγήθηκε ο ίδιος - μετά από πιέσεις στελεχών του κόμματος όπως λένε από το περιβάλλον του Μέγκα.

Η υποψηφιότητα του προέδρου της Ομόνοιας Τιράνων στις λίστες του Σοσιαλιστικού στην 6η θέση στην Αυλώνα ίσως ανοίξει τους ασκούς του εώλου και να δρομολογήσει εξελίξεις στην Ομόνοια που για άλλη μία φορά «βιάστηκε» από τον πρόεδρο του ΚΕΑΔ. Η 6η θέση του Σοσιαλιστικού λογικά θα είναι εκλόγιμη αλλά δεν είναι σίγουρη. Στο ενδεχόμενο του 7-5 (που είναι το πιθανότερο μετά και την απόσχιση του Αρμπέν Μάλαι) και δύο από τα τρία μικρά κόμματα που έχουν πιθανότητα εκλογής (ΚΕΑΔ, ΛΣΙ, Τσάμηδες) βγάλουν έδρα τότε ο Μάρτος μένει εκτός.

Ἕνα ἀπὸ τὰ θεωρούμενα ἀσφαλῆ οἰκονομικᾶ «καταφύγια» εἶναι τὸ κρατίδιο τῆς Ἀνδόρας. Σφηνωμένο στὰ Πυρηναία, ἀνάμεσα στὴν Ἱσπανία καὶ τὴ Γαλλία ἀριθμεῖ 80.000 κατοίκους.

Χώρα ὑποδοχῆς τῶν ρωσικῶν καταθέσεων εἶναι ἡ Λετονία. Ἕνα κράτος τῆς Βαλτικῆς μὲ ἰσχυρὴ ρωσικὴ μειονότητα καὶ πολὺ διαδεδομένη τὴ ρωσικὴ γλώσσα. Παρὰ τὰ μεγάλα προβλήματα τῆς οἰκονομίας της καὶ τὴν ἐπιφυλακτικότητα τῶν Λετονῶν, ἡ παρουσία τῶν ὁμοεθνῶν τους ὁδηγεῖ τοὺς Ρώσους ἐπενδυτὲς ἐκεῖ.

Οἱ ὀρεινοὶ ὄγκοι τῆς Ἠπείρου ἀποτέλεσαν τὴν κοιτίδα καὶ καταφύγιο τοῦ Ἑλληνισμοῦ σὲ πολλὲς περιπτώσεις. Τὸ Βασίλειο τοῦ Πύρρου, τὸ Δεσποτάτο τῆς Ἠπείρου, ἡ Χιμάρα τῆς Τουρκοκρατίας καὶ ἡ Κορυτσὰ τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγώνα ἔδωσαν ζωὴ στοὺς Ἕλληνες ὅταν οἱ ἄλλες ἑλληνικὲς περιοχὲς εἶχαν κατακτηθεῖ ἢ ἀπειλοῦνταν ἀπὸ Δύση καὶ Ἀνατολή.

Σήμερα πάλι ἡ Βόρειος Ἤπειρος καλεῖται νὰ συνδράμει στὸν κοινὸ ἀγώνα. Τσακισμένη ἀπὸ τὶς ἀδικίες τῶν ἰσχυρῶν, ταλαιπωρημένη ἀπὸ τοὺς διωγμοὺς καὶ πικραμένη ἀπὸ τὴν «μητέρα» Ἑλλάδα, σὲ ἕνα δύσκολο διεθνὲς σκηνικό, ἀποδυναμωμένη ἀπὸ τὴ φυγὴ τῶν παιδιῶν της. Καὶ ὅμως ἡ σημερινὴ ἐθνικὴ κρίση, εἶναι στὸ χέρι μας νὰ ἀποτελέσει εὐκαιρία γιὰ τὸ Βορειοηπειρωτικό, ἀφοῦ ὑπάρχουν νέα δεδομένα:

Το ριζοσπαστικό Ισλάμ της Αλβανίας χρηματοδοτείται από Τούρκους και Σαουδάραβες


Ίσως ήρθε η ώρα να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Ο φόβος μήπως δεν μας χαρακτηρίσουν «προοδευτικούς», μας οδηγεί να ανεχόμαστε καταστάσεις που μπορεί να αποβούν απρόβλεπτες. Οφείλω εξ αρχής να διευκρινίσω, ότι με τον όρο «ισλαμικός κίνδυνος» προφανώς και δεν εννοώ ότι αποτελεί κίνδυνο το σύνολο των μουσουλμάνων.

Μέσα όμως σ’ αυτόν τον πληθυσμό ενυπάρχουν και δραστηριοποιούνται φονταμενταλιστές με συγκεκριμένη αποστολή, που μπορεί να καταστούν επιβλαβείς. Οι φόβοι αυτοί εκφράζονται από πλήθος φορέων και προσωπικοτήτων, διαφορετικών προσανατολισμών μεταξύ τους. Προ καιρού, στα Σκόπια συνελήφθησαν 20 ισλαμιστές μαχητές, οι οποίοι συμμετείχαν σε επιχειρήσεις εναντίον των στρατευμάτων του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν. Σύμφωνα με την σκοπιανή αστυνομία, οι συλλήψεις έγιναν κατά την διερεύνηση της δολοφονίας πέντε ντόπιων κατοίκων κοντά στην πρωτεύουσα.

Τότε, η υπουργός Εσωτερικών, κ. Γκορντάνα Γιανκουλόβσκα, σε συνέντευξή της στο κρατικό πρακτορείο ειδήσεων, ΜΙΑ, είχε δηλώσει: «Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουμε συλλέξει, ο ισλαμικός ριζοσπαστισμός έχει επεκταθεί παγκόσμια και η χώρα μας, δεν μπορεί να αποτελεί εξαίρεση και φυσικά δεν βρίσκεται μακριά από τον κίνδυνο αυτόν».

Οφείλω να ομολογήσω, πως κάθε φορά που ασχολούμαι με θέμα που άπτεται της εξωτερικής πολιτικής μας, αισθάνομαι δυσφορία, διαπιστώνοντας την απουσία της από τα δρώμενα. Δεκαετίες τώρα -θα μπορούσα να πω, από τα μεταπολεμικά χρόνια και εντεύθεν- ακολουθούμε τα γεγονότα, αντί να τα διαμορφώνουμε, τουλάχιστον σε κάποια ζητήματα που έχουμε τη δυνατότητα.

Είχαμε ασχοληθεί στη στήλη και παλαιότερα με το θέμα της μη αξιοποίησης του αλβανικού στοιχείου των Σκοπίων, το οποίο είναι σφόδρα αντίθετο με την ακολουθούμενη πολιτική από τον κ. Γκρούεφσκι, στο ζήτημα της ονομασίας. Μάλιστα, είχαμε αποκαλύψει και την περίπτωση, όπου Αλβανός πολιτικός ζήτησε την βοήθεια των ελληνικών Αρχών, στην αναζήτηση του Σλάβου δολοφόνου του ανεψιού του, που είχε κρυφθεί στην Ελλάδα, κι εμείς αδιαφορήσαμε. Γνωρίζουμε πόσο σημαντική είναι για τους Αλβανούς η βεντέτα, και πόσο «φιλικός» θα ήταν προς εμάς, αν του συμπαραστεκόμασταν.

Είχαμε αναφερθεί μάλιστα και σε μια δήλωση του κ. Αλί Αχμέτι, αρχηγού του συγκυβερνώντος αλβανικού κόμματος DUI, ο οποίος είχε πει «δεν με ενδιαφέρει αν ονομαστεί η χώρα και Ντίσνεϋλαντ». Και τούτο επειδή έχει ως πρώτη προτεραιότητα την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. Την οποία ένταξη εμποδίζει η καθυστέρηση λύσης στο ζήτημα της ονομασίας.

Ο Ηλίας Μαμαλάκης επισκέφθηκε τη Βόρεια Ήπειρο για τις εκδηλώσει της 25ης Μαρτίου και γράφει γεμάτος συγκίνηση για τον αγώνα του προξένου, το σπουδαίο έργο των μειονοτικών σχολείων και την αδιαφορία της πατρίδας για το φροντιστήριο και την έπαυλη του Σεφέρη.

Διαβάστε πως κατέγραψε την εμπειρία του ο γνωστός μάγειρας - παρουσιαστής Ηλίας Μαμαλάκης στην εφημερίδα Δημοκρατία.

Είναι γεγονός ότι ζούμε σε μια περίοδο εξαιρετικά μεγάλης γκρίνιας. Ο,τι και να πείτε, όμως, υπάρχουν και πράγματα που λειτουργούν καλά με ή χωρίς χρήματα.

Είχα τη χαρά να προσκληθώ λίγες εβδομάδες πριν από τον γενικό πρόξενο της Ελλάδας στην Κορυτσά της Αλβανίας για να συμμετάσχω σε μια σειρά εκδηλώσεων για τη γιορτή της 25ης Μαρτίου. Έπειτα από μια οδυνηρή διαδρομή από τα Τίρανα έως την Κορυτσά μετρώντας τις πούγκες (οχυρωμένα φυλάκια του Χότζα) και θαυμάζοντας το τοπίο στη λίμνη Οχρίδα, βρέθηκα στην Κορυτσά.

Της Αθηνάς Κρεμμύδα,
Ραδιοφωνικής παραγωγού της εκπομπής «Βόρειος Ήπειρος.GR»

Όταν το 1944 ο στρατηγός Ζέρβας έδιωξε τους τσάμιδες από την Ήπειρο μετά από τα εγκλήματα που είχαν διαπράξει εις βάρος των Ελλήνων, αφού ήταν συνεργάτες των γερμανών κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι σήμερα οι Αλβανοί θα διεκδικούσαν και την…Πρέβεζα!

Μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, λοιπόν, οι τσάμιδες εγκαταστάθηκαν γεωγραφικά στην νότια περιοχή της Αλβανίας ή στην ελληνική περιοχή της Βορείου Ηπείρου η οποία είχε προσαρτηθεί στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος το 1912 από της Μεγάλες Δυνάμεις. Δημιουργήθηκαν έτσι τα τσάμικα χωριά τα οποία παρεμβάλλονταν μεταξύ των ελληνικών χωριών, πολύ κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα. Αρκετοί, όμως, τσάμιδες εγκαταστάθηκαν και στης μεγάλες πόλεις όπως Αγίους Σαράντα, Δέλβινο και Αυλώνα.

Το 1945 η Αλβανία υιοθέτησε το κομμουνιστικό καθεστώς της απομόνωσης υπό την ηγεσία τον Ενβέρ Χότζα. Η «δικτατορία του προλεταριάτου» ήθελε θεωρητικά όλους τους ανθρώπους στην Αλβανία ίσους, ίδιους, άθεους και κομμουνιστές. Ποιές ήταν, όμως, στην πραγματικότητα οι σχέσεις των τσάμιδων με τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου αλλά και με τους Αλβανούς;

Άγνοια, ανευθυνότητα ή τι άλλο;

Γράφει ο Δημήτρης Περδίκης

Τα χωριά και οι πόλεις της Βορείου Ηπείρου είχαν εδώ και πολλά χρόνια τα δικά τους λεωφορεία που μετέφεραν τους Βορειοηπειρώτες στην Αθήνα αλλά και σε άλλα αστικά κέντρα της Ελλάδας. Κάθε πόλη αλλά και αρκετά χωριά είχαν τις ιδιαίτερες, τις δικές τους λεωφορειακές γραμμές. Ιδιοκτήτες στις περισσότερες των περιπτώσεων ήσαν Έλληνες Βορειοηπειρώτες και όχι Αλβανοί όπως με μεγάλη δόση παραπληροφόρησης και λαϊκισμού κάποιοι έσπευσαν να γράψουν.

Τα λεωφορεία κατά κανόνα ξεκινούσαν βράδυ από την Αθήνα και έφταναν στο χωριό το πρωί. Έτσι δεν χανόταν το μεροκάματο. Μετέφεραν τους ΒΗπειρώτες που πήγαιναν στο χωριό, κάποιους Ελλαδίτες επισκέπτες και προσκυνητές στην πανέμορφη γη της Ηπείρου, την γιαγιά που είχε έλθει να κάνει τις ιατρικές της εξετάσεις, τα παιδιά το καλοκαίρι στην ελληνική κατασκήνωση. Ακόμα έφερναν τα βιβλία για το ελληνικό σχολείο, τα φάρμακα του παππού, κάποιο ανταλλακτικό ή κάποιο δώρο του ξενιτεμένου στην οικογένεια κλπ κλπ. Τα λεωφορεία αυτά λοιπόν ήσαν μικρές επιχειρήσεις που συντηρούσαν κάποιες οικογένειες και έδιναν ζωή στο χωριό στην Βόρειο Ήπειρο. Πάνω από όλα όμως πραγματοποιούσαν ένα εθνικό λειτούργημα για την επιβίωση κάποιων Ελλήνων σε ένα χωριό πέρα από τα σύνορα.

Του Γιώργου Τζομάκα

Γεν. Αντιπρόεδρου Δ.Ε.Ε.Ε.Μ. ΟΜΟΝΟΙΑΣ

Όλες οι δημοκρατίες του κόσμου συνήθως καλούνε τους πολίτες τους κάθε τέσσερα χρόνια να επιβεβαιώσουν τις διάφορες πολιτικές τους, εάν αυτές είναι προς το συμφέρον της χώρας αλλά και των ιδίων ή να απορρίψουν τις πολιτικές που ερημώνουν τους ψηφοφόρους και τους οδηγούν σε αδιέξοδο.

Οι Βορειοηπειρώτες είναι οι ευνοούμενοι του δημοκρατικού συστήματος και καλούνται να πούνε τη γνώμη τους διά της ψήφου σε δύο κράτη. Δηλαδή στην Ελλάδα που είναι το εθνικό τους κέντρο αλλά και στην Αλβανία όπου είναι πολίτες για λόγους τους οποίους γνωρίζουμε. Σύντομα στην Αλβανία θα διεξαχθούν βουλευτικές εκλογές όπου το σύστημα κι’ εκεί όπως στην Ελλάδα και την Ιταλία κινδυνεύει να έχει ως αποτέλεσμα πολυκομματική κυβέρνηση. Στην μετακομμουνιστική εποχή οι Έλληνες της Αλβανίας ξεκίνησαν με 5 αντιπροσώπους στην Αλβανική Βουλή (300 οι βουλευτές) 3 αντιπροσώπους, (140 βουλευτές) και ένας τώρα επίσης. Εάν εξαιρέσουμε την πρώτη διακυβέρνηση του κ. Μπερίσα 1992-1996 και την τετραετία 2009-2013 οι Έλληνες πολιτικοί στην Αλβανία δεν έχουν λόγο στα κυβερνητικά πεπραγμένα μέσω της ΟΜΟΝΟΙΑΣ που εκπροσωπεί τα συμφέροντα της οργανωμένης μειονότητας. Τουναντίον μέσω αλβανικών κομματικών οργανισμών άτομα ελληνικής καταγωγής βρίσκονται σε υπουργικούς θώκους κυρίως λόγω της εθνικής καταγωγής για βιτρίνα εξιλέωσης στους ξένους της άγριας Αλβανικής δημοκρατίας.

Αυστριακός ιστορικός εξοργίζει τους Αλβανούς


Έντονες αντιδράσεις προκαλούν στην Αλβανία οι απόψεις του Αυστριακού ιστορικού Oliver Jens Schmitt. Ο Schmitt την 100η επέτειο από την ανεξαρτησία της Αλβανίας δημοσίευσε το βιβλίο του «Οι Αλβανοί - μια ιστορία μεταξύ Ανατολής και Δύσης», το οποίο έτυχε ευρείας αποδοχής στο γερμανόφωνο κόσμο.

Ο καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Βιέννης, απορρίπτει θέσεις που ανθούν και γίνονται δεκτές από τους Αλβανούς.

Έτσι γράφει, ότι δεν υπήρξε ποτέ μια συνεχής εξέγερση εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τους Αλβανούς, υπήρξε λέει αποδοχή των ξένων ηγεμόνων. Ο ίδιος συνεχίζει περαιτέρω λέγοντας ότι οι Αλβανοί και οι Βόσνιοι ήταν η ραχοκοκαλιά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ξεκαθαρίζει ωστόσο ότι ενίοτε οι Αλβανοί εναντιώνονταν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά για τους φόρους ή την στρατιωτική υπηρεσία, αλλά όχι για εθνικιστικές ιδέες. Ενώ για τον Σκεντερμπέι (Γεώργιο Καστριώτη) γράφει ότι πολέμησε μαζί με Βλάχους, Σλάβους και Έλληνες.

Σύρραγες του σύγχρονου αυτοκινητοδρόμου που ενώνει το λιμάνι του Δυρραχίου με την Πρίστινα και κατασκευάστηκε από αμερικανο-τουρκική κοινοπραξία.Στη δίνη του εθνικισμού βυθίζεται η Αλβανία με το σύνολο του πολιτικού κόσμου της γείτονος να επιδίδεται εσχάτως σε πλειοδοσία αλυτρωτικών δηλώσεων και ενεργειών, με αποκορύφωμα τη δήλωση του πρωθυπουργού Sali Berisha περί χορήγησης διαβατηρίων σε Αλβανούς όμορων κρατών και την κατάθεση αιτήματος από την «Ερυθρόμαυρη Συμμαχία» για διενέργεια δημοψηφίσματος με θέμα την ένωση Αλβανίας και Κοσόβου. Στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου βρίσκεται συνεχώς η δημιουργία της «Φυσικής Αλβανίας», η οποία σε αντίθεση με το σχέδιο της «Μεγάλης Αλβανίας» δεν θα προέλθει από ένοπλη δράση αλλά μέσω “δημοκρατικών διαδικασιών και διαλόγου” με στόχο την “επαναφορά των εθνικών συνόρων που αλλοίωσε το Συνέδριο του Βερολίνου”, πριν την ένταξη της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το πρώτο βήμα για τη δημιουργία της «Φυσικής Αλβανίας» είναι η ένωση Αλβανίας και Κοσόβου και συντελείται ήδη με την ενοποίηση των θεσμών, όπως η εναρμόνιση της νομοθεσίας, η έκδοση κοινών σχολικών βιβλίων, η ενοποίηση διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας, η δημιουργία κοινού συστήματος παροχής ενέργειας, η κοινή διπλωματική εκπροσώπηση στο εξωτερικό, η ενοποίηση του φάσματος ραδιοτηλεοπτικών συχνοτήτων και η δημιουργία “πανεθνικής λίγκας”, ενός κοινού ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος.

Δεν έχουμε την πολυτέλεια για μικροκομματικές επιλογές σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, ειδικά μάλιστα στα βόρεια σύνορά μας, όπου αναζωπυρώνεται ο Εθνικισμός και ο μεγαλοϊδεατισμός, που αυτή τη φορά ενισχύονται και από τον θρησκευτικό δογματισμό – φανατισμό. Η ελληνική διπλωματία πρέπει να υπερβεί τις «αγκυλώσεις» του παρελθόντος και με πολιτικό ρεαλισμό να «κλείσει» τις εκκρεμότητες με τα γειτονικά κράτη, διασφαλίζοντας τα εθνικά μας συμφέροντα.

Η επικείμενη επίσκεψη σε Αθήνα και Σκόπια του ειδικού διαμεσολαβητή των Ηνωμένων Εθνών, Μάθιου Νίμιτς, προκειμένου να έχει συνομιλίες με την ελληνική κυβέρνηση και την Κυβέρνηση της πΓΔ Μακεδονίας, για το επίμαχο θέμα της ονομασίας της FYROM, γίνεται σε μια κρίσιμη περίοδο για το μέλλον της Βαλκανικής.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ θα καταθέσει μια νέα πρόταση, που εκτιμά ότι θα είναι και μια ρεαλιστική λύση στη διμερή εκκρεμότητα , που είναι το θέμα της ονομασίας του γειτονικού κράτους.

Μια τηλεοπτική σειρά δηλωτική της αβάσταχτης ελαφρότητάς μας


Αλβανική εφημερίδα απορεί γιατί η συγκεκριμένη ταινία δεν έχει προβληθεί ακόμα στην Αλβανία. Μια ταινία που παραποιεί την ιστορία και κατηγορεί τους Έλληνες, με τις πλάτες της ΝΕΤ.

Σχετικά με την ταινία:

Τον τελευταίο καιρό ζούμε την κορύφωση των συνεπειών της από μακρού χρόνου ανεύθυνης αντιμετώπισης καίριων εθνικών ζητημάτων από ποικίλους φορείς, ζητημάτων για τα οποία δεν προοιωνίζεται δυστυχώς καλή έκβαση. Οι Συνέλληνες, –και ιδιαιτέρως όσοι έχουν λόγο στο δημόσιο βίο–, θεωρούμε θεμιτό το «παίζειν εν ου παικτοίς». Ακολουθεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Στις αρχές του 2005, η ΝΕΤ διαφήμισε κατά κόρον την προβολή σε χρόνο υψηλής τηλεθέασης (τα βράδια της Πέμπτης, στις 10 μμ) της «δραματικής ιστορικής σειράς» δέκα επεισοδίων «Ο Τελευταίος Άρχοντας των Βαλκανίων». Σύμφωνα με τα διαφημιστικά της trailer και τις πολυδάπανες καταχωρίσεις στον τύπο, η σειρά θα παρουσίαζε τις ιστορικές ανακατατάξεις στα Βαλκάνια, από τον διαμελισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μέχρι το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όπως τις έζησε ο Ζουλφικάρ, "Ο Τελευταίος Άρχοντας των Βαλκανίων".

Στην Φινλανδία ζει μία σουηδική μειονότητα η οποία πληθυσμιακά είναι το 5.5% του συνολικού πληθυσμού της Φινλανδίας. Οι Σουηδοί κατοικούν κυρίως στις παράκτιες περιοχές. Στα νησιά Ώλαντ στην θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στην Φινλανδία και την Σουηδία οι Σουηδοί είναι η συντριπτική πλειοψηφία. Παρά το ότι οι Σουηδοί αποτελούν ένα μικρό μόνο ποσοστό του συνολικού πληθυσμού της Φινλανδίας η σουηδική είναι ισότιμη επίσημη με τα φινλανδικά γλώσσα. Στους δήμους όπου κατοικεί σουηδικό στοιχείο σε ποσοστό 6% και άνω, ο δήμος θεωρείται δίγλωσσος και όλα (πινακίδες, έγγραφα κλπ) γράφονται και στις δυο γλώσσες. Στα νησιά ¨Ωλαντ όμως όπου κατοικεί συμπαγής σουηδικός πληθυσμός η επίσημη γλώσσα είναι τα σουηδικά και μόνο.

Τα νησιά αυτά λοιπόν που επίσημα είναι ένα τμήμα της φινλανδικής επικράτειας με ευρεία αυτονομία και ουσιαστικά μια ανεξάρτητη χώρα.

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ

Μπορείτε να μας βρείτε και να συνδεθείτε μαζί μας στα παρακάτω μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Ακολουθήστε μας:


Η σελίδα είναι αφιερωμένη στην μνήμη του Γιώργου Γκιώνη