Η συνέντευξη του κυρίου Ξενοφώντα Κουντούρη, προέδρου του Ιδρύματος Βορειοηπειρωτικών Ερευνών και ιδρυτικου μέλους του Κόμματος Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΚΕΑΔ). Η ιστορία ενός Ελλαδίτη που ασχολήθηκε με το Βορειοηπειρωτικό όσο λίγοι άλλοι και δημιούργησε ένα έργο ζωής, το Ίδρυμα Βορειοηπειρωτικών Ερευνών. Μιλάει για την ίδρυση του ΙΒΕ, για τα χρόνια της αντίστασης, τον ΕΔΕΣ, για την ίδρυση του ΚΕΑΔ και για την Χιμάρα. *
Ο επί σειρά ετών πρόεδρος της Ένωσης Χειμαρριωτών Φρέντυ Μπελέρης ανοίγει τα χαρτιά του. Τοποθετείται για τους άμεσους στόχους και προτεραιότητες της Ένωσης και χαρακτηρίζει την επερχόμενη απογραφή σημαντικότερη των εκλογών. Προσκαλεί τον νέο δήμαρχο κο Γκόρο για συνεργασία, μιλά για τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν κατόπιν τοποθέτησης προτομής του Αριστοτέλη Γκούμα στους Αγίους Πάντες και αναγνωρίζει το λάθος της Ένωσης να μην ζητήσει νωρίτερα την άδεια της Εκκλησίας. Κλείνοντας μας εκμυστηρεύτηκε την πρόθεσή του να μην ξαναθέσει υποψηφιότητα για πρόεδρος του Δ.Σ της Ένωσης Χειμαρριωτών.
Όποιος ακούει το όνομα Πύρρος αμέσως το μυαλό του πάει στο λιοντάρι της Χιμάρας. Ένας αθλητής που το όνομα του γράφτηκε με χρυσό μελάνι στην ιστορία της παγκόσμιας άρσης βαρών. Η συνέντευξη όμως, αφορά τον άνθρωπο Πύρρο, τον Χιμαριώτη. Πολλές φορές στο παρελθόν ακούστηκαν πολλά για τον ίδιο π.χ οτι απέχει απ'τα κοινά της Χιμάρας, δεν ενδιαφέρεται, ξέχασε την καταγωγή του κ.α. Στην συνέντευξη που παραχώρησε μιλάει για όλους και όλα όσα αφορούν τον τόπο μας και δίνει τις απαντήσεις του.
Ο Ευρυσθέας Γκιώνης 88 ετών σήμερα, θυμάται το 1944 όπου ακολουθώντας τα βήματα των μεγάλων του αδελφών Γιάννη και Νίκου, έφυγε απ' τον Αλβανικό στρατό για να φτάσει στο Ρίμινι της Ιταλίας. Εκεί θα εντασσόταν στην ιστορική Ορεινή Ταξιαρχία του Ρίμινι μαζί με άλλους Χιμαριώτες για να πολεμήσει υπέρ της Ελλάδας. Μιλάει για τα αδέρφια του Γιάννη και Νίκο οι οποίοι είχαν διαφύγει νωρίτερα στην Ελλάδα για να καταταγούν ως Εθελοντές στις Ελληνικές Δυνάμεις και για τους υπόλοιπους συνταξιδιώτες του.
Ο Δημήτρης και η παρέα του στα 19 τους όλοι, το 1985 αποπειράθηκαν να δραπετεύσουν απο την Χιμάρα προς την Κέρκυρα. Η σύλληψη της ιδέας, η υλοποίηση του σχεδίου, τα χρόνια της φυλακής και η μετέπειτα απονομή μεταλλίου απ'την Ελληνική κυβέρνηση.