Διαβάσατε το Blog μας; σκοπός της δημιουργίας του είναι η ενημέρωση για τα προβλήματα και τα καθημερινά νέα και δρώμενα στο χωριό μας. Στο κομμάτι αυτό έχουμε την βοήθεια ανθρώπων που μένουν μόνιμα στην Χιμάρα και μας ενημερώνουν για οτιδήποτε αξιοσημείωτο. Μπορείτε να διαβάσετε το blog στην διεύθυνση http://blog.himara.gr.
Ο Ανδρέας Τάτος γεννήθηκε στην Χιμάρα στις 11/05/1989 απ'όπου έφυγε με τους γονείς του σε νεαρή ηλικία για να εγκατασταθούν μόνιμα στην Ζάκυνθο. Το άστρο του έλαμψε σε ηλικία 16 ετών, όταν τον είδε ο νυν manager του να παίζει μπάλα σε ένα τουρνουά 5χ5 που είχε διοργανώσει η coca cola στην Ζάκυνθο. Ενθουσιασμένος ο manager του, του πρότεινε να συνεργαστούν.
Ο Ανδρέας αγωνίζεται στα μεγάλα σαλόνια της superleague για τον Ατρόμητο, είναι διεθνής με την εθνική Νέων και έχει αγωνιστεί
Ο Πύρρος Δήμας (γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1971) είναι Έλληνας Βορειοηπειρώτης αθλητής της άρσης βαρών, τρεις φορές χρυσός ολυμπιονίκης (1992, 1996, 2000) και μία φορά χάλκινος ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, ο πλέον επιτυχημένος αθλητής στην ολυμπιακή ιστορία του ελληνικού αθλητισμού και ο μοναδικός ως τώρα αρσιβαρίστας, με τρία χρυσά και ένα χάλκινο.
Πορεία προς την επιτυχία
Γεννήθηκε στη Χειμάρρα της Αλβανίας από Έλληνες γονείς και άρχισε να ασχολείται με την άρση βαρών το 1980.
Ο Σωτήρης Νίνης είναι ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού. Γεννήθηκε στις 3 Απριλίου, 1990 στη Χειμάρρα της Βορείου Ηπείρου. Έχει ύψος 1,73 και αγωνίζεται στη θέση του μέσου. Ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες του Απόλλωνα Σμύρνης και συνέχισε στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού. Το 2008 ο Νίνης εντάχθηκε στη λίστα του ισπανικού περιοδικού «Don Balon», με τους εκατό πιο ελπιδοφόρους ποδοσφαιριστές του κόσμου.
Ο Δημήτρης και η παρέα του στα 19 τους όλοι, το 1985 αποπειράθηκαν να δραπετεύσουν απο την Χιμάρα προς την Κέρκυρα. Η σύλληψη της ιδέας, η υλοποίηση του σχεδίου, τα χρόνια της φυλακής και η μετέπειτα απονομή μεταλλίου απ'την Ελληνική κυβέρνηση.
Ο Σίμων Σίνας (1810-1876) υπήρξε εθνικός ευεργέτης, διπλωμάτης και επιχειρηματίας με καταγωγή από τη Μοσχόπολη της Βορείου Ηπείρου. Ήταν γιος του εθνικού ευεργέτη και επιχειρηματία Γεωργίου Σίνα. Φοίτησε στο κλασικό γυμνάσιο της Βιέννης και σπούδασε φιλοσοφία, ιστορία και πολιτική οικονομία στην ίδια πόλη. Εργάστηκε κατόπιν στις οικογενειακές επιχειρήσεις και υπήρξς γενικός κληρονόμος της κολοσιαίας πατρικής περιουσίας. Δεν επεξέτεινε όμως τις οικονομικές δραστηριότητες του πατέρα του, αλλά εισήγαγενέες μεθόδους καλλιέργειας στις απέραντες γαιοκτησίες του.
Γεννήθηκε το 1814 στην Κορυτσά. Πατέρας του ήταν ο επίσης ευεργέτης και έμπορος Γεώργιος Πάγκας. Ο Ιωάννης γράμματα πολλά δεν έμαθε. Ήξερε μόνο να γράφει και να διαβάζει.
Έφυγε από το σπίτι το 1833 για να αποφύγει τον γάμο στον οποίο τον εξανάγκαζε ο πατέρας του. Αρχικά εγκαταστάθηκε στη Θήβα και τη Χαλκίδα. Διαμέσου της Χαλκίδας εξέπλευσε για την Αλεξάνδρεια με μόνο εφόδιο ένα τάλληρο. Εγκαταστάθηκε στο Κάιρο ως ράπτης σε μια πολυάριθμη Ηπειρωτομακεδονική αποικία. Ζώντας λιτότατη ζωή μάζευε χρήματα και συντηρούσε τους γονείς του στην μακρινή πατρίδα και άλλους συγγενείς.
Γεννήθηκε στη Χοταχόβα της Βόρειου Ηπείρου και ήταν γιός του Κυριάκου Αρσάκη, ο οποίος ήταν ξάδερφος με τους αδερφούς Τοσίτσα. Στάλθηκε απο τον πατέρα του για σπουδές, το 1804, στον θείο του Γεώργιο Αρσάκη, όπου διέμενε στη Βιέννη. Αρχικά εκπαιδεύτηκε στο Βουκουρέστι και στη Βιέννη, όπου είχε την τύχη να έχει δάσκαλο τον Νεόφυτο Δούκα, και στη συνέχεια σπούδασε ιατρική στη Χάλλη της Σαξονίας. Το 1811 σε ηλικία 19 ετών έγραψε βουκολικό ειδύλλιο σε δωρική διάλεκτο κατ΄ απομίμηση του Θεοκρίτου.
Ο Ευρυσθέας Γκιώνης 88 ετών σήμερα, θυμάται το 1944 όπου ακολουθώντας τα βήματα των μεγάλων του αδελφών Γιάννη και Νίκου, έφυγε απ' τον Αλβανικό στρατό για να φτάσει στο Ρίμινι της Ιταλίας. Εκεί θα εντασσόταν στην ιστορική Ορεινή Ταξιαρχία του Ρίμινι μαζί με άλλους Χιμαριώτες για να πολεμήσει υπέρ της Ελλάδας. Μιλάει για τα αδέρφια του Γιάννη και Νίκο οι οποίοι είχαν διαφύγει νωρίτερα στην Ελλάδα για να καταταγούν ως Εθελοντές στις Ελληνικές Δυνάμεις και για τους υπόλοιπους συνταξιδιώτες του.
Η συνέντευξη του κυρίου Ξενοφώντα Κουντούρη, προέδρου του Ιδρύματος Βορειοηπειρωτικών Ερευνών και ιδρυτικου μέλους του Κόμματος Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΚΕΑΔ). Η ιστορία ενός Ελλαδίτη που ασχολήθηκε με το Βορειοηπειρωτικό όσο λίγοι άλλοι και δημιούργησε ένα έργο ζωής, το Ίδρυμα Βορειοηπειρωτικών Ερευνών. Μιλάει για την ίδρυση του ΙΒΕ, για τα χρόνια της αντίστασης, τον ΕΔΕΣ, για την ίδρυση του ΚΕΑΔ και για την Χιμάρα. *
Όποιος ακούει το όνομα Πύρρος αμέσως το μυαλό του πάει στο λιοντάρι της Χιμάρας. Ένας αθλητής που το όνομα του γράφτηκε με χρυσό μελάνι στην ιστορία της παγκόσμιας άρσης βαρών. Η συνέντευξη όμως, αφορά τον άνθρωπο Πύρρο, τον Χιμαριώτη. Πολλές φορές στο παρελθόν ακούστηκαν πολλά για τον ίδιο π.χ οτι απέχει απ'τα κοινά της Χιμάρας, δεν ενδιαφέρεται, ξέχασε την καταγωγή του κ.α. Στην συνέντευξη που παραχώρησε μιλάει για όλους και όλα όσα αφορούν τον τόπο μας και δίνει τις απαντήσεις του.
Γεννήθηκε στη Χειμάρρα, στις ακτές της σημερινής νότιας Αλβανίας (Βόρεια Ήπειρος), γόνος στρατιωτικής οικογένειας. Ο πατέρας του ονομαζόταν Μίλιος (Μιχάλης) και η μητέρα του Μαρία, κόρη του Ανδρέα Βάρφη στρατιωτικού στην Νάπολη. Το 1810 πήγε στη Νεάπολη της Ιταλίας, εκεί σπούδασε στρατιωτική τέχνη και έμαθε Ιταλικά, Λατινικά και Γαλλικά. Το 1819 επέστρεψε στην πατρίδα του για να συντάξει την στρατιωτική γεωγραφία της Ηπείρου, με την οποία θα μπορουσε να παρει μέρος σε κάποιο διαγωνισμό για να καταταγεί στον τακτικό στρατό της Νάπολης αλλα κρατήθηκε από τον Αλή Πασά Τεπελενλή, τότε πασά των Ιωαννίνων και της Ηπείρου, ως στρατιωτικός σύμβουλος.
Ο Σπ. Σπυρομήλιος καταγόταν από γνωστή οικογένεια (άλλα μέλη στο άρθρο Σπυρομήλιος) της Χειμάρρας, πόλη στις ακτές της σημερινής νότιας Αλβανίας (Βόρεια Ήπειρος).
Το 1905 έδρασε στην, υπό οθωμανική κυριαρχία Μακεδονία (περιοχή Βερμίου), επικεφαλής ενόπλου τμήματος, κατά τη διάρκεια του μακεδονικού αγώνα. Έφερε το ψευδώνυμο Αθάλης Μπούας, και σημείωσε αρκετές επιτυχίες στην περιοχή δράσης του.
Το 1906 έγινε μέλος της «Ηπειρωτικής Εταιρείας», οργάνωσης που είχε σκοπό να ετοιμάσει τις συνθήκες εκείνες για την απελευθέρωση της περιοχής της Ηπείρου.
Καταγόταν από το Κεστοράτι της Βορείου Ηπείρου. Αποφοίτησε από την Ζωσιμαία σχολή Ιωαννίνων. Εργαζόταν στην Κωνσταντινούπολη και στο Παρίσι ως τραπεζίτης. Γρήγορα κατάφερε να επιτύχει επαγγελματικά και να αγοράσει μεγάλες αγροτικές εκτάσεις (τσιφλίκια) στους νομούς Τρικάλων και Καρδίτσας. Στήριξε ιδιαίτερα την ελληνική παιδεία με τη χρηματοδότηση και ίδρυση σχολείων (Ζωγράφεια διδασκαλεία). Συνέβαλε στην ίδρυση σχολείων αρρένων και θηλέων στην πατρίδα του στο Κεστοράτι, και στο Αργυρόκαστρο.
Από μικρή ηλικία έμεινε ορφανός από μητέρα και μεγάλωσε με τη βοήθεια της θείας του στις Σέρρες, όπου και έζησε τα πρώτα του σχολικά χρόνια. Κατά το 1790, βρίσκεται μαζί με τον πατέρα του στην
Βιέννη, εκεί ολοκλήρωσε τις βασικές του ελληνικές σπουδές και έμαθε ξένες γλώσσες. Σε ηλικία είκοσι ετών έγινε συνέταιρος στις επιχειρήσεις του πατέρα του και κατάφερε και ανέπτυξε εξαιρετική πρωτοβουλία, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη της αυστριακής βιομηχανίας και του εμπορίου. Επίσης διέθεσε μεγάλο μέρος των κεφαλαίων του για την αγορά ακινήτων και έγινε ο μεγαλύτερος τότε γαιοκτήμονας και ιδιοκτήτης αρχοντικών οικιών στην Αυστροουγγαρία. Κατάφερε να γίνει τραπεζίτης διεθνούς φήμης και πιστωτής όχι μόνο μεγάλων επιχειρήσεων αλλά και δανειστής κυβερνήσεων και αυτοκρατοριών.
Γεννήθηκε στο χωριό Λάμποβο στην Βόρεια Ήπειρο (σημερινή Αλβανία) το 1800. Ήταν ο νεότερος γιος του Βασίλη Ζάππα, έμπορος από τους σημαντικούς της περιοχής και της Σωτηρίας, το γένος Μέξη. Το χωριό ανήκε στην επαρχία Τεπελενίου, πατρίδα του Αλή Πασά. Ο Ευαγγέλoς, σε ηλικία 13 ετών, στρατολογήθηκε απ τον Αλή Πασά και στάλθηκε φρουρός σε ένα φρούριο κοντά στα Γιάννενα. Με τη συμμαχία των Σουλιωτών με τον Αλή, ο Ζάππας βρέθηκε στο στρατόπεδο του Αγώνα και μεταπήδησε στην εξουσία του Μάρκου Μπότσαρη. Έγινε, μάλιστα, υπασπιστής και τον ακολούθησε.
Ο Κωνσταντίνος Ζάππας (18141892) υπήρξε Έλληνας επιχειρηματίας, φιλάνθρωπος και εθνικός ευεργέτης. Έπαιξε κύριο ρόλο μαζί με τον εξάδελφό του Ευάγγελου Ζάππα στην αναβίωση των Ολυμπιακών αγώνων.
Γεννήθηκε το 1814 στο υπό οθωμανική διοίκηση Λάμποβο Τεπελενίου (Βόρεια Ήπειρος). Μετά τον θάνατο το Ευάγγελου Ζάππα, διαχειρίστηκε την περιουσία του εξαδέλφου του, που ορίστηκε και επικαρπωτής της «Επιτροπής των Ολυμπίων», της επιτροπής δηλαδή που είχε σκοπό την αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων.
Ο επί σειρά ετών πρόεδρος της Ένωσης Χειμαρριωτών Φρέντυ Μπελέρης ανοίγει τα χαρτιά του. Τοποθετείται για τους άμεσους στόχους και προτεραιότητες της Ένωσης και χαρακτηρίζει την επερχόμενη απογραφή σημαντικότερη των εκλογών. Προσκαλεί τον νέο δήμαρχο κο Γκόρο για συνεργασία, μιλά για τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν κατόπιν τοποθέτησης προτομής του Αριστοτέλη Γκούμα στους Αγίους Πάντες και αναγνωρίζει το λάθος της Ένωσης να μην ζητήσει νωρίτερα την άδεια της Εκκλησίας. Κλείνοντας μας εκμυστηρεύτηκε την πρόθεσή του να μην ξαναθέσει υποψηφιότητα για πρόεδρος του Δ.Σ της Ένωσης Χειμαρριωτών.
Ο Ανδρέας Τάτος γεννήθηκε στην Χιμάρα στις 11/05/1989 απ'όπου έφυγε με τους γονείς του σε νεαρή ηλικία για να εγκατασταθούν μόνιμα στην Ζάκυνθο. Το άστρο του έλαμψε σε ηλικία 16 ετών, όταν τον είδε ο νυν manager του να παίζει μπάλα σε ένα τουρνουά 5χ5 που είχε διοργανώσει η coca cola στην Ζάκυνθο. Ενθουσιασμένος ο manager του, του πρότεινε να συνεργαστούν.
Ο Πύρρος Δήμας (γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1971) είναι Έλληνας Βορειοηπειρώτης αθλητής της άρσης βαρών, τρεις φορές χρυσός ολυμπιονίκης (1992, 1996, 2000) και μία φορά χάλκινος ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, ο πλέον επιτυχημένος αθλητής στην ολυμπιακή ιστορία του ελληνικού αθλητισμού και ο μοναδικός ως τώρα αρσιβαρίστας, με τρία χρυσά και ένα χάλκινο.
Ο Σωτήρης Νίνης είναι ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού. Γεννήθηκε στις 3 Απριλίου, 1990 στη Χειμάρρα της Βορείου Ηπείρου. Έχει ύψος 1,73 και αγωνίζεται στη θέση του μέσου. Ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες του Απόλλωνα Σμύρνης και συνέχισε στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού. Το 2008 ο Νίνης εντάχθηκε στη λίστα του ισπανικού περιοδικού «Don Balon», με τους εκατό πιο ελπιδοφόρους ποδοσφαιριστές του κόσμου.
Ο Σίμων Σίνας (1810-1876) υπήρξε εθνικός ευεργέτης, διπλωμάτης και επιχειρηματίας με καταγωγή από τη Μοσχόπολη της Βορείου Ηπείρου. Ήταν γιος του εθνικού ευεργέτη και επιχειρηματία Γεωργίου Σίνα. Φοίτησε στο κλασικό γυμνάσιο της Βιέννης και σπούδασε φιλοσοφία, ιστορία και πολιτική οικονομία στην ίδια πόλη. Εργάστηκε κατόπιν στις οικογενειακές επιχειρήσεις και υπήρξς γενικός κληρονόμος της κολοσιαίας πατρικής περιουσίας. Δεν επεξέτεινε όμως τις οικονομικές δραστηριότητες του πατέρα του, αλλά εισήγαγενέες μεθόδους καλλιέργειας στις απέραντες γαιοκτησίες του.
υδές, το 1804, στον θείο του Γεώργιο Αρσάκη, όπου διέμενε στη Βιέννη. Αρχικά εκπαιδεύτηκε στο Βουκουρέστι και στη Βιέννη, όπου είχε την τύχη να έχει δάσκαλο τον Νεόφυτο Δούκα, και στη συνέχεια σπούδασε ιατρική στη Χάλλη της Σαξονίας. Το 1811 σε ηλικία 19 ετών έγραψε βουκολικό ειδύλλιο σε δωρική διάλεκτο κατ΄ απομίμηση του Θεοκρίτου.
Βιέννη, εκεί ολοκλήρωσε τις βασικές του ελληνικές σπουδές και έμαθε ξένες γλώσσες. Σε ηλικία είκοσι ετών έγινε συνέταιρος στις επιχειρήσεις του πατέρα του και κατάφερε και ανέπτυξε εξαιρετική πρωτοβουλία, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη της αυστριακής βιομηχανίας και του εμπορίου. Επίσης διέθεσε μεγάλο μέρος των κεφαλαίων του για την αγορά ακινήτων και έγινε ο μεγαλύτερος τότε γαιοκτήμονας και ιδιοκτήτης αρχοντικών οικιών στην Αυστροουγγαρία. Κατάφερε να γίνει τραπεζίτης διεθνούς φήμης και πιστωτής όχι μόνο μεγάλων επιχειρήσεων αλλά και δανειστής κυβερνήσεων και αυτοκρατοριών.
περιοχής και της Σωτηρίας, το γένος Μέξη. Το χωριό ανήκε στην επαρχία Τεπελενίου, πατρίδα του Αλή Πασά. Ο Ευαγγέλoς, σε ηλικία 13 ετών, στρατολογήθηκε απ τον Αλή Πασά και στάλθηκε φρουρός σε ένα φρούριο κοντά στα Γιάννενα. Με τη συμμαχία των Σουλιωτών με τον Αλή, ο Ζάππας βρέθηκε στο στρατόπεδο του Αγώνα και μεταπήδησε στην εξουσία του Μάρκου Μπότσαρη. Έγινε, μάλιστα, υπασπιστής και τον ακολούθησε.
ευεργέτης. Έπαιξε κύριο ρόλο μαζί με τον εξάδελφό του Ευάγγελου Ζάππα στην αναβίωση των Ολυμπιακών αγώνων.
Πρόσωπα
