Νίκος Καββαδίας: Από το Κούδεσι

Νίκος Καββαδίας: Από το Κούδεσι
Το να γράψει κανείς σ' έναν άνθρωπο, είναι ίσως εύκολο στους πολλούς. Το να γράψει σ' ένα ζώο, είναι αφάνταστα δύσκολο. Για τούτο φοβάμαι. Δε θα τα καταφέρω. Τα χέρια μου έχουνε σκληρύνει από τα λουριά σου, κι η ψυχή μου από άλλη αιτία. Όμως πρέπει. Αισθάνομαι την ανάγκη. Γι' αυτό θα σου γράψω. Στην αρχή δεν...
Συνεχίστε την ανάγνωση
0 Σχόλια

Πάτρια σάρκα (ποίημα)

Πάτρια σάρκα (ποίημα)
Σάρκα κομμένη απ' το πλευρό μιας Νύμφης που στα αλαργινά της δόξας, τάιζε αγριόμελο τα ηλιοστάλακτα χείλη των μεστών κορασίδων. Σάρκα που ραπίσματα αιώνες δέχεσαι στο σαπισμένο σου δέρμα. Λιόγερμα στης Αντιγονειας το λόφο, βασίλεμα στης Χιμάρας τα κρυστάλλινα ύδατα. Αέναη ενέργεια του Πύρρου, δε δύναται να γέρνεις στο μνήμα της λήθης. Πορφύρα ανασταίνεται απ' το αίμα...
Συνεχίστε την ανάγνωση
0 Σχόλια

Παιδική νιότη (ποίημα)

Παιδική νιότη (ποίημα)
Αν θα μου δίναν οι καιροί τρεις ευκαιρίες δώρο ένα θα τις έκανα να γύρναγα το χρόνο. Πίσω στον Κάτω Μαχαλά, στα χωματένια μέρη εκεί που περπατήσαμε το κάθε μεσημέρι. Με λαστιχένια σάνδαλα στα πόδια φορεμένα. με λερωμένα γόνατα, με αίμα στολισμένα. Εκεί που μοσχοβόλαγαν της κυδωνιάς τα άνθη εκεί που κυνηγιόμασταν,μεσ' στων βουνών την άκρη. Γκρεμίζανε...
Συνεχίστε την ανάγνωση
0 Σχόλια

Πατρίδα Καλημέρα (ποίημα)

Πατρίδα Καλημέρα (ποίημα)
θα πετάξω σαν αετός στη Βόρειο Ηπειρο μια μέρα για να σου πω πατρίδα μου τη ποιο ωραία καλημέρα Καλημέρα θα σου λέω πίστεψε το δε θα ναι ψέμα η ελευθεριά θρέφεται μόνο απ’ των τρελών το αίμα θα ξεφυσά βοριάς με ορμή σα του μέγα Πύρρου τη πυγμή στο καταγάλανο σου το κορμί θα μεθύσω τη...
Συνεχίστε την ανάγνωση
0 Σχόλια

Στης Δρόπολης (ποίημα)

Στης Δρόπολης (ποίημα) Τον ήλιο κέρασα φιλιά στης Δρόπολης τα χωριά σα λεβέντικο αηδόνι της χάρισα και τη καρδιά Του έρωτα το μονοπάτι μ' οδήγησε στο Ζερβάτι αρμάτωσα μια λυγερή στης Δερβιτσάνης το πλατάνι Χόρεψα με τρεις νεράιδες Σωπίκη, Σελιό και Γράψη με την τόση ομορφιά τους την καρδιά μου έχουν κάψει Λυγεροκορμούσα Δρόπολη φλόγες μ' άναψες στα στήθη σα...
Συνεχίστε την ανάγνωση
0 Σχόλια

Τέσσερα παιδιά (ποίημα)

Τέσσερα παιδιά (ποίημα) Από του Βούρκου τα χωριά πέθαναν τέσσερα παιδιά εσήκωσαν βαρύ σταυρό μεγάλωσαν στη λεβεντιά Βαφτίστηκαν μες το αίμα για εσένα Ελλάδα μας ψυχή τους η ελευθεριά λεβεντογέννα μάνα μας Στ' Αλύκο το ηρωικό σταυρώθηκε ο αετός τιμή άφησε πίσω του έκλαψε και ο ουρανός Στολίστηκαν οι εκκλησιές σ' όλου του Βούρκου τα χωριά με σημαία και στεφάνια...
Συνεχίστε την ανάγνωση
0 Σχόλια

«Η ντροπή της Ευρώπης» το ποίημα του Γερμανού νομπελίστα για την Ελλάδα

«Η ντροπή της Ευρώπης» το ποίημα του Γερμανού νομπελίστα για την Ελλάδα Ένα συγκλονιστικό ποίημα του Γερμανού νομπελίστα συγγραφέα Γκούντερ Γκρας, με τίτλο «Η Ντροπή της Ευρώπης» κάνει το γύρο του κόσμου. Και είναι συγκλονιστικό διότι κατ’ αρχάς πλέκει το εγκώμιο της Ελλάδας, της ιστορίας της και της προσφοράς της στον παγκόσμιο πολιτισμό και κατά δεύτερον στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα στη χώρα του, τη Γερμανία για τη στάση της...
Συνεχίστε την ανάγνωση
0 Σχόλια

Το ποίημα του Σπύρου Μήλιου

Του Σπύρο Μήλιου Δώδεκα και δεκατρία*, ζήτω η ελευθερία, στη Χειμάρρα βγαίν’ ο ήλιος, αρχηγός ο Σπύρο Μήλιος*, τα βαπόρια έχουν αράξει, βγάζουν το στρατό με τάξη. Σπύρο Μήλιος κάνει μάχη Με τον καπεταν Τσουλάκι*, Κριτικοί και Χειμαρριώτες, και καμπόσοι Πυλιουριώτες, αρχηγός έχει διατάξει, την Τουρκιά να υποτάξει. *Στο τραγούδι γίνεται λόγος για την απελευθέρωση της Χιμάρας από...
Συνεχίστε την ανάγνωση
0 Σχόλια

Η Πρωτομαρτιά ή το χελιδόνι

Αν δε σεισθεί η Χειμάρρα, φύγε, πουλί μου, γρήγορα κι είναι Θεού κατάρα!


Με πόση, νάξερες κρυφή λαχτάρα περιμένω
Να ακούσω μεσ’ ’ ς τα σύγνεφα το πρώτο σου τραγούδι!
Τόσο συνείθισα ο φτωχός να βλέπω κάθε μέρα
Χαραίς και ελπίδες να πετούν, να πνίγωνται ’στο ρέμμα
Του χρόνου τ’ ανυπότακτου, π’ ακόμ’ ακόμα ψέμμα
Μου φαινετ’ ότι σε θωρώ να σχίζης τον αιθέρα
Με τα σπαθάτα σου φτερά… Γλυκό μου χελιδόνι
Μας έφερες καλοκαιριά ;… Όψιμο θαλθή χιόνι ;…

Μας έπιασε λιγοψυχιά, πουλί ξενιτεμένο,
Και νύχτα κι’ αποκάρωμα..... Κανείς μας δεν ακούει
Του γείτονα τα’ απόφωνα … το αίμα πετρωμένο,
‘Στην κλειδωμένη μας καρδιά, πουλάκι μου, δεν κρούει
Πόθος κανείς, ουτ’ όνειρα… Δε’ νείρεται η ψυχή μας
Παρά καθάριους ουρανούς, αστροφεγγιές και κύματα
Χωρίς αφρούς να ξεψυχούν ‘ςε περιγιάλια μνήματα!
Καθώς η νεκροθάλασσα κ’ η ακαρπ’ η ζωή μας
Έχει βουβό παραδαρμό …Για μια στιγμή φουσκώνει,
Ξέρνα, τα φύκη τα νεκρά κ’ ύστερα μαρμαρώνει.

Συνεχίστε την ανάγνωση
0 Σχόλια

Θρυλική Χιμάρα (ποίημα)

Η Χιμάρα σε Γκραβούρα δια χειρός Edward LearΣε ‘σπειρε στα Κεραύνια
της Δήμητρας το χέρι.
Κι ευλόγησε το γένος σου
Κενταύρου το αστέρι.

Τα άρματα σου τα ‘φτιαξε
Ηφαίστου εργαστήρι.
Να πολεμάς να μην σιωπούν
στου πόνου τ’ ακρωτήρι.

Άρπαξες γαλανή θωριά
και ύφανες το κύμα.
Σαν θα ‘ρθει η παλίρροια
να χαίρονται κοχύλια.

Στου Λογαρά επρόβαλλες
Παλάσσας νεανίδα.
Με πλάνεψε η όψη σου
Σειρίνων η παγίδα.

Συνεχίστε την ανάγνωση
0 Σχόλια

Στον Εθνάρχη της Β. Ηπείρου (ποίημα)

Να ασπαστώ τη δεξιά, σε ‘σε Μεγάλε Εθνάρχη,
της μελιρρύτου γλώσσας σου, του Πνεύματος τη Χάρη.
Μες την ειρκτή του οδυρμού, στο θολερό σκοτάδι,
σαν δάδα άναψε η ελπίς που πρόσταξες να έλθει.

Τα κρείττονα, τα εύγλωττα τα θαρρετά σου λόγια,
που έγνεψαν και σάλεψαν αιθέρες οικουμένης.
Πατρό – Κοσμάς σε όρισε προστάτη της Ηπείρου,
επίγειε Αρχάγγελε Θεό με ζήλο μέλπεις.

Αποκηρύσσεις τους εχθρούς με όπλο την αγάπη
πράττεις τα ρήματα Αυτού που έκτισε την πλάση.
Πανώρια μας υπόσταση, αθάνατη σοφία,
αναριγάς το αίμα μας και μας χαρίζεις νιάτα.


Φραγγέλωση δεχθήκαμε στο Γολγοθά ετούτο,
μας τρύπησε στην κεφαλή ακάνθινο στεφάνι.
Συρθήκαμε στον όλεθρο, μας κέντησαν με λόγχη,
μας έρανες μ’ αρώματα, με χέρι Μυροφόρων.

Συνεχίστε την ανάγνωση
0 Σχόλια

Μοσχόπολη (ποίημα)

Η Μοσχόπολη το 1888Τις εβδομήντα εκκλησιές
και ‘σέ μικρή μου κόρη.
Θα ‘θελα να σας έντυνα,
μ’ αγγέλων πανωφόρι.
Η Κορυτσά σε χαίρεται,
Ηπειρωτών καμάρι.
Όλη η κτίση σε θωρεί,
πολύτιμο πετράδι.
Μοσχόπολη υπέρλαμπρη,
κρίνο στη γη σπαρμένο.
Νούφαρο λίμνης ζωηρής,
σε φόντο μαγεμένο.

Συνεχίστε την ανάγνωση
0 Σχόλια

Στο Χρηστάκη Ζωγράφο (ποίηση)

Στα ρήματα λακωνικός,
στο χαρακτήρα πράος.
Ο πόνος σαν των Σπαρτιατών,
για τη γλυκιά Πατρίδα.

Σαν πάτησες το πόδι σου
σε τούτη μαύρη δίνει.
Έδωσες αίμα και ψυχή
ο τόπος ν’ ανασάνει.

Άφησες αξιώματα,
μεγάρων μεγαλεία.
Αγέρωχος κι’ απτόητος
δόρυ του Στρατηλάτη.

Ξυπνάς τις μνήμες Μολοσσών
ίσκιο να σου βαστάνε.
Βαρβάρους άθλιους, ληστρικούς
στον Αίμο να εκτοπίσεις.

Συνεχίστε την ανάγνωση
0 Σχόλια

Στους Ήρωες του '14 (ποίημα)

Τρέξτε αρπάξτε τα σπαθιά και νιώστε σα λιοντάρια. Την πίκρα που ‘χει η σκλαβιά, λιώστε με την ψυχή τους. Αυτοί που διαφεντεύανε και πίναν’ το νερό σας. Ώρα είναι να σβήσουνε, στα τάρταρα να πάνε. Δαμάστε ‘σεις τα κύματα και σπείρτε τον αχό σας. Τα όρνια σα θα φύγουνε, γκρεμίστε τη φωλιά τους. Ποτέ πάλι μην έρθουνε και...
Συνεχίστε την ανάγνωση
0 Σχόλια

Στην σκλαβωμένη Ήπειρο (ποίημα)

Σαν τ' αηδόνια της Ηπείρου,
κελαηδούσες μια φορά.
Μέγα φέγγος, φως του Ήλιου*,
σε συνέπαιρνε απαλά.

Κέντησες το όνομά σου,
στης Ελλάδος την ποδιά.
Σε υμνήσαν οι φωστήρες,
με γλυκύτατη λαλιά.

Πύρρος* έστησε παλάτια,
στην αγνή σου αγκαλιά.
Σαν τ’ ατίθασα τα άτια,
δε σε άγγιξ’ η σκλαβιά.

Έπιασες την Αφροδίτη*,
σαν αράχνη στον ιστό.
Και ‘κλεψες την ομορφιά της,
στου Ορφέα* το ρυθμό.

Συνεχίστε την ανάγνωση
0 Σχόλια

Βρείτε μας

Μπορείτε να μας βρείτε στα παρακάτω μέσα κοινωνικής δικτύωσης και επίσης μπορείτε να κατεβάσετε την εφαρμογή μας για συσκευές android και iOS


Ακολουθήστε μας

Android APPiOS APP


Η σελίδα είναι αφιερωμένη στην μνήμη του Γιώργου Γκιώνη

Λίστα ενημερώσεων

Himara.gr © 2002 - Forever / info[at]himara.gr / Android / iOS