Διαβάσατε το Blog μας; σκοπός της δημιουργίας του είναι η ενημέρωση για τα προβλήματα και τα καθημερινά νέα και δρώμενα στο χωριό μας. Στο κομμάτι αυτό έχουμε την βοήθεια ανθρώπων που μένουν μόνιμα στην Χιμάρα και μας ενημερώνουν για οτιδήποτε αξιοσημείωτο. Μπορείτε να διαβάσετε το blog στην διεύθυνση http://blog.himara.gr.
Σήμερα που τόσος λόγος γίνεται για τους φίλους μας οικονομικούς μετανάστες τους Αλβανούς- άσχετα αν βρίσκονται εδώ νόμιμα ή παράνομα - καλό είναι να δούμε ποιοί κατοίκησαν στο χώρο που βρίσκεται σήμερα η χώρα τους Αλβανία, τουλάχιστον η Νότια από την προϊστορία μέχρι σήμερα. Για να μάθουν και οι ίδιοι ό,τι δεν ξέρουν. Γιατί σίγουρα δεν ξέρουν ή δεν θέλουν να ξέρουν, ή η προπαγάνδα δεν τους αφήνει να ξέρουν, και συμπαρασύρουν μαζί τους και όσους - δυστυχώς είναι οι περισσότεροι της υφηλίου- είναι ανιστόρητοι. Στην έκταση που σήμερα κατέχει η Αλβανία, υπήρχε η Αρχαία Ιλλυρία. Είχε πάρει το όνομά της από τον Έλληνα ήρωα της εποχής Ιλλυριό, που ήταν γιος του βασιλιά των Θηβών Κάδμου και της Αρμονίας (1470 π.Χ.). Υπήκοοί του ήταν οι Εγχελείς. Ο Ιλλυριός είχε αδελφό τον Αδρία - εξ ου και Αδριατική- κι ήταν πρόγονος των Δασσαρητών. Γεγονός είναι ότι σήμερα πολλοί Αλβανοί έχουν το όνομα «Ιλλυριός» (Ιλίρ). Αργότερα τους κατέλαβαν οι Μακεδόνες.Στα 1410 -1220 π.Χ. συναντάμε εκεί τον Δαύνο, το Διομήδη, τον Ευρυμέδοντα, τον Αχιλλέα, το γιο του Νεοπτόλεμο, ώσπου φάνουμε στον Πύρρο ( 318π.Χ).
Στη διάρκεια των τεσσάρων αιώνων της οθωμανικής κυριαρχίας στα Βαλκάνια, πολλοί Έλληνες αλλά και άλλοι πολεμιστές από τα Βαλκάνια, βρήκαν καταφύγιο και υπηρέτησαν σε μεγάλους αριθμούς στις γειτονικές χριστιανικές δυνάμεις. Για παράδειγμα, μονάδες Ελλήνων και Χριστιανών Αλβανών υπηρέτησαν τη Βενετία και την Ισπανία στα Βαλκάνια και την Ιταλία, λίγο μετά την πτώση του Βυζαντίου. Κατά τη διάρκεια των τουρκοβενετικών πολέμων του 150υ αιώνα, μεγάλοι αριθμοί στρατιωτών που είχαν υπηρετήσει στα τελευταία χριστιανικά κράτη στα Βαλκάνια, εντάχθηκαν στην υπηρεσία των βενετικών κτήσεων στην Ελλάδα και τη Δαλματία. Γνωστοί στα ιταλικά ως στραντιότι (stradioti), από τον ελληνικό όρο στρατιώτης, ήταν δυνάμεις ελαφρών ιππέων, που χρησιμοποιούσαν ως όπλα λόγχη, μακριά σπάθα και κεφαλοθραύστες και των οποίων η "στολή" ήταν ένα μίγμα ανατολίτικου και βυζαντινού εξοπλισμού.
Καθόλη τη διάρκεια του 16oυ αιώνα, οι στραντιότι υπηρέτησαν στους στρατούς της Βενετίας, της Γένοβας, της Γαλλίας, της Αγγλίας και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Η Νεάπολη, τόσο κάτω από τον ισπανικό κλάδο των Αψθούργων όσο και κάτω από τους Βουρθώνους, παρέμεινε άλλο ένα κέντρο στρατιωτικής δραστηριότητας αλλά και εποίκισης από βαλκανικούς πληθυσμούς της διασποράς.
To Μέτωπο Απελευθέρωσης Βορείου Ηπείρου (MABH), ήταν αντιστασιακή οργάνωση που έδρασε στον γεωγραφικό χώρο της Βορείου Ηπείρου κατά την διάρκεια της ιταλικής και γερμανικής κατοχής της Αλβανίας από τον Άξονα (1941-1944).
Ίδρυση
Με την αποχώρηση του ελληνικού στρατού από την Βόρειο Ήπειρο (Απρίλιος 1941), σημειώθηκαν βιαιότητες στην περιοχή, από ομάδες ατάκτων ενόπλων καθώς και ιταλικού στρατού. Το Μάιο του 1942 οργανώθηκαν τα πρώτα αντάρτικα τμήματα από Βορειοηπειρώτες στην περιοχή του Δέλβινου, επικεφαλής ήταν δύο ντόπιοι αξιωματικοί του ελληνικού στρατού: Ο Σπυρίδων Λύτος και ο Ιωάννης Βιδέλης. Τον ίδιο μήνα Βορειοηπειρώτικα αντάρτικα οργανώθηκαν και σε άλλες περιοχές: Δρόπολη, Ρίζα, Χειμάρρα, Αυλώνας, Λιούντζη, Πωγώνι, Λεσκοβίκι, Κορυτσά.
"Αρχέγονος Ελλάς Ήπειρος" έτσι χαρακτηρίζει την περιοχή αυτή του Ελληνισμού ο Κλααύδιος Πτολεμαίος (2ος αι. μ.Χ.) ενώ ο Αριστοτέλης (4ος αι. π.Χ.) την αποκαλεί "Ελλάδα την αρχαίαν". Η Ήπειρος είχε το όνομά της πάντοτε συνδεδεμένο με τη μοίρα του Ελληνισμού 3000 χρόνια αδιαμφισβήτητης και συνεχούς ελληνικότητας δηλώνουν τα κατάστικτα με αρχαιολογικούς τόπους και μνημεία εδάφη της. Στην "άπειρον γη" ("άπειρος" = απέραντι είναι η "Ήπειρος" στα δωρικά) έζησε και μεγαλούργησε ο Ελληνισμός στο διάβα της Ιστορίας, αλλά και σήμερα εκεί ζει, αγωνίζεται και αντιστέκεται...
H Χιμάρα και η περιοχή της βρίσκεται στους πρόποδες των Ακροκεραυνίων, στα βορειοδυτικά άκρα του εθνικού μας Χώρου. Τόπος άγονος που έγινε με τη δουλειά των κατοίκων του εύφορος, τόπος που συμμετέχει στην εθνική ύπαρξη του ελληνισμού από τα πρώτα ιστορικά χρόνια. Από τότε που η πελασγική ζωτικότητα και η κρητομυκηναϊκή κληρονομιά θεμελίωναν το οικοδόμημα του ελληνικού πολιτισμού.
Ο χώρος της Χιμάρας είναι τόπος εγκατάστασης των Χαόνων, μιας πελασγικής φυλής που κατοίκησε σ’ όλη την Παραδριατική Ήπειρο απ’ τον Κάλαμο ως τον Αυλώνα, δίδοντας το όνομά της στην περιοχή (Χαονία). Σήμερα περιοχή Χιμάρας θεωρείται η Β.Δ. του Δελβίνου (με όριο τον ποταμό Καλεσιώτη) και Ν. του Αυλώνος (με όριο τα Ακροκεραύνια όρη) περιοχή και ειδικότερα επτά χωριών πού κράτησαν αδιάσπαστη την συνείδηση της ιστορικής ελληνικής συνέχειας: Χιμάρα, Δρυμάδες, Παλάσα (τα οποία παραμένουν ελληνόφωνα), Βούνο, Πήλιουρι, Κηπαρό και Κούδεσι.
Η ορθή γραφή της Χιμάρας, ως προερχόμενη από την θεότητα των καταιγίδων, του χειμώνα και των αστραπόβροντων Χίμαιρα είναι με γιώτα και ένα ρο, κι όχι με ει και δύο ρ ( Χειμάρρα) καθώς δεν προέρχεται όπως νομιζόταν από τη θέση της μεταξύ δύο χειμάρρων. Στον χώρο της υπήρχε άλλωστε η αρχαία πόλη Χίμαιρα. Η αναφορά της ηπειρωτικής Χιμάρας βρίσκεται για πρώτη φορά στον Συρακούσιο ποιητή Θεοδωρίδα. Επιτύμβιο επίγραμμα της Ελλην. Ανθολογίας (7, 529) αναφέρει:
Η παλικαριά τον άντρα στον ουρανό και στον Άδη τον φέρνει. Έτσι και τον γιο του Σώσανδρου, το Δωρόθεο, μες τη φωτιά το ρίχνει. Γιατί, ζητώντας λεύτερη στην Φθία μέρα, καραβοτσακίστηκε ανάμεσα στους Σηκούς και στη Χιμάρα.
Ο Μ. Δένδιας εξηγεί πώς Σηκοί είναι το Sicum, σημερινό Σεμπενίκο της Δαλματίας. Χιμάρα δε η γνωστή. (Απουλία και Χιμάρα, Αθήνα, 38, 1927).
Η Χιμάρα, μια επαρχία της Χαονίας, πολύ νωρίς παρουσίασε τα εθνικά δημοκρατικά χαρακτηριστικά του λαού μας. Γράφει ο Θουκυδίδης πώς οι Χάονες, λαός αβασίλευτος, εκυβερνώντο από δύο άρχοντες που εκλέγονταν κάθε χρόνο και προήρχοντο από το αρχαίο βασιλικό γένος του οποίου τα προνόμια είχαν περιοριστεί στην ηγεσία της φυλής αλλά με αιρετούς αντιπροσώπους (Θουκ. Β 68-91 και Β 80,5).
Ποια ευγνωμοσύνη οφείλει, πρέπει να οφείλει, ο Ελληνισμός ολόκληρος εις τον δόλιο αλλά και κωμικό ψευδοκαίσαρα της Ρώμης, διότι με την άτιμη ενάντια στην πατρίδα μας επίθεση του, του έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσει χθές την άφθαστη χαρά της αναγγελίας της εισόδου του απελευθερωτικού Ελληνικού στρατού στην Ιστορική και προσφιλή σε κάθε Ελληνική καρδιά Χειμάρρα.
Μέσα εις την όλην ιστορίαν της Ηπείρου, η οποία, διά μέσου μακρών αιώνων και χιλιετιών , είναι μια ιστροία υπερήφανου ακραιφνούς Ελληνισμού, περιπετειών, δοκιμασιών, αγώνων και θυσιών, η Ελληνικώτατη Χειμάρρα κατέχει εντελώς εξέχουσα θέση. Δέν έδωσε η Ήπειρος αυτή εις την Ελληνική Ιστορία μόνο υπέροχους πολεμιστές, των οποίων η γενναιότητα και η αυταπάρνηση μένουν ως μεγάλα παραδείγματα για όλες τις επιούσιες Ελληνικές γενιές έδωσε και τόσους μεγάλους ευεργέτες, όσους ίσως καμία άλλη Ελληνική περιοχή, και μεγάλους του γένους διδασκάλους και επιστήμονες, τιμήσαντας την Ελληνική επιστήμη. Τα ονόματα των Ζαππών και του Αρσάκη, του Τόσιτσα και του Μπάγκα , του Σίνα και του Αβέρωφ, του Ζωσιμά και του Στουρνάρα, τα ονόματα των μεγάλων διδασκάλων Πηγά και Μπαλάνου, Γορδίου και Κοσμά, δεν θα τα λησμονήσει ποτέ η ΕλληνικήΙστορία. Μέσα εις τα θαυμάσια εκπαιδευτήρια, τα οποία εις όλες τας πόλεις και τας πολίχνας της Ηπείρου έκτιζαν οι μεγάλοι αυτοί, ευεργέται, εδίδασκον ακόμη και κατά τους σκοτεινούς της δουλείας αιώνες οι μεγάλοι αυτοί διδάσκαλοι και συντηρούν και κρατούν τον εθνικό φρόνημα του πληθυσμού δια της Ελληνικής Παιδείας.
Εξ αφορμής της νέας τάσεως προς εκμετάλλευση της Αλβανικής δυστυχίας αναγκαζόμεθα να εισέλθουμε εις την εξέταση του Αλβανικού ζητήματος εμείς οι θεωρούμενοι αδιάλλακτοι Γραικομάνοι εν αντιθέσει προς τους Φιλέλληνες Αλβανούς και τους Αλβανούς Έλληνες τους δημιουργούς της Αλβανικής και Ηπειρωτικής συμφοράς.
Έξι ημέρες μετά την ανακήρυξη της Αυτονομίας είχαν ήδη αρχίσει οι επιθέσεις των αλβανών προς τους Βορειοηπειρώτες. Η ελληνική κυβέρνηση όντας αντίθετη στην συγκρότηση ενόπλων Βορειοηπειρωτικών τμημάτων αποφάσισε να αποσύρει τα στρατεύματά της. Ο πρόεδρος της προσωρινής κυβέρνησης της Αυτόνομης Βόρειας Ηπείρου Γεώργιος Χρηστάκης Ζωγράφος και ο Υπουργός Στρατιωτικών Δημήτριος Δούλης ζητούν ενισχύσεις από τους απανταχού Ηπειρώτες.
(σελ. 15-23 , 58-74, 82-84 του χειρογράφου, γραφθέντα το1983)
Ο πατέρας μου είχε τρία παιδιά , τον Όθωνα , Παναγιώτην και εγώ ο Αναστάσιος, είχε και ένα μεγαλήτερον της κλάσεως 1921, (1) ο οποίος εφονεύτηκε εις τον πόλεμο τον Μικρασιατικόν εις την Προύσα της Μικράς Ασίας ,η δε οικογενειά μας αποσχολείτο με γεωργία και κτηνοτροφεία ,είχαμε 450-500 γιδοπρόβατα. Και το 1940-41 τα εγκαταλίψαμε όλα διότι επήγαμε στρατιώτες και οι τρείς ,εγώ έφυγα πρώτος εις τας 28-10-40, καθώς και ο Παναγιώτης ,ο δε Όθωνας ο οποίος ήταν και μεγαλήτερος έφηγε και αυτός μετά λίγες ημέρες.
Eγώ παρουσιάστηκα αυθημερόν εις το 6ον σύνταγμα της Κορίνθου ,εκεί όπου είχα εκπαιδευτεί .Ο Παναγιώτης εις το σύνταγμα Ευζώνων εις το Μεσολόγγι και ο Όθωνας εις τα Γιάννενα ως νοσοκόμος (2) ,ο οποίος ήταν δευτέρα σειρά εφεδρίας.
Ο θάνατος του Σπυρομίλιου, του γνωστού απο τον επάξιο τίτλο “Αρχηγού της Χειμάρρας”, στερεί όχι μόνο την Ήπειρο, αλλά και τον Ελληνισμό ολόκληρο μιας εξαιρετικής φυσιογνωμίας. Ο Σπυρομίλιος είχεν εν συνδυασμώ τα προτερήματα Ομηρικού ήρωος, γεννημένου να είναι “αρχηγός” και ταυτοχρόνως μιαν αγαθοποιόν και ηθοπλαστικήν δύναμιν απαράμιλλον. Διέπρεπεν εν πολέμω και εν ειρήνη. Παντού όπου μύριζε μπαρούτι ο Σπυρομίλιος εις την πρώτην γραμμήν, εις τους προ του 1912 ατυχείς πολέμους μας, εις τον Μακεδονικόν αγώνα, εις τους Ηπειρωτικούς αγώνας, αποκομίσας εξ αυτών τραύματα τραύματα και τα επακόλουθα των κακουχιών, αι οποίαι τον έφεραν πρόωρα, σχετικώς, εις τον τάφον. Εν ειρήνη δε, περιβεβλημένος την αντιπαθητικήν στολήν του “σταυρωτή” ως Μοίραρχος, άφησε παντού ανεξαλείπτους αναμνήσεις λατρείας και αγάπης, οχι ως διώκτης των κακοποιών, αλλά ως ηθοπλάστης, ως αγαθοποιός δύναμις, μετατρέπων τους κακοποιούς εις καλούς πολίτας δια της σαγινευτικώς παραινετικής πειθούς, δια του παραδείγματός του, της ακτινοβόλου καλωσύνης και αρετής. Ο Σπύρομιλιος ως Μοίραρχος, είχε κατι του πολιτισμένου Άγγλου “αντμινιστραίητορ”, αυτός ο μη πατήσας τον πόδα του εις ξένην γήν, παρά μόνον εις τα τελευταία του χρόνια, που ήλθεν α υ τ ό κ λ η τ ο ς εις την διάσκεψιν της Ειρήνης, δια να υποστηρίξη τα δίκαια της Χειμάρρας.
Η ΑΔΟΥΛΩΤΗ ΗΡΩΙΚΗ ΧΕΙΜΑΡΡΑ ΔΕΝ ΑΠΟΥΣΙΑΣΕ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ ΕΘΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΟΙ ΧΕΙΜΑΡΡΙΩΤΕΣ ΣΤΗ ΟΡΕΙΝΗ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ ΡΙΜΙΝΙ
Σε κάθε ευκαιρία σε κάθε εθνικό προσκλητήριο, τα παιδιά της έδωσαν το παρών.
Κι' αυτό όλοι το γνωρίζουν, όπως γράφει και ο συμπατριώτης μας δάσκαλος και ποιητής Πέτρος Σίμος: “Σαν ποιος Έλληνας στον κόσμο, άκουσε όνομα Χειμάρρα και δεν ένιωσε πόνο, πίκρα και λαχτάρα”.
Έτσι και το 1944, με την επικράτηση των Αλβανών κουμουνιστών, και τους Γερμανούς ακόμα στην πατρίδα, για να αποφύγουμε την αναγκαστική ένταξη και στρατολόγηση απο Αλβανούς, κομμουνιστές και Γερμανούς καταχτητές. 21 νέοι Χειμαρριώτες, μεταξύ των οποίων και εγώ (Κίμων Μπολάνος), αποφασίσαμε να φύγουμε απο τη Χειμάρρα με ιταλικό πλοίο, επιταγμένο από τους Άγγλους, για την μεταφορά πολεμοφοδίων στους Αλβανούς αντάρτες.
Rome, March 20- Advices received here from Athens that a royal decree has been issued proclaiming the annexation of Northern Epirus, Albania, to Greece is causing some concern, the annexation being regarded in official circles as a violation of the decision of the London conference concerning Albania. A dispatch from Athens March 8 said Greece had decided to proceed to the complete financial and administrative assimilation of the provinces of Northern Epirus, Deputies from which had already been seated in the Greek Chamber
Promises Greece that her forces will not go further in that direction.
Air. raid on Serb towns.
Allies' bombs cause heavy damage - Greek Prince Tells of Taube Attack on Saloniki
London, Thursday, Jan. 6- An Athens dispatch to The Times says that Italy has promised Greece that here forces shall not advance beyond the frontier of Northern Epirus. A dispatch to the Paris Temps from Rome says: "The Italian military authorities, regardless of the impatience and nervousness of the newspapers, continue to conceal the details of the operations of the Italian Army in Albania. This reserve is justified by circumstances, yet the situation admits of some general information.
Also Declared to be stirring up Religious Hatred in Northern Epirus
Saloniki, April 25 The Italian Government has closed all the Greek schools in Argyrocastro, Northern Epirus, and has sent 100 Italian school teachers there, according to information received by the Hellas, a Greek newspaper. The Italians also are declared to be stirring up religious hatred by playing off the Moslems against the Christians. The Christians wish Northern Epirus to be joined to Greece, while the Italians are agitating for an Italian protectorate over Albania. Except for a few Albanians and Moslems, the majority of the population of Northern Epirus, the papers adds, are indignant over the attitude of the Italians and demand that the Italian troops in that region be withdrawn.
Greek protest against "Denationalizing" methods of Italian army occupation.
To the Editor of the New York Times: In THE TIMES recently appeared an interview with Brig. Gen. Scriven on which, as a native of Epirus or as he terms it, Southern Albania, i ask to be permitted to make a few remarks. It is true that Italy has built good roads in Valona and in Northern Epirus. To an American General who knows little of the struggle between the Italian forces of occupation and the natives, the good roads, naturally, have made a lasting impression. But is General Scriven well informed when he makes the statement, "The Italian troops, without violence, and indeed, at the request of the inhabitants themselves, occupied the interior towns to the ruins, as some of them then where, of Tepeleni, Argiro-Castro, Premeti, Liaskoviki, Santa-Quaranta and Porto-Palermo"?
Ask restoration of Northern Province as a Free State.
The Italian Government is charged with depriving the people of Northern Epirus of their freedom in a telegram sent to President Wilson and Premiers Clemenceau, Lloyd George, and Venizelos by the Pan Epirotic Union in America yesterday. The message, made public here through the Greek Bureau of Information, says that representatives in the United States invested with power by the Epirots had proclaimed at Worcester, Mass, today the union of Northern Epirus with Greece.
Allies' recognition of the Justice of the Greek Claims.
To the editor of the New York Times:
I read in THE TIMES a letter from Mr. Chekrezi in which he criticizes your editorial article "Albania." Mr. Chekrezi, of course, criticises your statement that the Greek claim to the provinces of Korytsa and Argyrocastro is valid. But what are the facts? His statements that the Greeks consider the Christian inhabitants of these districts Greeks because they are members of the Orthodox Church is false and misleading. Mr. Venizelos has never based his claim to these provinces on any other argument except on the will of the majority to be united with Greece. The Albanians claim that every Northern Epirote is an Albanian because he speaks an Albanian patois. On that score every German-speaking Helvetian is a German.
League Notified that Athens is ready to sent army forward.
A Greek army will surely invade the "Northern Epirus," District of Albania unless the persecution of Greeks is stopped, according to N.J. Cassavetes, Director of the Pan-Epirotic Union, who issued a statement yesterday on the danger of a new Balkan war. "Greece has addressed a strong protest to the League of Nations," Mr. Cassavetes says "against the systematic persecution of the Greeks of Northern Epirus by the Albanian Government.
Paris, May 21, (French Wireless Service)-M. Spyromilios, a Deputy in the Greek Chamber from Northern Epirus, has presented to President Wilson a memorandum on the situation there. The memorandum says that the inhabitants have had to struggle continuously against the Turks and the Albanians, and demands the union of the region with Greece.
Ιστορία
